Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άσχετα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άσχετα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Σαρώνει η γρίπη των χοίρων


Ενώ μας καθησυχάζουν ότι ο ιός υποχωρεί και ενώ το θέμα λαμβάνει όλο και μικρότερη δημοσιότητα από τα μέσα ενημέρωσης, τα κρούσματα αυξάνονται ραγδαία:

27 Απριλίου: 73 κρούσματα σε 4 χώρες
28 Απριλίου: 105 κρούσματα σε 7 χώρες
29 Απριλίου: 148 κρούσματα σε 9 χώρες
30 Απριλίου: 257 κρούσματα σε 11 χώρες
01 Μαΐου: 367 κρούσματα σε 13 χώρες
02 Μαΐου: 658 κρούσματα σε 16 χώρες
03 Μαΐου: 898 κρούσματα σε 18 χώρες
04 Μαΐου: 1085 κρούσματα σε 21 χώρες
05 Μαΐου: 1490 κρούσματα σε 21 χώρες
06 Μαΐου: 1893 κρούσματα σε 23 χώρες
07 Μαΐου: 2371 κρούσματα σε 24 χώρες
08 Μαΐου: 2500 κρούσματα σε 25 χώρες
09 Μαΐου: 3440 κρούσματα σε 29 χώρες
10 Μαΐου: 4379 κρούσματα σε 29 χώρες

Καθημερινοί είναι πλέον και οι θάνατοι από την γρίπη των χοίρων. Μέσα στον Μάιο η πορεία του είναι:

01 Μαΐου: 10 θάνατοι σε 2 χώρες
02 Μαΐου: 17 θάνατοι σε 2 χώρες
03 Μαΐου: 20 θάνατοι σε 2 χώρες
04 Μαΐου: 26 θάνατοι σε 2 χώρες
05 Μαΐου: 30 θάνατοι σε 2 χώρες
06 Μαΐου: 31 θάνατοι σε 2 χώρες
07 Μαΐου: 44 θάνατοι σε 2 χώρες
08 Μαΐου: 46 θάνατοι σε 2 χώρες
09 Μαΐου: 48 θάνατοι σε 3 χώρες
10 Μαΐου: 49 θάνατοι σε 4 χώρες

Στις 9 Μαΐου είχαμε τον πρώτο νεκρό εκτός Μεξικού και Ηνωμένων Πολιτειών (στον Καναδά) και στις 10 Μαΐου τον πρώτο νεκρό εκτός Βόρειας Αμερικής (στην Κόστα Ρίκα).

174 από τα κρούσματα έχουν σημειωθεί σε 13 χώρες της Ευρώπης, με τον ιό να μην έχει φθάσει ακόμα στο ανατολικότερο μέρος της.

Ενώ αναμένετε σήμερα να σπάσει το φράγμα των 5.000 κρουσμάτων (υπερδιπλασιασμός των κρουσμάτων που υπήρχαν πριν από τρεις μέρες) και των 50 θανάτων, δεν περνάει από το μυαλό κανενός να επιβληθούν περιορισμοί στα ταξίδια. Όμηροι του πολιτικά ορθού, της καλοπέρασης και των χρημάτων, ως κοινωνίες είμαστε διατεθειμένοι να αντέξουμε περισσότερους νεκρούς αλλά όχι λιγότερους τουρίστες.

Τρίτη 3 Μαρτίου 2009

33 λόγοι που ο άντρας στο σπίτι είναι... απαραίτητος!

Από το Α μπε μπα μπλογκ

1) Να σου πει τι φταίει και πέφτει ο ρημαδορελές αφού όσες φορές κι αν προσπάθησες να το στερεώσεις με σιλοτειπ στη θέση του, εκείνος επιμένει να πέφτει!

2) Να σου φτιάξει την πρίζα όταν τραβάς το πιστολάκι απότομα και τη ξεχαρχαχαλώνεις από τα νεύρα σου που δε σου πέτυχε το μαλλί όπως το ήθελες

3) Να σου ξεβουλώσει νεροχύτες, σιφώνια και λοιπά υδραυλικά, δίνοντας του τη χαρά ότι είναι ο μεγαλύτερος μάστορας στον κόσμο, ενώ παράλληλα εσύ εκμεταλλευεσαι το χρόνο για καθαρισμό προσώπου.

4) Να σου φουσκώσει τα λάστιχα του αυτοκίνητου γιατί δεν είναι λίγο, όταν πηγαίνεις στα βενζινάδικα και ρωτάς με ύφος λολίτας «εμ...συγγνώμη....μπορείτε να μου τα φουσκώσετε λίγο?» , να βλέπεις το πονηρό χαμόγελο του βενζινά.

5) Να σου γεμίσει εκείνο το περίεργο πραγματάκι –καταβρεχτηράκι-καθαριστηράκι τζαμιών, με νερό....διότι δεν ξέρεις καν πώς ανοίγει το καπό

6) Να σου αλλάξει τα λάδια.... με κανονικά λάδια αυτοκίνητου και όχι Ελαίς ή Άλτις που επιχείρησες μόνη σου την περασμένη φορά.

7) Να σου αλλάξει λάστιχο ώστε να μη χρειαστεί να ξαναπάρεις το γνωστό –ύφος Λολίτα στο πιο κοντινό βενζινάδικο...αφήνοντας στον υπάλληλο να εννοηθεί ότι η πληρωμή ....περιλαμβάνει νύχτες ακολασίας, προκειμένου να κάνεις τη δουλειά σου.

8) Να φροντίζει να θυμάται πότε ακριβώς χρειάζεται σέρβις το αυτοκίνητο, καθότι , όσο κι αν είναι δύσκολο να το παραδεχτούμε, δεν ισχύει το «αφού έχει ρόδες και τσουλάει , μια χαρά είναι!»

9) Να κουβαλάει τις σακούλες από το σούπερ μάρκετ και τη λαϊκή.

10) Να κοιτάζει το φαγητό και να του ρίχνει και κανά ανακατεματάκι....γιατί εσύ πρέπει να πας για ψώνια (=καφέ με τη κολλητή)

11) Να σου λέει ότι είσαι θεά, ανεπανάληπτη, εκθαμβωτική, όταν γυρνάς από το κομμωτήριο έχοντας καινούργια κουπ , ενώ εσύ κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και θες να ντυθείς Μαρινέλλα και να τραγουδήσεις το «άνοιξε πεεεεετρα ....γιαααααα ....να μπωωωωωω»

12) Να σου δίνει έξτρα χρήματα γιατί ξόδεψες όλα τα δικά σου στη γνωστή κουπ, για να ξαναπάς κομμωτήριο την επομένη , να πετάξεις δυο τρεις ανταύγειες μπας και φτιάξει το πράγμα ....μπας και δει κι εκείνος χαρά.

13) Να σου λέει ότι η Σκλερανικοβα θα κόμπλαρε μπροστά σου όταν ετοιμάζεσαι για μπουζούκια .

14) Να τον μουντζώνεις πισώπλατα με χέρια και με πόδια , όταν περιμένεις την περίοδό σου γιατί απλώς και χωρίς κανένα λόγο έχεις τέτοια νεύρα που μόνο που τον βλέπεις θες να του χιμήξεις. (Συμβουλή : αν τυχόν γυρίσει απότομα και σε πιάσει σε αυτή τη θεική στάση με τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών διάπλατα ανοιχτά....προσποιήσου ότι εφαρμόζεις την καινούργια ταχτική κοιλιακών που σου έδειξαν στο γυμναστήριο. Θα το χάψει!)

15) Να σε πάρει αγκαλιά, κατά τις ίδιες μέρες, όταν αρχίσεις να κλαις γοερά ,επίσης χωρίς κανένα λόγο.

16) Να του τηλεφωνήσεις να θυμηθεί να φέρει ψωμί και γάλα όπως έρχεται γιατί εσύ έτρεχες για πολλές δουλειές και δεν πρόλαβες, ενώ η αλήθεια είναι ότι το ξέχασες .

17) Να κοιτάξει το φαγητό και να ρίξει και κανά δυο ανακατεματακια για να μην «κολλήσει» , γιατί εσύ έχεις την κολλητή σου που πλαντάζει στο τηλέφωνο ( και θες σαν τρελή να την αποφύγεις, αλλά ...τι να κάνεις; ) γιατί τα χάλασε με τον δικό της, ενώ στην πραγματικότητα τον δικό της τον έχει εντελώς χεσμένο και σου περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια το κορμί του παιδαρά που μένει απέναντί της.( και θες σαν τρελή να ακούσεις όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες!)

18) Να έρθει να σε πάρει από τη δουλειά γιατί τα λεωφορεία αργούν υπερβολικά σήμερα και μάλλον κανα τρακάρισμα θα χει γίνει και θα χει κλείσει ο δρόμος , δίνοντας του οδηγίες από ποιο δρόμο να έρθει για να μην μπλέξει κι εκείνος ....απλά και μόνο γιατί σήμερα βαριέσαι να γυρίσεις με λεωφορείο.

19) Να γκρινιάξεις για τη δουλειά σου κι όταν εκείνος ανοίξει το στόμα του να μιλήσει, να του πεις «τι θέλω και σου μιλάω; Ποτέ δεν με κατάλαβες! Γαϊδούρι!» προκείμενου να ξεσπάσεις κι εσύ τα νεύρα σου κάπου βρε αδερφέ! ( αν τυχόν....πάρει το μέρος σου....δε σε συμφέρει! Δεν μπορείς να τον βρίσεις....... «Γύρισέ» του το , λέγοντας του ότι παίρνει το μέρος σου για να πάψεις να μιλάς και να τον αφήσεις στην ησυχία του...ΤΙ ΓΑΪΔΟΥΡΙ!!)

20) Να σου φυσήξει τα νύχια για να στεγνώσει γρήγορα το βερνίκι γιατί αν δε σε βοηθήσει σε αυτό, δεν θα μπορείς να βάλεις γρήγορα να μαγειρέψεις...κι ως γνωστόν νηστικό αρκούδι δε χορεύει!

21) Να του κάνεις σκηνή (καρασκηνάρα όμως μιλάμε) κάθε φορά που θα πιάνεις το μάτι του να κοιτάζει άλλο θηλυκό (πώς τολμάει ο κερατάς; ) για να σου λέει ότι αυτός δεν κοιτάζει ποτέ πού κοιτάζεις εσύ ( και να το εννοεί....Τους πιάνει ο εγωισμός τους και δε θέλουν να πέσουν τόσο χαμηλά όσο εμείς!) ....κι έτσι εσύ να νοιώθεις ελεύθερη να κλείνεις το μάτι σε κάθε τυπά που θα σου γυαλίσει.

22) Να σου κρατάει το χέρι για να μην γλιστρήσεις στις κατηφόρες που καθόλου δεν είχες προβλέψει όταν έβαζες το δωδεκάποντο για τη νυχτερινή σου έξοδο.

23) Να μπαίνει μαζί σου στα γεμάτα άντρες καφενεία, που εσύ ντρέπεσαι να μπεις μόνη σου να κατουρήσεις κι ας είναι η φούσκα σου έτοιμη να σκάσει

24) Να φυλάει καραούλι στα γνωστά καφενεία, έξω από την πόρτα της τουαλέτας, αφού πρώτα φροντίσεις να τον ενημερώσεις για το ποιος σου κλεισε το μάτι, έγλυψε τα χείλη του, χούφτωσε τον καβάλο του κοιτάζοντας σε από την κορφή ως τα νύχια, την ώρα που περνάγατε ανάμεσα στα τραπέζια...στο δρόμο προς την τουαλέτα.

25) Να του ρίχνεις το φταίξιμο όταν η μάνα σου παραπονιέται δεν πατάς το πόδι σου να τη δεις..... -« Μαμά...εκείνος φταίει! Δε με αφήνει να κουνήσω ρούπι από τη ζήλια του, ο πούστης!» - «Τι μου λες παιδάκι μου; Α τον πούστη! Άσε... θα σου τον φτιάξω εγώ....κάνε υπομονή χρυσό μου και θα βρούμε καλύτερο» ( ενώ όταν θες εσύ να πας στη μάνα σου, του λες συνεχώς για τη λατρεία που του χει η πεθερά του !)

26) Να κάθεται με τα παιδιά στο σπίτι όταν εσύ έχεις επαγγελματικές υποχρεώσεις (= shopping therapy)

27) Να σου βάζει λάδι στην πλάτη στην παραλία προκείμενου να μην ξαναπάρεις για μία ακόμη φορά το ύφος .... «Λολίτα»....στον κάθε μουντρούχαλο που λιάζεται κοντά σου

28) Να σου κουμπώσει το φερμουάρ από το φουστάνι που θες όπως και δήποτε να φορέσεις γιατί δεν έχεις τίποτα άλλο πια να βάλεις κι είσαι η πιο κακοντυμένη του κύκλου σας

29) Να σου λέει ότι σε αγαπάει για αυτό που είσαι κι έτσι όπως είσαι , τις μέρες που νοιώθεις ότι ο κουασιμόδος είναι τρομερός γκόμενος για τα δόντια σου.

30) Να σπάσει τα μούτρα αυτουνού του μαλάκα που σε πείραξε στον δρόμο με τον πιο χυδαίο τρόπο και την ώρα που ήσουν έτοιμη να τον σβερκώσεις άκουσες μια μικρή φωνούλα στο μυαλό σου να φωνάζει «ΠΟΥ ΠΑΣ ΡΕ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΟΟΟΟΟ;;»

31) Να ασχοληθεί με τις πινακίδες ( πώς να τις πάρει πίσω; Οεο;) γιατί εσύ δεν είχες ιδέα ότι απαγορεύεται το παρκάρισμα στο συγκεκριμένο σημείο και το άφησες εκεί για να τρέξεις όπως όπως στην αγκαλιά του και στο ζεστό σπιτάκι σας , φωλίτσα σας κ.τ.λ και τώρα πια έχεις πάθει σοκ από αυτό που σου συνέβη και δε θέλεις καν να θυμάσαι την εικόνα του αστυνομικού να ξεβιδώνει τις πινακίδες σου και να ξανασχοληθείς με το θέμα.... Η αλήθεια είναι α) το άφησες στο πρώτο σημείο που βρήκες για να ξεμπερδεύεις , σιγά μη κάτσεις να σκάσεις , και ξέροντας ότι αν σου πάρουν τις πινακίδες...εκείνος θα τρέξει! β) προσπαθούσες όντως για πολλή ώρα να βρεις παρκινγκ αλλά τελικά δεν σου έμεινε άλλη επιλογή από το να το αφήσεις εκεί. Την ώρα όμως που σου ξεβίδωνε τις πινακίδες ο αστυνομικός του κανες τα γλυκά μάτια αλλά δεν έπιασε το κόλπο και το σοκ το έχεις πάθει από την ήττα που έφαγες.

32) Να σηκώνεις τα άγρια χαράματα να ελέγξει το σπίτι γιατί άκουσες έναν περίεργο θόρυβο.....ώστε αν τυχόν συμβαίνει κάτι, να προλάβεις να φορέσεις το πρόστυχο το μαύρο (κατ’επιλογήν) εσώρουχό σου την ώρα που ο άντρας σου θα γρονθοκοπείται από τον Κόναν τον βάρβαρο....που αμέσως μετά θα σε «επισκεφτεί»

33) Να σε κρατήσει αγκαλιά επίσης τα άγρια χαράματα επειδή είδες εφιάλτη ότι τον «έχασες» σε αυτοκινητιστικό και κλαις απαρηγόρητη..... ( = είδες ότι το τεκνό στο γραφείο σε “έπαιρνε” άγρια ...ενώ ξέρεις ότι σε έχει στο φτύσιμο εντελώς, και ξύπνησες επειδή κατουριόσουν! )

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

Geography of sexes

THE GEOGRAPHY OF A WOMAN

Between 18 and 20, a woman is like Africa.
Half discovered, half-wild, naturally beautiful with fertile deltas.

Between 21 and 30, a woman is like UK.
Well developed and open to trade, especially for someone with cash.

Between 31 and 35, she is like India.
Very hot, relaxed and convinced of her own beauty.

Between 36 and 40, a woman is like France.
Gently aging but still a warm and desirable place to visit.

Between 41 and 50, she is like Yugoslavia.
Lost the war, haunted by past mistakes.
Massive reconstruction is now necessary.

Between 51 and 60, she is like Russia.
Very wide and borders are un-patrolled.
The frigid climate keeps people away.

Between 61 and 70, a woman is like Mongolia.
A glorious and all conquering past but alas, no future.

After 70, they become like Afghanistan.
Everyone knows where it is, but no one wants to go there.


THE GEOGRAPHY OF A MAN

Between 15 and 90, a man is like the USA ......
Ruled by a dick.

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2008

Ξύπνα Θανάση

Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008

Η παπαριά

H παπαριά είναι ένα δέντρο σαν την αχλαδιά μόνο που δεν κάνει αχλάδια. Ανήκει στην οικογένεια των Papariae στην οποία ανήκει η παπάγια και το αγγούρι. Πρόκειται για δέντρο της ερήμου το οποίο προστατεύει τον καρπό του με πολλά τριχίδια. Με αυτή την μέθοδο τα διάφορα πουλιά-θηρευτές δεν πλησιάζουν. Ο καρπός του εν λόγω δέντρου (παπάρι) παρατηρείται έντονα μετά το 2ο έτος της ηλικίας του. Ακόμα τα παπάρια είναι πολύ ευαίσθητα σε πιέσεις. Μπορεί εύκολα να πρηστεί λόγω μεταβολών του περιβάλλοντος στη θερμοκρασία, το pH, και την υγρασία. Προτιμούν να αφεθούν σε ηρεμία και μετά από μια μικρή αύξηση θερμοκρασίας που προκαλείται από μικροερεθίσματα εκτοξεύονται τα σπόρια που μεταφέρονται στο άνθος με τον άνεμο (ανεμογκάστρι). Λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου ελάχιστα παπάρια είναι φυσιολογικά και λειτουργικά, για αυτό και πρέπει να τύχουν προσοχής από τους γεωπόνους.

Image Hosted by ImageShack.us

Τα παπάρια και τα δέντρα παπαριές τυγχάνουν μεγάλου σεβασμού στις μέρες μας στην Ελλάδα, αφού πάντα οι Έλληνες τα θυμούνται στην καθημερινή ζωή:

-Ως απάντηση σε σχόλιο βαθυστόχαστο: «παπαριές».
-Μεγάλη ένδειξη προσφοράς και αλληλεγγύης είναι η προσφορά παπαριών: «Πάρε τα παπάρια μου ».
-Κάτι που τυγχάνει μέγιστης σημασίας από εμάς λέμε «στα παπάρια μου».
-Για άτομα που κάνουν βαρυσήμαντες δηλώσεις ή πράττουν εξίσου σημαντικά έργα, υπάρχει το «φάε ένα παπάρι» ή «τσίμπα ένα παπάρι».
-Σπανιότερα χρησιμοποιείται η μέτρηση παπαριών για ερευνητικούς λόγους « Μέτρησέ μου τα παπάρια».

Βέρυ ιμπόρταντ πέρσονς ορίζονται ως «παπάρες».

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008

Φύλακας άγγελος

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2008

Ο στυλός στο διάστημα

Όταν η NASA ξεκίνησε την εκτόξευση αστροναυτών στο διάστημα, ανακάλυψαν ότι τα στυλό δεν δούλευαν σε μηδενική βαρύτητα καθώς το μελάνι δεν κυλούσε στην επιφάνεια γραφής.

Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα, προσέλαβαν την Andersen Consulting (Accenture σήμερα). Τους πήρε μια δεκαετία και 12 εκατομμύρια δολάρια.

Έφτιαξαν ένα στυλό που δούλευε σε μηδενική βαρύτητα, ανάποδα, μέσα σε νερό, σε κάθε είδους επιφάνεια συμπεριλαμβανομένου και του κρυστάλλου και σε θερμοκρασίες από πάγο μέχρι πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου ...

Οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν μολύβι...

Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2007

Kαλή χρονιά

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2007

Θέλει μαγκιά


Αν τύχει και μ΄ερωτευτείς
πολλά μπορεί να υποστείς
απ΄τις αρχές θα΄ναι μεγάλες οι κυρώσεις
Οι ανυπότακτες καρδιές
φέρουν πολύ βαριές ποινές
γι΄αυτό καλύτερα σε μένα
μην ενδώσεις

Θέλει μαγκιά για ν΄αρνηθείς
της σιγουριάς τα κυβικά
για έναν έρωτα να πεις
εγώ θα ζω με δανεικά
θέλει μαγκιά για να δοθείς
σε ένα πάθος δυνατό
μα εσύ μωρό μου δεν διαθέτεις απ΄αυτό

Αν τύχει και μ΄ερωτευτείς
θα χάσεις την καλή δουλειά
και θα διωχτείς απ΄την μεγάλη εταιρεία
Κι εκεί που όλα πάν΄καλά
με σπίτια και εξοχικά
στο δρόμο θα βρεθείς
χωρίς να έχεις μία

Θέλει μαγκιά για ν΄αρνηθείς
της σιγουριάς τα κυβικά
για έναν έρωτα να πεις
εγώ θα ζω με δανεικά
θέλει μαγκιά για να δοθείς
σε ένα πάθος δυνατό
μα εσύ μωρό μου δεν διαθέτεις απ΄αυτό

Θέλει μαγκιά να μπορέσεις να δεις
τη ζωή καθαρά και να πεις γεια χαρά
Σ΄ότι σε δένει σε κρατάει στη γη
και δεν σ΄αφήνει να πετάς σαν πουλί
Ομως το βόλεμα είναι βόλεμα μωρό μου
πού ν΄αφήσεις τη χλιδή μια αξία σταθερή
και να γυρίσεις πάλι στα ζόρια τα ίδια
αυτό το κάνουν μόνο όσοι έχουν μεγάλα ....

Θέλει μαγκιά για ν΄αρνηθείς
της σιγουριάς τα κυβικά
για έναν έρωτα να πεις
εγώ θα ζω με δανεικά
θέλει μαγκιά για να δοθείς
σε ένα πάθος δυνατό
μα εσύ μωρό μου δεν διαθέτεις απ΄αυτό

Θέλει μαγκιά να μπορέσεις να δεις
τη ζωή καθαρά και να πεις γεια χαρά
Σ΄ότι σε δένει σε κρατάει στη γη
και δεν σ΄αφήνει να πετάς σαν πουλί

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007

Life's gonna suck


This s a special moment right now,
We'd like to take this time to tell all the kids at home,
Send your parents out of the room this is a kid's song.

Life's gonna suck when you grow up,
When you grow up, when you grow up
Life's gonna suck when you grow up,
It sucks pretty bad right now.

Hey! If you know the words, Sing along!

You're gonna hafta mow the lawn,
Do the dishes, make your bed.
You're gonna hafta go to school until you're seven-teen.
It's gonna seem about three times as long as that

You might have to go to war, shoot a gun, kill a nun.
You might have to go to war, when you get out of school.
Hey cheer up kids, it gets a lot worse.

You're gonna hafta deal with stress
Deal with stress, deal with stress.
You're gonna be a giant mess
When you get back from the war.

Santa Clause does not exist, and there's no Easter Bunny,
You'll find out when you grow up, that Big Bird isn't funny.
(funny, funny, hahahahaha!)

Life's gonna suck when you grow up,
When you grow up, when you grow up
Life's gonna suck when you grow up,
It sucks pretty bad right now.

You're gonna end up smoking crack, on your back, face the fact.
You're gonna end up hooked on smack, and then you're gonna die.

And then you're gonna die-ie-ie-ie-ie.

Something for the kids.
Well, I think I smell a lawsuit in that one, What do you think?

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2007

...

Tρύπες - Αμνησία

Δεν ξεσηκώνομαι, δεν ψάχνω, δεν ξεσπάω
δεν προχωράω πίσω ή μπροστά
και όλα αυτά που θέλω να αγαπάω
δεν μ' ανατριχιάζουν πια

γύρω μου οι σκιές έχουν παγώσει
και έχω μείνει με το χέρι απλωμένο
τι ήθελα να κάνω έχω ξεχάσει
θα περιμένω ώσπου να θυμηθώ θα περιμένω

λιώνουν τα μάτια μου στο φως της τηλεόρασης
με νανουρίζει μια στριμμένη μελωδία
όσοι περνούν τη χώρα της απόγνωσης
παθαίνουν αμνησία

δεν απορώ, ούτε καταλαβαίνω
πως συνεχίζω να υπάρχω μ' όλα αυτά
θέλω να βγω από εδώ μέσα και όμως μένω
σε μια ομίχλη που ναρκώνει την καρδιά

γύρω μου το τζαμί έχει σπάσει
και έχω μείνει με το βλέμμα καρφωμένο
τι ήθελα να δω έχω ξεχάσει

θα περιμένω, ώσπου να θυμηθώ, θα περιμένω

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2007

Somebody's Me

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2007

Δημοκρατία

Η υγιής σκέψη είναι μία συλλογή από προκαταλήψεις που αποκτάμε μέχρι τα 18 μας.
Άλμπερτ Άινσταιν

Μήπως η Δημοκρατία είναι μία από αυτές τις προκαταλήψεις; Η Δημοκρατία αντιμετωπίζεται δογματικά για τον περισσότερο κόσμο, είναι "καλή" ενώ όλα τα άλλα δεν είναι. Ως αιτιολόγηση συνήθως προσφέρεται το "ο λαός ασκεί την εξουσία" και τίποτα άλλο. Είναι αστείο όμως το πως αντιδρά ο κόσμος, άμα η συζήτηση είναι περί διαφορετικών πολιτευμάτων αυτή την απάντηση θα δώσουν οι πιο πολλοί, άμα όμως είναι σχετικά με την λειτουργία της Δημοκρατίας σήμερα ελάχιστοι θα βρεθούν να ισχυριστούν ότι η εξουσία ασκείται από τον λαό. Ο κόσμος προσπαθεί να προστατέψει το δόγμα του, την προκατάληψη του, όταν αυτό το δόγμα προσβάλλεται από άλλες θεωρίες, απέναντι στις οποίες είναι προκατειλημμένος αρνητικά.

Ούτε εγώ μπορούσα να σκεφθώ αρχικά έξω από τα όρια της Δημοκρατίας, έχω την εντύπωση ότι σήμερα έμαθα να αποδέχομαι -απλώς- την Δημοκρατία δογματικά, δεν απομακρύνθηκα και τόσο από εκεί που ξεκίνησα. Η Δημοκρατία δεν είναι αυτοσκοπός δεν θα θυσίαζα την ζωή μου για αυτήν (εξάλλου ούτε οι περισσότεροι επονομαζόμενοι "αγωνιστές της Δημοκρατίας" ανά το Παγκόσμιο το έκαναν, συνήθως αγωνίζονταν να ανατρέψουν ένα ολοκληρωτικό καθεστώς για να επιβάλουν ένα άλλο). Την αποδέχομαι όμως επειδή οι ιδέες μου είναι υπεράνω πολιτεύματος, σε οποιοδήποτε πολίτευμα μπορούν να μεγαλουργήσουν ή να κυνηγηθούν. Συνήθως μάλιστα, όταν ερωτηθώ ονομάζω την Δημοκρατία το καλύτερο πολίτευμα, ίσως γιατί αυτή η απάντηση μπορεί να γίνει πιο εύκολα αποδεκτή από τον κόσμο σήμερα.

Όταν κάθομαι να το αναλύσω όμως, να οργανώσω κάπως τις σκέψεις μου, δεν με πείθει η Δημοκρατία μας ότι είναι καλύτερη από τα άλλα πολιτεύματα. Άμα ο Κομμουνισμός είναι, όπως έχει γραφτεί, το πολίτευμα των κατωτέρων (αφού για να επικρατήσει στηρίζεται στον φθόνο που νιώθουν οι κατώτεροι για τους υπόλοιπους) η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία τότε είναι το πολίτευμα των ηλιθίων. Στηρίζεται δε στο ότι δεν έχει δοκιμαστεί επαρκώς στο παρελθόν, τα αρνητικά της δεν έχουν γίνει εμφανή στο ευρύ κοινό και η επικράτηση της στην σημερινή εποχή της δίνει τους κατάλληλους μηχανισμούς για να αυτοπροστατεύεται.

Πότε δοκιμάστηκε η Δημοκρατία; Για ένα μικρό διάστημα στην Αρχαία Ελλάδα (και για εμάς θεωρείται "καθήκον" να την προστατεύουμε επειδή είναι δικό μας δημιούργημα, αγνοώντας ότι μόνο στο 1% της Ιστορίας μας επικρατούσε). Σε εκείνη την Αρχαία Ελλάδα λοιπόν η Δημοκρατία λειτουργούσε πολύ καλύτερα, αφού λόγω των συνθηκών της εποχής λειτουργούσε και πολύ διαφορετικά, με τρόπο με τον οποίο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει σήμερα. Και όμως, ακόμα και τότε, τα προβλήματα του σήμερα είχαν παρουσιαστεί. Τα προβλήματα του τότε ανάγκασαν τον Ισοκράτη να πει πως "Η Δημοκρατία μας αυτό-καταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία". Ε μετά από περισσότερα από 2000 χρόνια τα λόγια του Ισοκράτη μοιάζουν σημερινά, είμαι αρκετά σίγουρος ότι σήμερα η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από ότι την εποχή που ο Ισοκράτης αναγκάστηκε να πει όσα είπε. Μόνη διαφορά ότι σήμερα δεν υπάρχει ένας Ισοκράτης που να αναγνωρίζει ότι όλα αυτά καταστρέφουν την Δημοκρατία μας.

Εκτός από εκείνη την εποχή λοιπόν, πότε δοκιμάστηκε η Δημοκρατία μας; Πότε επικράτησε στον κόσμο για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα; Ουδέποτε μέχρι σήμερα! Μόνο στον 20ο αιώνα, και ακριβέστερα στο δεύτερο μισό του, κατάφερε να επικρατήσει στις περισσότερες χώρες, δημιουργώντας και τους μηχανισμούς αυτοπροστασίας που δεν μας επιτρέπουν να την αμφισβητούμε τώρα. Αλλά, εκτός της αυταπάτης ότι ο λαός αποφασίζει, τι διαφορετικό προσέφερε από άλλα πολιτεύματα, την βασιλεία λόγου χάρη; Το ότι τότε ήταν από μία οικογένεια (που συνήθως δεν ήταν και για μεγάλο χρονικό διάστημα) ενώ σήμερα είναι από δύο; Σε ένα κράτος δέκα εκατομμυρίων όπως είναι η Ελλάδα μόνο 2-3 οικογένειες είναι ικανές να κυβερνούν την χώρα; Πλησιάζουν τα 70 χρόνια οι δυναστείες Παπανδρέου - Καραμανλή, οι μικρές παρενθέσεις άλλων απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Στην υπερδύναμη της εποχής, τις ΗΠΑ, οι δυναστείες Μπους - Κλίντον δεν κατεβαίνουν από τον θρόνο τους πριν να κλείσουν 25ετία, πιθανότατα να χρειαστεί και παραπάνω.

Γνωρίζοντας όλα αυτά, οι δογματικοί υπερασπιστές της Δημοκρατίας μένουν με ένα μόνο επιχείρημα για να την προασπιστούν: Ότι τα άλλα πολιτεύματα είναι χειρότερα. Ούτε με αυτό θα μπορούσα να συμφωνήσω. Ο Δενδρινός λέει πως η Δημοκρατία "δίνει το προβάδισμα σε ανθρώπους που ξέρουν να μιλούν, αντί εκείνων που ξέρουν να δρουν. Διακηρύσσει την αφύσικη αρχή εκλογής ικανών από ανικάνους… Φέρνει στην εξουσία ψευδοεκλεκτούς της δημαγωγίας και όχι οδηγούς λαών...", ο Δημόπουλος πως "εις την Δημοκρατία εκείνοι οι οποίοι επιτυγχάνουν δεν είναι οι ικανοί, οι άξιοι αλλά οι ρήτορες, οι λαοκόλακες, οι δημαγωγοί". Ο Alain de Benoist θεωρεί πως "η δημοκρατία είναι μια νομοκρατία, δηλαδή μια τυραννία του νόμου, υλοποιημένη από την εξουσία των δικαστών και εξυπηρετούμενη από την εξουσία των μέσων ενημερώσεως" ενώ ο Feder ότι "στηρίζεται επί της ακρισίας των μαζών και φέρει εις την εξουσίαν κυβερνήσεις, αίτινες ουδέν άλλον είναι ή παλαίστρα φιλοδόξων μικροπολιτικών και στενοκεφάλων θεωρητικών". Ο José Antonio Primo de Rivera σε μία εξαιρετική περιγραφή του συστήματος λέει: "Οι άνθρωποι διαιρούνται σε φατρίες, βρίζονται, μάχονται και τέλος μια Κυριακή τοποθετούν ένα κουτί πάνω σ’ ένα τραπέζι και αρχίζουν να ρίχνουν μέσα, κομμάτια χαρτιού, με τα οποία αποφασίζουν αν υπάρχει ή όχι Θεός, αν η Πατρίδα πρέπει να αυτοκτονήσει ή όχι. Μπορούν, με το χέρι στην καρδιά, πολλοί να αρνηθούν ότι όλα αυτά ισχύουν;

Από τι λοιπόν είναι καλύτερη η σημερινή Δημοκρατία; Η διαφορά της από την Βασιλεία είναι ότι τουλάχιστον στην τελευταία δεν μας τρέφουν με αυταπάτες ελέγχου της εξουσίας από τον λαό και δεν μας προσφέρουν συγκεκριμένες επιλογές. Άμα ρίξεις τον Βασιλιά μπορείς να βάλεις όποιο άτομο θέλεις, να αλλάξεις ακόμα και πολίτευμα. Για να ρίξεις τον Καραμανλή όμως πρέπει να ψηφίσεις τον Παπανδρέου και για να ρίξεις τον Παπανδρέου πρέπει να ψηφίσεις τον Καραμανλή. Η διαφορά της Δημοκρατίας από την Δικτατορία είναι ότι η τελευταία είναι κάπως πιο... αξιοκρατική. Στην Δημοκρατία για να επικρατήσεις πρέπει να έχεις διάσημο επίθετο και μία σχετική ικανότητα να κοροϊδεύεις τον λαό. Στην Δικτατορία όμως πρέπει να έχεις το θάρρος να πας ενάντια στην αυταπάτη του λαού ότι ο ίδιος ελέγχει την εξουσία, καθώς και την ικανότητα να πείσεις κάποιους σημαντικούς να σε στηρίξουν, οι οποίοι έγιναν σημαντικοί πείθοντας άλλους να τους στηρίζουν. Αντιθέτως δηλαδή από την "αφύσικη αρχή εκλογής ικανών από ανίκανους" της Δημοκρατίας σύμφωνα με τον Δενδρινό, εδώ οι ικανοί στηρίζονται από (λιγότερο) ικανούς οι οποίοι με την σειρά τους είχαν στηριχθεί από άλλους -ακόμα λιγότερο αλλά και πάλι- ικανούς.

Άρα, για να τελειώνω και με την φλυαρία μου, είναι η Δημοκρατία καταδικασμένη κατά την γνώμη μου; Η σημερινή, κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ναι. Ο κυριότερος μηχανισμός που προστάτευε την Βασιλεία ήταν το ότι ήταν "ελέω Θεού", ο Βασιλιάς ήταν εκεί επειδή αυτό ήθελε ο Θεός. Ο κυριότερος μηχανισμός που προστατεύει την Δημοκρατία είναι η απάτη του ελέγχου της εξουσίας από τον λαό. Αυτοί οι μηχανισμοί όμως, όσο καλά διαμορφωμένοι και αν είναι, στο τέλος καταρρέουν. Παραφράζοντας το λίγο, μπορείς να ξεγελάς 1 άνθρωπο για 300 χρόνια ή ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους για έναν χρόνο, δεν μπορείς όμως να ξεγελάς ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους για 300 χρόνια. Το ότι άλλα πολιτεύματα έχουν λειτουργήσει καλύτερα από την Δημοκρατία και η σημερινή Δημοκρατία είναι καταδικασμένη δεν σημαίνει όμως υποχρεωτικά ότι κάθε μορφή της είναι καταδικασμένη και χειρότερη από τα άλλα πολιτεύματα. Η Δημοκρατία θα μπορούσε να λειτουργήσει, ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο, άμα έπαυε να μαθαίνει στους πολίτες να θεωρούν "την παρανομία ως ελευθερία... και την αναρχία ως ευδαιμονία" κατά τον Ισοκράτη, άμα μπορούσε να εκλέξει αυτούς τους "οδηγούς λαών" κατά τον Δενδρινό. Άμα μπορέσει δηλαδή να επιστρέψει στις ρίζες της (γιατί και στην Αρχαία Ελλάδα και μεταγενέστερα έτσι ξεκινούσε αλλά αλλιώς εξελισσόταν) αποβάλλοντας όμως τα στοιχεία που επιτρέπουν στους επόμενους να την αλλοιώνουν.

Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2007

...

Προτίμησα εχθές να μην προσθέσω τίποτα νεότερο σχετικά με τις εκλογές, εξάλλου δεν υπάρχει τίποτα νεότερο. Και η στηριζόμενη στις μυστικές δημοσκοπήσεις πρόβλεψη του apomesa.info δεν προσθέτει κάτι καινούριο, εύκολη επικράτηση και αυτοδυναμία για την Ν.Δ, ενδυνάμωση του Κ.Κ.Ε, εντός βουλής ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, λιγότερο από 1% ο Παπαθεμελής και δύσκολα τα πράγματα για τον ΛΑ.Ο.Σ. Όσα λέμε εδώ και λίγες μέρες δηλαδή, από τότε που οι αποκαλύψεις των μυστικών γκάλοπ, οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, τα σχόλια των δημοσιογράφων και οι αποδόσεις των γραφείων στοιχημάτων άρχισαν να φωτογραφίζουν το τελικό αποτέλεσμα.

Εγώ αποφάσισα και δήλωσα πριν περίπου ένα μήνα ότι θα στηρίξω τον ΛΑ.Ο.Σ. Προσωπικά εμμένω σε αυτή μου την απόφαση, προφανώς το 25%-30% των τότε υποστηρικτών του κόμματος υποχώρησε και βρεθήκαμε σε αυτή την άσχημη κατάσταση, με τον ΛΑ.Ο.Σ να έχει το ένα του πόδι εντός βουλής και το άλλο εκτός. Επέλεξα να ψηφίσω το κόμμα επειδή συμφωνώ απολύτως με κάποια στελέχη του, 10-15 μόνο από τις εκατοντάδες που κατεβάζει. Η υπόσχεση του ότι δεν θα βάλει στο καλούπι της "κομματικής πειθαρχίας" τους βουλευτές του, αντιθέτως από την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο κοινοβούλιο, με χαροποίησε. Για μένα σημαίνει ότι ο βουλευτής που ψηφίζω θα πρεσβεύει τις αρχές του με τις οποίες συμφωνώ, δεν θα είναι άβουλο όργανο στα χέρια της κομματικής του ηγεσίας. Συγχρόνως μετά από χρόνια, θα υπάρχει και εθνική αντιπολίτευση στο κοινοβούλιο. Το ΔΗ.Κ.ΚΙ και προηγουμένως η ΠΟΛ.ΑΝ εξέφραζαν σε κάποιον βαθμό τις ανησυχίες των Ελλήνων για τα εθνικά θέματα, αυτό τέλειωσε εδώ και καιρό. Τα κόμματα του κοινοβουλίου, με όσες διαφορές και αν έχουν μεταξύ τους, στα εθνικά θέματα τα βρίσκουν, δεν προσφέρουν αντιπολίτευση, δεν προτείνουν λύσεις με τις οποίες ο Ελληνικός λαός συμφωνεί. Χρειάζομαι κάποιον να πει "ξέρετε, εμείς δεν θεωρούμε ότι η Τουρκία πρέπει να μπει στην Ε.Ε για τους τάδε λόγους", έστω και χωρίς την δύναμη να το εφαρμόσει. Απλώς για να κερδίσει επιτέλους και αυτό το 80% του Ελληνικού λαού που διαφωνεί μία εκπροσώπηση, να ακουστεί και η δικιά του φωνή στην βουλή.

Η προοπτική μη εισόδου του ΛΑ.Ο.Σ με φοβίζει. Επειδή θα σημαίνει κι άλλα βιβλία της ΣΤ, κι άλλες υποχωρήσεις στο Μακεδονικό. Και επειδή στις επόμενες εκλογές η διαφορά του πρώτου από το δεύτερο μεγάλο κόμμα δεν θα είναι τόσο μεγάλη όσο σήμερα, δεν θα είναι εύκολο να ψηφιστεί μικρό κόμμα λόγω της πόλωσης. Άμα δεν καταφέρουμε σήμερα, που η ψήφος μας σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα δεν μπορεί να αλλάξει οτιδήποτε, να εκφράσουμε τις διαφωνίες μας με την πορεία που έχουν πάρει τα εθνικά θέματα, δεν θα το καταφέρουμε ποτέ. Άμα μετά που έχει καεί όλη η Ελλάδα, δεν καταφέρουμε να πληγώσουμε τον δικομματισμό με την είσοδο και πέμπτου κόμματος στην βουλή, δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ. Η αποτυχία του ΛΑ.Ο.Σ θα είναι συγχρόνως αποτυχία του καθενός από εμάς να αντιδράσουμε, να σκεφτούμε.

Τέλος πάντων, μάλλον άρχισα να λέω τα δικά μου πάλι αλλά είναι ένα θέμα που με "καίει". Η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας με πονάει (όπως μας πονάει όλους εκτός τους ελάχιστους σημαιοφόρους χειροκροτητές των δύο μεγάλων κομμάτων), το ΛΑ.Ο.Σ σίγουρα δεν είναι το γιατρικό αλλά μάλλον είναι η ασπιρίνη που μπορεί να σταματήσει έστω και προσωρινά τον πόνο, προσφέροντας δύο σημαντικά και αναγκαία "φάρμακα": την τιμωρία του δικομματισμού με την είσοδο 5ου κόμματος στην βουλή και μία εθνική αντιπολίτευση.

Αυτά για την ώρα, καλή ψήφο και πάλι σε όλους, μακάρι να είναι και η σωστή, αυτή που θέλετε όχι αυτή που νομίζετε ότι "πρέπει".

Σάββατο 14 Απριλίου 2007

Ελληνόφωνοι Bloggers

Στο http://www.blog-ereuna.blogspot.com/ γίνεται μία ενδιαφέρουσα έρευνα για τους Ελληνόφωνους Bloggers. Όποιος διατηρεί blog και μπορεί να διαθέσει λίγα λεπτά καλό θα ήταν να συνεισφέρει σε αυτή την προσπάθεια..

Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2007

Τι κάνεις εδώ;

Με χαρά ανακάλυψα ότι υπάρχουν αρκετά blogs από κύπριους χρήστες. Είναι πάντα ενδιαφέρον να βρίσκεις άτομα που είτε προσπαθούν να εκφράσουν τι νοιώθουν, είτε να περιγράψουν την καθημερινότητα τους είτε να κριτικάρουν την σημερινή πολιτική κατάσταση.

Αυτό το blog για μένα είναι ένα blog κριτικής απέναντι στην πραγματικότητα που μας τρελαίνει. Δεν είναι σατιρικό επειδή όσο και να το θέλω είμαι ανίκανος να σατιρίσω σημαντικά θέματα. Όταν γράφω το κάνω επειδή κάτι με πνίγει και θέλω να το βγάλω από μέσα μου. Νοιώθω ότι κάποιος, μέσα από την οθόνη της τηλεόρασης ή του υπολογιστή, με κοροϊδεύει. Λέει πράγματα που ξέρει ότι δεν στέκουν, εξυπηρετούν όμως τον σκοπό του. Και πιστεύει ότι εγώ (και ο κάθε ένας που τον βλέπει / ακούει / διαβάζει) έχει χαμηλότερη νοημοσύνη από αυτόν. Αυτό εμένα με ενοχλεί πραγματικά. Δεν μπορώ να σατιρίσω πχ τον Μητσόπουλο όταν εμφανίζεται στην τηλεόραση για να πει ότι η αναφορά του Γ.Γ. του ΟΗΕ περί "δύο κρατών" στην Κύπρο ήταν ηθελημένη. Στέκεται απέναντι μου, με κοιτάει και μου λέει ψέματα ηθελημένα. Με προσβάλλει ως άτομο, με προσβάλλει που πιστεύει ότι θα κοροϊδέψει άλλα άτομα, με λυπεί που στο τέλος τα καταφέρνει.

Συγχρόνως αυτό το blog δεν είναι και προπαγανδιστικό. Αν και είμαι καλύτερος στην προπαγάνδα παρά στην κριτική που προσπαθώ να κάνω εδώ θα επιμείνω στην ανεξάρτητη κριτική. Ο λόγος που με ώθησε να δημιουργήσω αυτό το blog εξάλλου ήταν ακριβώς επειδή είχα προσέξει ότι όλοι οι πολιτικοί, είτε συμφωνώ μαζί τους γενικά είτε όχι, μας πουλάνε τρέλα. Όλοι λένε εν γνώση τους ψέματα για να περάσουν οι απόψεις τους.

Αυτά για την ώρα.

Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2007

Μην τρελαίνεστε, τα λέμε

Edited, ας μείνει το μόνο σημαντικό μέρος του πρώτου μου post:

Γεια σας, είμαι ο Κωνσταντίνος. Και αυτό είναι το μοναδικό πράγμα που σκοπεύω να πω για μένα.