Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξωτερικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εξωτερικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 29 Απριλίου 2009

Πολιτική δημοσκόπηση για τις Ευρωεκλογές

Το http://euprofiler.eu/ προσφέρει έναν εξαιρετικό τρόπο να ανακαλύψετε σε ποιο κόμμα βρίσκεστε πιο κοντά. Το quiz ζητάει την τοποθέτηση σας σε διάφορα θέματα και ακολούθως τα συγκρίνει με τις πολιτικές θέσεις των κομμάτων και εμφανίζει τα τελικά αποτελέσματα.


Ξεκινώντας επιλέγεις την γλώσσα σου και την χώρα στην οποία ανήκεις. Ακολουθούν τριάντα ερωτήσεις για διάφορα σχετικά ζητήματα. Ακολούθως επιλέγεις πια από τα θέματα είναι περισσότερο και πια λιγότερο σημαντικά, ανεξαρτήτως του τι απάντησες στο καθένα. Στην τελευταία σελίδα απαντάς πόση πιθανότητα υπάρχει να ψηφίσεις το κάθε κόμμα της χώρας σου στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Αυτό ήταν.

Σε έναν πολιτικό χάρτη θα παρουσιάσει την θέση σου και την θέση του κάθε κόμματος της χώρας σου. Αγνόησε τον αφού η σημαντικότητα του είναι μικρή, και επέλεξε από την δεξιά στήλη "Αναλύστε την αντιστοίχιση με κόμματα" για να ανακαλύψεις σε πιο κόμμα βρίσκεσαι πιο κοντά.

Η δικιά μου αντιστοιχία ήταν η ακόλουθη:
1. Δημοκρατικό Κόμμα 60,8%
2. Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών 60,7%
3. Ευρωπαϊκό Κόμμα 51,8%
4. Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ 45,4%
5. Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού 43,5%
6. Δημοκρατικός Συναγερμός 36,2%

Σε σχέση με τα Ελλαδικά κόμματα:
1. Δημοκρατική Αναγέννηση 80,1%
2. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός 76,9%
3. Νέα Δημοκρατία 50,0%
4. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας 38,8%
5. Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς 28,7%
6. Οικολόγοι Πράσινοι 28,4%
7. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα 25,5%

Και οι καλύτερες αντιστοιχίες μου πανευρωπαϊκά:
1. Fiamma Tricolore/La Destra-Movimento per l'Autonomia-Partito Pensionati-Alleanza di Centro 84,3%
2. Mouvement Pour la France 82,7%
3. Hrvatska stranka prava 81,3%
4. Δημοκρατική Αναγέννηση 80,1%
5. Lega Nord 77,0%
6. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός 76,9%
7. Slovenská národná strana 76,0%
8. Libertas 75,0%

Σάββατο 25 Απριλίου 2009

Το "πολιτικά ορθό" χτυπάει ξανά


Η Carrie Prejean είναι η Miss California. Στις 19 Απριλίου συμμετείχε στον διαγωνισμό για την ανακήρυξη της Miss USA. Από τα φαβορί από την αρχή, επικρατούσε και στον τελικό μέχρι που έκανε το μοιραίο λάθος να απαντήσει ειλικρινά για το αν θα πρέπει να επιτραπεί ο γάμος ομοφυλόφιλων και σε άλλες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η ερώτηση τέθηκε από τον ομοφυλόφιλο blogger Perez Hilton. H Prejean απάντησε: "Είναι υπέροχο που οι Αμερικάνοι έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν το ένα ή το άλλο.. Εγώ θεωρώ ότι ο γάμος πρέπει να είναι μεταξύ του άντρα και της γυναίκας". Η απάντηση της καταχειροκροτήθηκε αλλά εξόργισε τον Hilton, ο οποίος την βαθμολόγησε με μηδέν καταφέρνοντας να την ρίξει στην δεύτερη θέση. Η μέχρι εκείνη την στιγμή κυριαρχία της στον διαγωνισμό επιβεβαιώθηκε και από τα τηλεοπτικά κανάλια (όπως το παρακάτω) και από τον ίδιο τον Perez Hilton που δήλωσε: "Έχασε εξαιτίας αυτής της ερώτησης. Προηγείτο εμφανώς μέχρι τότε".



Ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων δεν αναγνωρίζεται σήμερα από την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Τέσσερις πολιτείες τον έχουν αναγνωρίσει, με τελευταία το Βερμόντ.

Στην Καλιφόρνια, την πολιτεία από την οποία προέρχεται η Carrie Prejean, το ανώτατο δικαστήριο αναγνώρισε τον γάμο των ομοφυλοφίλων τον Μάιο του 2008. Μέχρι τις αρχές του Ιουνίου είχαν μαζευτεί πάνω από ένα εκατομμύριο υπογραφές που ζητούσαν δημοψήφισμα για να αλλάξει ο νόμος ώστε να απαγορευθεί και πάλι. Με την πρόταση για νέα απαγόρευση διαφώνησαν: ο τότε υποψήφιος πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα και ο υποψήφιος αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπίντεν, ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, και οι δύο γερουσιαστές της Καλιφόρνιας, οι δέκα μεγαλύτερες εφημερίδες της πολιτείας, η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραικών οργανώσεων, η Google, η Apple και πολλοί άλλοι. Απέναντι σε όλους αυτούς, τον Νοέμβριο του 2008 επτά εκατομμύρια πολίτες της Καλιφόρνιας υπερψήφισαν την πρόταση και κατάφεραν να προσθέσουν στο σύνταγμα της πολιτείας την πρόταση: "Μόνο ο γάμος μεταξύ άνδρα και γυναίκας ισχύει και αναγνωρίζεται στην Καλιφόρνια".

Κυριακή 15 Μαρτίου 2009

Η Ώρα της Γης

Η Ώρα της Γης (EARTH HOUR) ξεκίνησε ως μία εκστρατεία ευαισθητοποίησης που καλούσε τους πολίτες του Σίδνεϊ για να σβήσουν τα φώτα τους ένα βράδυ, για μια ώρα. Η ενέργεια αυτή σύντομα μετατράπηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες ενάντια στην κλιματική αλλαγή παγκοσμίως. Φέτος, στις 20.30 το Σάββατο 28 Μαρτίου, καλούμε τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα – την Ώρα της Γης. Στόχος μας είναι να συμμετάσχουν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, σε περισσότερες από 1000 πόλεις, και όλοι μαζί να αποδείξουμε πως είναι δυνατόν να δράσουμε ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Η Ώρα της Γης ξεκίνησε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας με τη συμμετοχή 2.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έσβησαν τα φώτα τους για μία ώρα. Μόλις έναν χρόνο αργότερα η εκστρατεία μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα για το κλίμα με τη συμμετοχή 100 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 35 χώρες. Παγκοσμίως γνωστά κτίρια και τοποθεσίες όπως η γέφυρα Golden Gate και το Κολοσσαίο, σκοτείνιασαν για μία ώρα και μετατράπηκαν σε σύμβολα ελπίδας για ένα πρόβλημα που γίνεται κάθε ώρα και πιο έντονο.

Η Ώρα της Γης 2009 απευθύνεται σε κάθε πολίτη, κάθε επιχείρηση και κάθε ανθρώπινη κοινότητα στον πλανήτη. Μας καλεί να δράσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για ένα βιώσιμο μέλλον. Πασίγνωστες τοποθεσίες, μνημεία και κτίρια σε όλο τον πλανήτη θα σκοτεινιάσουν και φέτος. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα σβήσουν τα φώτα τους και θα ενώσουν για μία ώρα τις ζωές για το μέλλον του πολύτιμου πλανήτη μας.

Περισσότερες από 64 χώρες συμμετέχουν στην Ώρα της Γης 2009. Αυτός ο αριθμός μεγαλώνει καθημερινά, καθώς οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως μία τόσο απλή ενέργεια, όπως το να σβήσουν τα φώτα τους, μπορεί να έχει τόσο μεγάλη συμβολή στην έλευση της αλλαγής.

Η Ώρα της Γης είναι ένα μήνυμα ελπίδας και δράσης.

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008

Pedrinho Matador

O Pedro Rodrigues Filho, γεννημένος το 1954, απόκτησε για πρώτη φορά την θέληση να σκοτώσει σε ηλικία 13 χρονών. Το 1968, σε ηλικία 14 χρονών, σκότωσε τον αντιδήμαρχο του χωριού του επειδή είχε απολύσει τον πατέρα του (φύλακα του σχολείου) λόγω κλοπών. Αργότερα δολοφόνησε άλλο φύλακα που θεωρούσε πραγματικό υπεύθυνο των κλοπών. Λίγα χρόνια αργότερα θα σκότωνε και τον πατέρα του και θα έτρωγε μέρος της καρδιάς του.

Μετά τις πρώτες δολοφονίες, ο Pedrinho Matador διέφυγε στο Σάο Πάολο. Ακολούθησε σωρεία δολοφονιών μέχρι που τελικά συνελήφθηκε, καταδικάστηκε (για περίπου 70 δολοφονίες) και φυλακίστηκε σε ηλικία 19 χρονών.

Ο Pedrinho Matador επρόκειτο να απελευθερωθεί το 2003 αφου το σύστημα της Βραζιλίας δεν επιτρέπει την φυλάκιση για πάνω από 30 χρόνια. Η ποινή του ωστόσο αυξήθηκε λόγω των πειθαρχικών ποινών ως το 2017, αφού εντός των φυλακών έχει σκοτώσει σχεδόν 50 άτομα για διάφορους λόγους, κάποιους επειδή ροχάλιζαν, κάποιους άλλους επειδή δεν του άρεσε η φάτσα τους σύμφωνα με τα λεγόμενα του.

Ο Pedrinho Matador, ο "μικρός Pedro ο φονιάς", είναι η απάντηση σε όσους βλέπουν θετικά τα 16 απαράδεκτα αιτήματα των φυλακισμένων, μεταξύ των οποίων η κατάργηση των πειθαρχικών ποινών και η μετατροπή της ισόβιας κάθειρξης σε πενταετή παραμονή σε ξενοδοχείο - κολέγιο.

Τετάρτη 6 Αυγούστου 2008

Η απάντηση της Paris Hilton

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2008

Ευχαριστούμε Ιρλανδία!

Το 2005 η προσπάθεια για την δημιουργία του Ευρωσυντάγματος απέτυχε αφού οι λαοί της Γαλλίας και της Ολλανδίας το απέρριψαν με δημοψηφίσματα και για σοβαρούς λόγους. Πέρα από τις αοριστολογίες της Άκρας Αριστεράς εναντίον του, η πλάστιγγα έγειρε προς το Όχι λόγω της πιθανότητας εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε χωρίς την θέληση των λαών, επειδή οι Ολλανδοί φοβήθηκαν ακόμα ένα μεταναστευτικό κύμα από την Τουρκία και οι Γάλλοι απλώς την είσοδο της στην Ευρωπαϊκή οικογένεια.

Αντί να αλλάξουν πορεία οι ηγέτες της Ευρώπης προτίμησαν να κάνουν κάποιες διακοσμητικές αλλαγές, να το μετονομάσουν από "Σύνταγμα" σε "Συνθήκη" ώστε να μην χρειάζεται η διενέργεια δημοψηφισμάτων και να το επαναφέρουν. Η μόνη χώρα στην οποία έπρεπε να περάσει από δημοψήφισμα και όχι από το "παράθυρο" των τοπικών βουλών ήταν η Ιρλανδία. Και εκεί απέτυχαν, και πάλι.

Με πέντε από τα έξι κοινοβουλευτικά κόμματα (συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων μεγαλυτέρων) να υποστηρίζουν το Ναι, το 53.4% του ιρλανδικού λαού απέρριψε την Συνθήκη της Λισσαβόνας. Κάποιοι από τους λόγους που χρησιμοποιήθηκαν κατά την εκστρατεία του Όχι ήταν:
  • Το δικαίωμα να αποφασίζουν τις αξίες τους ανήκει στους Ιρλανδούς και όχι στην Ευρώπη. Φόβοι για νομιμοποίηση των ναρκωτικών, των εκτρώσεων, των γάμων ομοφυλοφίλων κτλ.
  • Η μετανάστευση και η ανησυχία του ότι με την Συνθήκη δεν θα μπορούσε να ελεγχθεί πια ποιοι μπαίνουν στην χώρα.
  • Το δικαίωμα βέτο δεν προβλέπεται πια για αρκετά θέματα, όπως τα μεταναστευτικά.
  • Τα μέλη δεν θα ήταν πια ισάξια, μικρές χώρες όπως η Ιρλανδία (και η Ελλάδα και η Κύπρος) θα έχουν ακόμα μικρότερη εκπροσώπηση από τις μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία (και ίσως μετέπειτα η Τουρκία).
Το παιχνίδι σίγουρα δεν έχει τελειώσει βέβαια, οι ηγεσίες της Ευρώπης θα βρούνε τον τρόπο και θα προσπαθήσουν να κλέψουν και τα τελευταία ίχνη εθνικής κυριαρχίας που έχουν μείνει. Ωστόσο το δημοψήφισμα της Ιρλανδίας ήταν ακόμα μία νίκη, για τους λαούς και τα έθνη της Ευρώπης.

Κυριακή 8 Ιουνίου 2008

Aids


Κάποια πράγματα για το AIDS αφού την Πέμπτη που πέρασε έκλεισαν 27 χρόνια από την πρώτη επίσημη εμφάνιση του.
  • Τι είναι το AIDS;
To AIDS είναι το σύνδρομο που επέρχεται μετά την καταστροφή του ανοσοποιητικού συστήματος από τον ιό HIV. Μετά την προσβολή του οργανισμού από τον HIV χρειάζονται κατά μέσο όρο 9-10 χρόνια για να εμφανιστεί το AIDS και ακόμα 9-10 μήνες μέχρι τον θάνατο. Αν και ανάλογα με την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος του ατόμου και την ιατρική αγωγή το προσδόκιμο μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 20 χρόνια (το HAART θεωρείται ότι μπορεί να δώσει μέχρι και 12 χρόνια), δεν υπάρχει ακόμα φάρμακο που μπορεί να σταματήσει τελείως την καταστροφή του οργανισμού. Οι έρευνες επικεντρώνονται κυρίως στην δημιουργία εμβολίου που θα καταπολεμά τον HIV αλλά φαίνεται ότι είμαστε ακόμα μακρυά.

Ο HIV μεταδίδεται με οποιαδήποτε επαφή με σωματικό υγρό προσβεβλημένου ατόμου, δηλαδή σεξουαλική επαφή, μετάγγιση αίματος, χρησιμοποιημένες σύριγγες κτλ.
  • Δημιουργία
Είναι άγνωστο ακόμα πως δημιουργήθηκε ο ιός HIV. Η σημαντικότερη θεωρία είναι ότι μεταφέρθηκε από πιθήκους σε ανθρώπους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, πιθανότατα στο Καμερούν. Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν δάγκωμα από πιθήκους με οποιονδήποτε από τους πρώτους θανάτους από AIDS, ενώ ερωτήματα δημιουργούνται και από το γεγονός πως σχεδόν όλοι οι πρώτοι γνωστοί θάνατοι από AIDS συνέβησαν στις ΗΠΑ, και κανένας στο Καμερούν.
  • Οι πρώτοι θάνατοι
Ο πρώτος αναγνωρισμένος θάνατος από AIDS ήταν ενός 15χρονου Αφρο-αμερικάνου το 1969. Οι γιατροί που είχαν έρθει σε επαφή μαζί του, χωρίς να γνωρίζουν ακόμα το AIDS, είχαν σχηματίσει την εντύπωση ότι ο 15χρονος εκπορνευόταν, οπότε πιθανότατα είχε κολλήσει από άλλον και σε άλλους άνδρες τον ιό.

Το 1976 ο Νορβηγός -πρώην- ναύτης Noe γίνεται ο πρώτος λευκός που πεθαίνει από AIDS αλλά και που προσβάλλεται από τον HIV (αφού πριν από τον θάνατο του 15χρονου αφρο-αμερικάνου φαίνεται να είχαν προσβληθεί τουλάχιστον ακόμα δύο άτομα αφρικανικής καταγωγής). Ένα χρόνο μετά θα πεθάνουν από τον ιό η γυναίκα του και η κόρη του, στις οποίες προφανώς την είχε μεταδώσει ο ίδιος. Θεωρείται ότι είχε κολλήσει την ασθένεια το 1961 και σε ηλικία 15 χρονών, από αγοραίο έρωτα στο Καμερούν.

Επόμενο θύμα θα γίνει το 1977 η Dr Rask από την Δανία. Αν και είναι άγνωστο πως της μεταδόθηκε η ασθένεια, είναι γνωστό ότι η Dr Rask δούλεψε για μεγάλο διάστημα και υπό δύσκολες συνθήκες στο Κονγκό, και ότι η ίδια ήταν ομοφυλόφιλη. Εικάζεται ότι ήρθε σε επαφή με μολυσμένο αίμα ασθενή κατά την εργασία τους εκεί.

Κατά τον ομοφυλόφιλο δημοσιογράφο R. Shilts το AIDS είχε παρουσιαστεί και είχε εξαπλωθεί στην ομοφυλοφιλική κοινότητα της Νέας Υόρκης την τετραετία 1977-1980. Ωστόσο λόγω του μικρού αριθμού των κρουσμάτων δεν αναγνωρίζεται ως ξεχωριστή ασθένεια μέχρι και τον Ιούνιο του 1981, όταν ένα είδος πνευμονίας εμφανίζεται σε πέντε ομοφυλόφιλους στο Λος Άντζελες. Ένα χρόνο αργότερα και μετά από μελέτες σε ομάδες ομοφυλοφίλων η ασθένεια θα ονομαστεί GRID (gay-related immune deficiency, ανεπάρκεια αντισωμάτων στους ομοφυλόφιλους). Τον Αύγουστο του 1982 τελικά θα πάρει το σημερινό της όνομα, AIDS, αφού θα έχει διαφανεί ότι η ασθένεια προσβάλλει και ετεροφυλόφιλους ναρκομανείς που μοιράζονται σύριγγες με άλλους.
  • Επίλογος
Παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστος ο τρόπος που εμφανίστηκε το AIDS. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι εμφανίστηκε στην Αφρική και λόγω των άσχημων συνθηκών διαβίωσης εξαπλώθηκε στον εκεί πληθυσμό. Από την Αφρική μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και την Ευρώπη και εξαπλώθηκε στους ομοφυλόφιλους μέσω της σεξουαλικής επαφής. Αν και η εξάπλωση του σήμερα έχει γενικοποιηθεί (λόγω των σεξουαλικών επαφών ομοφυλόφιλων με αμφιφυλόφιλους και των τελευταίων με ετεροφυλόφιλες) κάποια συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν από τα ακόλουθα:
  1. Μέχρι το 1982 είχαν προσβληθεί με AIDS 158 άνδρες και μόλις 1 γυναίκα, το 90% των περιπτώσεων ήταν ομοφυλόφιλοι. Το γεγονός ότι είχε προσβληθεί μόνο μία γυναίκα οφείλεται προφανώς στο ότι δεν είχε προλάβει η ασθένεια να φτάσει ακόμα στις γυναίκες έχοντας ξεκινήσει από τους ομοφυλόφιλους άνδρες.
  2. Το 1985 και με το AIDS να έχει πάρει πραγματικά διαστάσεις επιδημίας το 1.7% μόλις των περιπτώσεων οφειλόταν σε σεξουαλική επαφή ετεροφυλόφιλων.
  3. Το 1991 το 70% των προσβεβλημένων ήταν ακόμα ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι άνδρες, ενώ λιγότερο από 5% ήταν ετεροφυλόφιλοι ενήλικες στους οποίους προφανώς μεταφέρθηκε από κοινούς σεξουαλικούς συντρόφους με αμφιφυλόφιλους άνδρες. Το υπόλοιπο ποσοστό οφειλόταν σε λόγους άσχετους με την σεξουαλική επαφή (πχ παιδιά μολυσμένων γονιών).
Σήμερα, 27 χρόνια μετά από την πρώτη επίσημη εμφάνιση του AIDS, πάνω από 2 εκατομμύρια έχουν πεθάνει και πάνω από 33 εκατομμύρια έχουν HIV. Μόνο μέσα στο 2007 2.5 εκατομμύρια ακόμα προσβλήθηκαν από τον ιό. Το 75% των θανάτων και το 50% των μολυσμένων με AIDS σήμερα βρίσκονται στην Αφρική. Το AIDS έχει μεταφερθεί στους ετεροφυλόφιλους σε τέτοιο βαθμό που σήμερα σχεδόν το 60% των νέων κρουσμάτων οφείλεται σε σεξουαλική επαφή μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου.

Σήμερα, 760.000 Ευρωπαίοι είναι φορείς του ιού. Πάνω από το 50% των νέων κρουσμάτων είναι πια ετεροφυλόφιλοι και στην Ευρώπη αλλά: Ένας στους εφτά (!) περίπου ομοφυλόφιλους άνδρες και ένας στους 500 Ευρωπαίους συνολικά έχει προσβληθεί.

Σήμερα, πάνω από 8.000 Έλληνες ζουν με το AIDS, πάνω από 500 κρούσματα εμφανίζονται κάθε χρόνο. Αντίθετα με σχεδόν όλες τις χώρες της Ευρώπης, στην Ελλάδα ακόμα η πλειοψηφία των κρουσμάτων οφείλεται στην σεξουαλική επαφή μεταξύ ομοφυλόφιλων και όχι ετεροφυλόφιλων. Όπως έγινε και στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, είναι πια θέμα χρόνου μέχρι να μεταφερθεί στους ετεροφυλόφιλους σε σημείο που θα πλειοψηφούν και εδώ.

Τα ερωτήματα που τίθενται είναι προφανή. Πόσοι από τα 11 εκατομμύρια (μια Ελλάδα και κάτι) μη Αφρικανούς φορείς του AIDS θα είχαν μέλλον σήμερα άμα είχαμε στρέψει τον ανθρωπισμό μας σε αυτούς που θα χάσουν την ζωή τους αντί σε αυτούς που ήθελαν να μεταναστεύσουν εκτός της ηπείρου τους; Πόσα από τα 12 εκατομμύρια ορφανά παιδιά λόγω του AIDS στην Αφρική θα είχαν τους γονείς τους άμα ο υπόλοιπος κόσμος προσέφερε ουσιαστική οικονομική βοήθεια που θα βελτίωνε την ποιότητα ζωής τους και θα απέτρεπε την τόσο εύκολη εξάπλωση του AIDS; Πόσοι από τα 16 εκατομμύρια των μολυσμένων ετεροφυλόφιλων θα είχαν σωθεί αν οι νόμοι προστάτευαν την δικιά τους ζωή αντί να προστατεύουν την σεξουαλική διαστροφή των άλλων; Αλλά και πόσοι ομοφυλόφιλοι θα είχαν σωθεί άμα το AIDS αντιμετωπιζόταν ακριβώς ως αυτό που ήταν, μία ασθένεια που προσβάλλει τους ομοφυλόφιλους και όσους έρχονται σε άμεση ή έμμεση επαφή μαζί τους, αντί να κρύβεται η αλήθεια και να αποπροσανατολίζονται χάρη ενός ψευδούς πολιτικώς ορθού τρόπου σκέψης; Το τραγικό είναι ότι δεν είναι αργά για να αντιμετωπιστεί ριζικά τοπικά σε σχεδόν όλο τον εκτός Αφρικής κόσμο το πρόβλημα, μέχρι να ανακαλυφθεί το αναγκαίο φάρμακο. Αλλά η "πολιτική ορθότητα" θα συνεχίσει να μην το επιτρέπει μέχρι να είναι αργά.

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2007

Real Women

Το παρακάτω σύντομο σχόλιο γράφτηκε από μία νεαρή Αμερικανίδα ονόματι Haley. Ενάντια σε κάθε προπαγάνδα υπέρ του "φεμινισμού" η Haley δίνει την εντύπωση ότι ίσως τελικά η ανθρώπινη κοινωνία να έχει μία ελπίδα να επιζήσει, αν υπάρξουν περισσότερες "Haley".

Real Women are compassionate. They do not step on others to better themselves. They nuture those they love. All that grown in their gardens will blossom.
Real women are Just. Those in their home are seen equally and judged fairly. A true lioness, she protects everything she holds dear.

Real women do not care about wealth or power.

Real women know they do not just raise a family, but raise the future members of our society. By bettering them, we better the world.
Real women know that we were made to endure pain, to understand sacrifice, and it is what we do best.

Feminists killed chivalry, and poisoned the minds of young girls into being selfish of their own needs.

A real woman knows her place is in the home to care for the forthcoming members of our culture. To instill in them morals and ethics, kindness and understanding.

Men know how to wage war, Real women know how to rebuild.

A woman was made to raise the world. How can we do this if we are never home?

Εκτρώσεις

Για να μας δείξει πόσο "καλές" είναι οι εκτρώσεις η γκόμενα που λέει τις ειδήσεις στην ΝΕΤ είπε και τόνισε ότι στην Αφρική που απαγορεύονται οι εκτρώσεις πεθαίνουν στις εγκυμοσύνες 650 σε κάθε 100.000 γυναίκες ενώ στην Ευρώπη 10 σε κάθε 100.000. Ξέχασε να πει ότι στην Ευρώπη δολοφονούνται και 25.000-30.000 μωρά σε κάθε 100.000 εγκυμοσύνες, για να περνάνε καλύτερα οι γυναίκες που δεν φρόντισαν να μην έχουν μία εγκυμοσύνη που δεν θέλανε...

Τετάρτη 11 Απριλίου 2007

Κάπνισμα

"Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα ο κανονισμός της απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους στη Βρετανία έχει οδηγήσει σε τεράστια επιτυχία από την εποχή της εφαρμογής του."

Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ότι επειδή κάποιοι κόψανε το τσιγάρο στη Βρετανία το κάπνισμα είναι αυτομάτως κακό; Άμα βάζανε μπάτσους στα υπνοδωμάτια μας κάποιοι θα κόβανε μέχρι και το πήδημα, τι πάει να πει αυτό; Ή ότι αφού το μέτρο δούλεψε στη Βρετανία θα δουλέψει και στην Ελλάδα; Διαφορετική κοινωνία η μία διαφορετική η άλλη, στην Αγγλία έχουν δύο κάμερες σε κάθε γωνία και όσοι δεν είναι γυναίκες είναι αδερφές. Να φέρουμε και αυτά τα "μέτρα" εδώ;

Αφήστε ήσυχους τους καπνιστές!

Πέμπτη 25 Ιανουαρίου 2007

Με λένε Μπους

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, στη χθεσινή ομιλία του στο Κογκρέσο, προειδοποίησε ότι εάν οι ΗΠΑ "αποτύχουν" στο Ιράκ, η βία θα διαχυθεί και θα ξεσπάσει μια "επική αναμέτρηση" μεταξύ σουνιτών και σιιτών, προκαλώντας μια ευρύτερη περιφερειακή σύρραξη. "Εάν οι αμερικανικές δυνάμεις υποχωρήσουν πριν καταστεί ασφαλής η Βαγδάτη, η ιρακινή κυβέρνηση θα υπερφαλαγγισθεί από εξτρεμιστές από όλες τις πλευρές. Θα πρέπει να περιμένουμε μια επική αναμέτρηση ανάμεσα σε σιίτες εξτρεμιστές που υποστηρίζονται από το Ιράν και σουνίτες εξτρεμιστές που βοηθούνται από την Αλ Κάιντα και υποστηρικτές του παλαιού καθεστώτος".

Οι Αμερικάνοι μας έχουν συνηθίσει σε μία σειρά λανθασμένων κινήσεων, αναλύσεων και στρατηγικών. Αυτή αποτελεί μία από τις λίγες περιπτώσεις που ομιλία του Μπους βάζει μέρος του προβλήματος στις σωστές του βάσεις. Οι πιέσεις από Δημοκρατικούς για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ θα αιματοκυλίσει την χώρα πραγματικά. Άρα έχει δίκιο ο Μπους;

Έχει τώρα. Αλλά πως φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση; Επειδή η ΗΠΑ αποφάσισαν να ρίξουν το δικτατορικό καθεστώς του Χουσεϊν, το μόνο καθεστώς που μπορούσε να κρατήσει το Ιράκ ενωμένο. Ο Χουσεϊν στράφηκε εναντίον των σιιτών εξτρεμιστών που υποστήριζαν το Ιράν και πάντα ο πυρήνας των υποστηρικτών του αποτελείτο από Σουνίτες, όμως δεν χώριζε τον λαό του Ιράκ με θρησκευτικά κριτήρια. Απέναντι στον θρησκευτικό φονταμενταλισμό των μουσουλμάνων έστησε ένα τοίχος προπαγάνδας υπέρ του Ιράκ και του Αραβικού κόσμου γενικά, ενώνοντας έτσι τον λαό του. Ο Μπους και η ΗΠΑ σε λίγες μέρες το διέλυσαν αυτό, ξύπνησαν τον θρησκευτικό φανατισμό και αιματοκύλισαν την χώρα.

Η επίθεση εναντίον του Ιράκ ήταν έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας. Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε, η αποχώρηση των Αμερικάνων σε αυτό το στάδιο θα ολοκληρώσει το ειδεχθές αυτό έγκλημα.