Κυριακή 11 Μαρτίου 2007

Τι έγινε στο φυλάκιο της Λήδρας

Ότι τα ΜΜΕ ψεύδονται ασύστολα για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα δεν είναι μυστικό. Σε περίπτωση που θέλει να μάθει κάποιος όμως τι πραγματικά συνέβηκε χτες το πρωί στη Λήδρας ας διαβάσει παρακάτω.

Το χρονικό
Μετά το παράλογο άνοιγμα της Λήδρας, ακόμα μία υποχώρηση στη μεγάλη αλυσίδα, νεαροί που συζητούσαν μεταξύ τους σε σχολεία, πανεπιστήμια, κολέγια, διαδίκτυο και αλλού είδαν ότι υπήρχαν κι άλλοι που δεν μπορούσαν να καταλάβουν το σκοπό αυτής της κίνησης. Έτσι σε μία κίνηση χωρίς πολύ σκέψη και προεργασία αποφάσισαν να κάνουν μία μικρή εκδήλωση διαμαρτυρίας το Σάββατο στις 11 το πρωί στον χώρο που βρισκόταν το τείχος.

Κατά τις 11 το πρωί αρχίσανε να φτάνουν οι πρώτες παρέες στο χώρο. Εκεί, με έκπληξη διαπίστωσαν ότι την ίδια ώρα γινόταν εκδήλωση υπέρ του ανοίγματος της Λήδρας από τους γνωστούς περιθωριακούς. Ενημερώθηκαν τα παιδιά του μεγαλύτερου μέρους της εκδήλωσης που δεν είχαν φθάσει ακόμα και έγιναν σκέψεις ακόμα και για ματαίωση της εκδήλωσης, που τελικά αποφασίστηκε να γίνει με καθυστέρηση. Έτσι περασμένες 11:30 φτάσανε στο χώρο 35 περίπου νέοι κρατώντας σημαίες και μοιράζοντας ενημερωτικά φυλλάδια στον κόσμο στην περιοχή, που αγκάλιασε τους νεαρούς. Στην περιοχή υπήρχαν ακόμα 15 νέοι πατριώτες (δηλαδή περίπου 50 συνολικά), χωρισμένοι σε δύο ομάδες, που δεν ενώθηκαν σε κανένα σημείο με την πορεία.

Ένα 20λεπτο πέρασε κατά το οποίο οι νεαροί φώναζαν συνθήματα όπως το "Δεν γίνεται φιλία Ελληνοτουρκική ενόσω συνεχίζεται στην Κύπρο η κατοχή" χωρίς να δώσουν καμία σημασία στις προκλήσεις της άλλης πλευράς που γίνονταν είτε μέσω της διαμαρτυρίας των διοργανωτών τους μπροστά στα μάτια των νεαρών στην αστυνομία ζητώντας τους να τους διαλύσουν, είτε μέσω των μεγαφώνων όπου οι γνωστοί δορυφόροι του Ταλάτ φώναζαν ότι οι νεαροί είναι "πραξικοπηματίες"! Αυτά μέχρι την στιγμή που μία από τις μικρότερες ομάδες νεαρών, που δεν συμμετείχαν στην πορεία, δέχθηκε απρόκλητη βίαιη επίθεση από τους υπέρμαχους του ανοίγματος της Λήδρας. Τα πνεύματα οξύνθηκαν και η μεγάλη μάζα των νεαρών (καθώς και η 2η μικρή ομάδα) έσπευσε στον χώρο που έγινε η επίθεση. Με τη μεσολάβηση της αστυνομίας χωρίστηκαν οι νεαροί από τους συνοδοιπόρους του Ταλάτ και ακολούθησε ανταλλαγή συνθημάτων. Η μία πλευρά φώναζε συνθήματα του τύπου "Λευτεριά, Επιστροφή", "Λευτεριά φωνάζω μέχρι το Λονδίνο εδώ δεν είναι Βερολίνο", "Μέχρι η Κύπρος να ελευθερωθεί το οδόφραγμα της Λήδρας να μην καταργηθεί" ενώ οι άλλη ανταπαντούσε με συνθήματα στα τουρκικά, ιαχές για φασίστες και σωρεία φωτογραφήσεων (προφανώς για να φακελώσουν τους νεαρούς, δεν νομίζω να τους φωτογράφιζαν επειδή τους θαυμάζαν). Μετά από περίπου μισή ώρα οι νεαροί τραγούδησαν τον εθνικό μας ύμνο και αποχώρησαν, ειρηνικά όπως ήρθαν.


Ψεύδη και πραγματικότητα
"Οι νεαροί ήταν 15 άτομα", Σίγμα
Οι δημοσιογράφοι του Σίγμα ξέρανε πολύ καλά ότι οι νεαροί ήταν υπέρ τριπλάσιοι. Είχαν κινηματογραφήσει την πορεία των 35 νεαρών μόλις έφθασε και ξέρανε ότι όταν τα πνεύματα οξύνθηκαν οι 35 νεαροί δεν ήταν εκεί, άρα το λιγότερο ότι ήταν 40 άτομα το είχαν δει με τα μάτια τους (αν και ήταν παραπάνω). Προτίμησαν να χρησιμοποιήσουν το ψέμα, στηριζόμενοι ίσως στο γεγονός ότι στο τελευταίο μισάωρο λόγω της αστυνομίας και των ΜΜΕ μόνο 20 άτομα φώναζαν συνθήματα ενώ οι υπόλοιποι είχαν μείνει πιο πίσω να προστατευτούν. Επίσης, κανείς δεν τόλμησε να πει ότι και η συγκέντρωση των υπέρμαχων του ανοίγματος ήταν του ίδιου αριθμού, 50-60 άτομα. Μοναδική διαφορά ότι εκείνοι είχαν στις τάξεις τους 3 τουλάχιστον πολιτικούς, αριθμό Τουρκοκυπρίων και οργανωμένη εκδήλωση. Και πάλι δεν κατάφεραν να είναι παραπάνω από τους νεαρούς (σημαντικό επίσης ότι από εκείνους τους 50-60 μόνο 3 άτομα ήταν κάτω των 40 ετών).

"Οι νεαροί πήγαν για να παρενοχλήσουν την συγκέντρωση"
Οι νεαροί δεν είχαν ιδέα ότι υπήρχε συγκέντρωση. Πήγαν για να διατρανώσουν την πίστη τους σε μία δίκαιη λύση του Κυπριακού, χωρίς οδοφράγματα αλλά και χωρίς στρατό κατοχής.

"Περαστικοί αντέδρασαν στην παρουσία των νεαρών" Σίγμα, CNC
Στην πραγματικότητα όλοι οι μη συμμετέχοντες στην εκδήλωση χειροκρότησαν και στήριξαν τους νεαρούς. Άκουσαν με ευχαρίστηση τις απόψεις τους και ενημερώθηκαν από τα φυλλάδια τους. Είναι σημαντικό να αναφερθεί επίσης ότι οι πρώτες ομάδες που φτάσανε πριν την έναρξη της εκδήλωσης, κινούμενοι στην οδό Λήδρας διαπίστωσαν την ενόχληση του κόσμου για την συγκέντρωση υπέρ του ανοίγματος, συνοδευόμενη με ειρωνία αλλά και ύβρεις εναντίων των περιθωριακών οργάνων της Τουρκίας στην Κύπρο. Η απόπειρα του Σίγμα να παρουσιάσει στο δελτίο ειδήσεων ως "περαστικούς" άτομα που το πρωί μπροστά στα μάτια των νεαρών μοίραζαν φυλλάδια υπέρ του ανοίγματος της Λήδρας είναι καθαρά προπαγανδιστική.

"Ήταν Χρυσαυγίτες", "Ήταν οπαδοί του Τάσσου", "Τους έβαλε το Ευρω.Κο"
Στην πραγματικότητα υπήρχαν 3-4 Χρυσαυγίτες, αλλά φυσικά το σύνολο δεν ήταν, αντιθέτως. Υπήρχαν οπαδοί του Τάσσου αλλά και αυτοί δεν ήταν πολλοί, εξάλλου η συγκέντρωση ήταν εναντίον της απόφασης του Τάσσου. Υπήρχαν και λιγοστοί οπαδοί του Ευρω.Κο αλλά φυσικά δεν τους έβαλε κανείς. Εκτός από το αστείο του θέματος (πως μπορεί κάποιος να είναι και Χρυσαυγίτης και οπαδός του Τάσσου και να δέχεται οδηγίες από το Ευρω.Κο;), η πραγματικότητα ήταν ότι στην συγκέντρωση υπήρχαν οπαδοί πολλών κομμάτων, αλλά η πλειοψηφία ήταν άτομα που δεν ανήκουν πουθενά, προτιμούν να βλέπουν χωρίς κομματικές παρωπίδες τι συμβαίνει γύρω τους.

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2007

ΔΗΣΥ και ευρώ

Το ΑΚΕΛ είναι ιστορικά κίνημα ευρωσκεπτικιστικό. Κάποτε δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα στην Ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου, αυτό έχει αλλάξει εδώ και χρόνια. Τώρα το κόμμα ασχολείται με την δημιουργία μικρότερων προβλημάτων, αυστηρά για κομματικούς λόγους (κυρίως ψηφοθηρία και συσπείρωση των ελάχιστων πραγματικών κομμουνιστών που έχουν μείνει στο κόμμα). Κατά τα άλλα όλοι ξέρουμε ότι το ΑΚΕΛ δεν έχει πραγματικά την ικανότητα (ίσως και την διάθεση) να βλάψει την Ευρωπαϊκή προοπτική του νησιού, αφού όταν κινείτε προς τα εκεί δεν βρίσκει συμπαράσταση από κανένα.

Την κίνηση του ΔΗΣΥ δυσκολεύομαι να την ερμηνεύσω για την ώρα, πραγματικά. Λέει ότι σκέφτεται την πιθανότητα να έχει δίκιο το ΑΚΕΛ. Τεράστιο ψέμα. Ουδέποτε στην ιστορία της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας ένα από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα δεν έλαβε υπόψη τις ανησυχίες του άλλου χωρίς πολιτική σκοπιμότητα. Ουδέποτε μεγάλο κόμμα αναγνώρισε την πιθανότητα να έχει λάθος χωρίς να έχει προηγηθεί σοβαρή πολιτική πίεση και διαφωνία της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού (κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα, αντιθέτως πίεση από λαό και κόμματα δέχεται το ΑΚΕΛ).

Γι' αυτό και δεν μπορώ να κατανοήσω τη στάση του ΔΗΣΥ. Απλώς προσπαθεί να δημιουργήσει προβλήματα στην κυβέρνηση; 'Η μήπως κάνει βήματα να προσεγγίσει το ΑΚΕΛ και την πολιτική του τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές, αφού γνωρίζει ότι η στάση του στο Κυπριακό τον έχει απομονώσει από τα υπόλοιπα κόμματα και η συνεργασία του με το ΑΚΕΛ είναι η μοναδική του ευκαιρία να επανέλθει στην εξουσία; Και άμα πραγματικά κάνει άνοιγμα στο ΑΚΕΛ, μέχρι που είναι διατεθειμένος ο ΔΗΣΥ να φτάσει; Θα σταθεί εμπόδιο στην είσοδο του ευρώ; Θα μπορέσει να γυρίσει την πλάτη του στην ευρωπαϊκή πορεία (που ακόμα συνεχίζεται) της οποίας ήταν πάντα υπέρμαχος και υπερασπιστής;

Τρίτη 27 Φεβρουαρίου 2007

Κύπρος και το απόρρητο των επικοινωνιών

"They that can give up essential liberty to obtain a little temporary safety deserve neither liberty nor safety."
-- Benjamin Franklin, Historical Review of Pennsylvania, 1759

Χτες ο "Πολίτης" έκανε σημαντικές αποκαλύψεις για παρακολούθηση πολιτών από την αστυνομία. Αποκαλύψεις που συντάραξαν την αστυνομία και την ΑΤΗΚ. Το τραγικό είναι ότι συντάραξαν την αστυνομία και την Αρχή Τηλεπικοινωνιών επειδή αποκαλύφθηκαν, όχι επειδή έγιναν. Αμέσως μετά την δημοσίευση του ρεπορτάζ και οι δύο ξεκίνησαν εσωτερικό έλεγχο για να μάθουν πως διέρρευσαν τα περιστατικά στην εφημερίδα.

Άμα κάποιος μπάτσος παρακολουθεί τις συνομιλίες της γυναίκας του και κάποιος υπάλληλος της ΑΤΗΚ πουλάει πληροφορίες σε ιδιωτικούς ντετέκτιβ λίγο με ενδιαφέρει. Εξάλλου αυτές οι ενέργειες έχουν καταδικαστεί από ΜΜΕ, αστυνομία και πολιτικά κόμματα. Κανείς όμως δεν ενδιαφέρεται για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των υπόπτων. Κανείς δεν έχει πει ούτε μία λέξη για την παράνομη και φασιστική παρακολούθηση ατόμων που η αστυνομία θεωρεί ότι εμπλέκονται σε εγκληματικές ενέργειες. Γενικός Εισαγγελέας, πολιτικοί και δημοσιογράφοι μιλάνε συνεχώς για την ανάγκη αναθεώρησης του άρθρου 17 που απαγορεύει την παρακολούθηση οποιουδήποτε. Οι ίδιοι όμως δείχνουν εξαιρετική ανοχή στην αστυνομία που γράφει τη νομοθεσία εκεί που δεν πιάνει μελάνι και παρακολουθεί πολίτες, κάτι που απαγορεύεται ρητά.

Φυσικά τάσσομαι κατά της αναθεώρησης της νομοθεσίας. Προσωπική μου άποψη είναι ότι άμα γίνει η αναθεώρηση του νόμου πρέπει να επιτραπεί η παρακολούθηση μόνο σε περίπτωση προδοσίας, για ένα πολύ απλό λόγο. Άλλες εγκληματικές ενέργειες επηρεάζουν ένα περιορισμένο αριθμό ατόμων ενώ η προδοσία επηρεάζει το σύνολο των πολιτών και του κράτους. Άμα δοθεί στην αστυνομία και νομικά το δικαίωμα παρακολούθησης υπόπτων για μικρότερης σημασίας αδικήματα θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου. Βασικά ανθρώπινα δικαιώματα θα καταπατηθούν. Ιδεολογίες θα ποινικοποιηθούν. Πολίτες θα στερηθούν τις ελευθερίες του. Όλο το κατεστημένο είναι έτοιμο να μας στερήσει τα δικαιώματα μας, για χάρη ενός ακόμα πιο αστυνομοκρατούμενου κράτους. Το ερώτημα είναι, είμαστε έτοιμοι να το δεχθούμε;

Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2007

Ο ορισμός της παγκοσμιοποίησης

Κινέζος μανιακός σκότωσε Κύπριο επιχειρηματία και την Σλοβάκα φίλη του, μαχαίρωσε Βουλγάρα και Ουκρανή που έσπευσαν να βοηθήσουν. Ο επιχειρηματίας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο από Σύριο εργάτη αλλά ήταν αργά.

Αντιθέτως από τα ανέκδοτα με το ίδιο περιεχόμενο που κυκλοφορούν αυτό είναι αληθινό. Εδώ έχει φτάσει η Κύπρος σήμερα.

Υ.Γ. Στην 5άδα των σημαντικότερων νέων της ημέρας σύμφωνα με τον ΑΝΤ1 φιγουράρουν (εκτός της νέας ασθένειας του κ. Κληρίδη) και η εξαφάνιση Τούρκου, η φυλάκιση Βρετανού και η τελετή του Αμερικάνου Ευαγγελιστή Μπένι Χιν.

Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2007

Ξανά αναρχικοί

Και ξανά, λείπει η πολιτική απόφαση. Πριν από λιγότερο από ένα μήνα είχα αναφερθεί σε βιβλιοπωλείο που έχει πυρποληθεί 7 φορές μέσα σε ένα χρόνο. Προχτές ήταν η 8η, ως συνήθως χωρίς συλλήψεις.

Ξανά λοιπόν, απουσιάζει η πολιτική απόφαση. Όλοι ξέρουν ποιοι είναι, που είναι, ποιους στόχους θα επισκεφθούν. Το ότι δεν συλλαμβάνονται δεν οφείλεται στην αστυνομία (το ότι υπάρχουν με την ανοχή του κράτους και της αστυνομίας δεν κάνει τον αγώνα τους για καταστροφή του κράτους και των θεσμών του κάπως παράλογο;).

Το ερώτημα είναι απλό. Θέλει το κράτος να προστατέψει τις περιουσίες των ελλήνων πολιτών, ναι ή όχι; Εφόσον επιλέγει να μην το κάνει είναι κοροϊδία την ίδια ώρα να τους καταδικάζει με δηλώσεις, απλώς για τα μάτια του κόσμου. Είναι κοροϊδία να βγαίνει ο κ. Πολύδωρας και να καταγγέλλει κόμματα ότι τους πατρονάρουν, και σωστά δέχθηκε πιέσεις από την κυβέρνηση και πήρε πίσω τις δηλώσεις του. Επειδή ναι, συγκεκριμένα κόμματα τους καλύπτουν και τους πατρονάρουν, συγκεκριμένα ΜΜΕ το ίδιο. Εφόσον η κυβέρνηση όμως δεν έχει την τόλμη να πάρει την πολιτική ευθύνη και να τους σταματήσει τότε δεν έχει και το δικαίωμα να κατηγορεί αυτούς που υποστηρίζουν τις πράξεις τους. Το μόνο κόμμα που ανήκει στο κοινοβούλιο και έχει δικαίωμα να κρίνει και να κατακρίνει είναι το ΚΚΕ. Οι υπόλοιποι είτε τους υποστηρίζουν είτε είχαν την ευκαιρία να επιβάλλουν το νόμο και απέτυχαν.

Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2007

Παιδική(;) πορνογραφία

Οι ειδήσεις με τρομοκρατούν όλο και περισσότερο. Τελευταία φαίνεται η αστυνομία έχει ξεκινήσει εκστρατεία κατά της παιδικής πορνογραφίας. Θεμιτό βέβαια και μακάρι να μαζέψουν όσους εμπλέκονται σε τέτοια θέματα. Αλλά κάτι δε μου κολλάει.

Τα δελτία ειδήσεων, όταν αναφέρονται στους συλληφθέντες, φαίνεται να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην πορνογραφία γενικά απ' ότι στην παιδική πορνογραφία. Στον 17χρονο που συνελήφθη μάλιστα σε ρεπορτάζ 3 λεπτών κάνανε μόνο μία αόριστη αναφορά σε είσοδο του σε ιστοσελίδα που φιλοξενούσε φωτογραφίες με παιδιά. Κατά τα άλλα τα ρεπορτάζ καταγγέλουν ότι "βρέθηκε στον υπολογιστή τους πορνογραφικό υλικό", ότι "έμπαιναν σε σελίδες με πορνογραφικό υλικό" κτλ.

Αναρωτιέμαι τι πραγματικά συμβαίνει. Τα ρεπορτάζ κάνουν συνεχώς αναφορά απλώς σε πορνογραφικό υλικό, ανεξάρτητα από το κανάλι. Τι γίνεται λοιπόν, είναι τα ΜΜΕ σε διατεταγμένη υπηρεσία να πολεμήσουν τη πορνογραφία γενικά, αναφέροντας έμμεσα την παιδική πορνογραφία για να μην υπάρχουν αντιδράσεις (και επειδή το θέμα πουλάει); Ή τώρα η αστυνομία συλλαμβάνει όποιον βλέπει τσόντες, από αυτές που παίζουν κάθε βράδυ τα συνδρομητικά κανάλια;

Μπορεί να είμαι υπερβολικά καχύποπτος αλλά με παραξενεύει ότι όλα τα κανάλια τηρούν την ίδια στάση. Αρχίζει το ρεπορτάζ, κάνουν λόγο για ανησυχητικές διαστάσεις που έχει πάρει το ζήτημα της παιδικής πορνογραφίας, αλλά όταν φθάνει η ώρα να αναφερθούν άμεσα σε συγκεκριμένα άτομα που έχουν συλληφθεί η λέξη «παιδική» απαλείφεται.

Όλα αυτά θα φαίνονταν αστεία αν ήμασταν σε άλλη χώρα. Αλλά στην Κύπρο που η υποκρισία σε σχέση με την πορνογραφία θυμίζει πολλές φορές αυταρχικά ισλαμικά καθεστώτα δεν νοιώθω σίγουρος. Πριν 10-12 μόλις χρόνια ο ΑΝΤ1 αναγκάστηκε να ακυρώσει τρεις συνεχόμενες φορές το μόλις «softcore” Εμμανουέλλα μέχρι να καταφέρει να ξεπεράσει τις πιέσεις για να το παίξει, τα ξημερώματα. Πριν 3 μόλις χρόνια απαγορεύτηκε η πώληση τέτοιων περιοδικών στην Κύπρο και αποσύρθηκαν από τους χώρους που πωλούνταν.

Σε αυτή τη χώρα δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα. Πρόσφατη έρευνα ανέδειξε ότι στην Ελλάδα 9 στους 10 χρήστες χρησιμοποιούν κυρίως το ίντερνετ για πορνογραφικό υλικό. Στην Κύπρο δεν πιστεύει κανείς ότι είναι και τόσο διαφορετικά τα νούμερα, μόνη διαφορά είναι ότι στην Κύπρο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού ασχολείται με το ίντερνετ και άρα με το να βλέπει και να κατεβάζει πορνογραφικό υλικό. Αυτοί οι χρήστες δεν έχουν υπερασπιστές. Έστω και αν είναι η πλειοψηφία του κόσμου, η πορνογραφία δεν μπορεί να έχει ιδεολογική, πολιτική ή ηθική στήριξη, ούτε οικονομικά συμφέροντα από τους πολιτικούς και τα mainstream ΜΜΕ. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να έχει υποστηρικτές σε θέσεις κλειδιά που θα μπορέσουν να ηρεμήσουν την κατάσταση. Μόνο πολέμιους του υπερσυντηρητικού κατεστημένου και υποκριτές που το πρωί αφορίζουν την πορνογραφία και το βράδυ την χαίρονται.

Ξανά λοιπόν, αυτή η κατάσταση με τρομάζει. Συλλαμβάνουν πραγματικά άτομα που έχουν εμπλακεί στο δίκτυο της παιδικής πορνογραφίας ή ψάχνουν για αποδιοπομπαίους τράγους; Η ΑΤΗΚ μπορεί να γνωρίζει πραγματικά στοιχεία για το ποιοι μπήκαν σε σελίδες με παιδική πορνογραφία ή απλώς για το ποιοι μπήκαν σε σελίδες με πορνογραφικό υλικό; Οι συλλήψεις προσπαθούν να περάσουν το μήνυμα «άμα βλέπετε τσόντες θα σας πιάσουμε»; Άμα η ΑΤΗΚ μπορεί να ανακαλύψει αυτά ποιος τους ελέγχει για να διασφαλίσει ότι δεν ελέγχονται άλλα προσωπικά δεδομένα των χρηστών και ότι δεν παραβιάζεται η ελευθερία τους; Ακόμα και άμα δεχτώ (που έχω τις αμφιβολίες μου για όλα) ότι η ΑΤΗΚ μπορεί να ελέγξει ποιοι μπήκαν σε σελίδα παιδικής πορνογραφίας και ότι η αστυνομία πραγματικά συλλαμβάνει μόνο όσους έχουν μπει σε τέτοιες σελίδες, ξέρουν από πού μπήκαν και πόση ώρα πέρασαν εκεί; Ξέρουν δηλαδή άμα «χάθηκαν» σερφάροντας από λινκ σε λινκ και μόλις καταλάβανε που μπήκαν βγήκανε ή άμα μπήκαν οικειοθελώς και μείνανε;

Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2007

Κάποιος κ. Βορίνας

Κάποιος Βορίνας χτες στις ειδήσεις του Alter έγραψε με την βλακεία του.

Πρώτα απ' όλα, απ' ότι είδα όλοι είναι σίγουροι ότι ο νεκρός είχε όπλο. Δεν ξέρω τι αποδείξεις υπάρχουν, οι μπάτσοι φτιάχνουν τέτοια παραμύθια που και που. Αλλά απ' ότι ακούω υπάρχουν μάρτυρες και άλλο υλικό οπότε αυτό δεν είναι συζητήσιμο.

Ο κ. Βορίνας λοιπόν, χωρίς ούτε αυτός να αμφισβητεί ότι ο νεκρός εγκληματίας είχε όπλο, άστραψε και βρόντηξε κατά του αστυνομικού. Το ακλόνητο επιχείρημα του; "Δεν πυροβόλησε ο εγκληματίας"!!! Με απλά λόγια, άμα κάποιος εγκληματίας (ο συγκεκριμένος υπενθυμίζω λίγα λεπτά πριν, είχε ληστέψει ένα μικρό κατάστημα απειλώντας μία νεαρή κοπέλα) τραβήξει όπλο εναντίον αστυνομικού, ο αστυνομικός πρέπει να περιμένει να τον πυροβολήσει, και άμα ζει ακόμα μετά, του επιτρέπουν να πυροβολήσει πίσω!

Η γελοιότητα σε αυτό το θέμα πρέπει να έχει όρια. Φυσικά και η αστυνομία πρέπει να ελέγχεται, η στολή εξάλλου κάνει κάποιους αστυνομικούς να νομίζουν ότι είναι πιο μάγκες απ' όσο πραγματικά είναι. Αλλά είπαμε, πρέπει να υπάρχουν όρια. Όταν διαπράττεται ένα έγκλημα η συνέχεια είναι μία από τις τρεις:
1. Ο αστυνομικός πυροβολεί το δράστη. Αποτέλεσμα: Ο αστυνομικός σταυρώνεται από τα ΜΜΕ και από την πολιτική ηγεσία.
2. Ο αστυνομικός δεν πυροβολεί το δράστη. Αποτέλεσμα: Η αστυνομία σταυρώνεται από τα ΜΜΕ και την πολιτική ηγεσία, αφού κατηγορείται για ανικανότητα.
3. Ο δράστης πυροβολεί τον αστυνομικό. Αποτέλεσμα: Μόνο έτσι αφήνουν την αστυνομία ήσυχη. Αλλά ακόμα και σε τέτοιες περιπτώσεις κάποιοι κύκλοι σταυρώνουν την αστυνομία (υπενθυμίζω το περιστατικό σε τράπεζα πριν λίγους μήνες, ο φύλακας πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από τον εγκληματία, και κάποιοι κύκλοι επέμειναν να κατηγορούν τον νεκρό, επειδή "πυροβόλησε ενώ υπήρχε κόσμος στην περιοχή")!

Ο κάθε κύριος Βορίνας είναι καιρός να αφήσει πίσω τα κόμπλεξ του, η βλακεία δεν πουλάει όσο πούλαγε.

Τρίτη 6 Φεβρουαρίου 2007

Όριο ταχύτητας

Η προπαγάνδα του υπερσυντηρητικού κατεστημένου έχει φέρει εξαιρετικά αποτελέσματα σε διάφορα θέματα. Ένα από αυτά είναι και τα τροχαία ατυχήματα. Η κυπριακή κοινωνία, απαθής, υποστηρίζει την φασιστική νοοτροπία της κυβέρνησης.
Επικροτεί τα αστρονομικά εξώδικα πρόστιμα που έχουν μπει με την δικαιολογία ότι τα προηγούμενα -λογικά- πρόστιμα δεν ήταν αρκετά για να "τρομάξουν" το κοινό, και με πραγματική αιτία φυσικά το να γεμίσουν τα ταμεία του κράτους.
Επικροτεί τα παράλογα αλκοτέστ με αποτέλεσμα δεκάδες άτομα κάθε βδομάδα να οδηγούνται στα αστυνομικά τμήματα και να ταλαιπωρούνται επειδή άκουσον άκουσον, ήπιαν δύο ποτά στη νυχτερινή τους έξοδο.
Επικροτεί τις κάμερες οι οποίες σε όσες χώρες έχουν εμφανιστεί έχουν σηκώσει θύελλα αντιδράσεων (εκτός ίσως των πάντα χλιαρών Εγγλέζων).
Επιτρέπει την υπερβολική βία που εξασκεί η αστυνομία εις βάρος αθώων και ένοχων, με το να πιστεύει ακόμα τις γελοιότητες περί τραυματισμένων αστυνομικών κάθε φορά που δέρνουν κάποιον.

Τώρα η εξουσία προβαίνει σε ακόμα μία κίνηση την οποία η κυπριακή κοινωνία βλέπει αδιάφορα. Ο υπουργός δικαιοσύνης ζητά να σταματήσει το χαριστικό όριο, 20 χιλιόμετρα πάνω από το όριο που γράφεται στις πινακίδες. Το χαριστικό όριο είναι μία τακτική που ισχύει από όσο θυμάμαι. Τι δεν λαμβάνει υπόψη η κυβέρνηση;
- Στην συντριπτική πλειοψηφία των χωρών τα κράτη δεν είναι αστυνομοκρατούμενα, οπότε τα όρια δεν τηρούνται ούτως ή άλλως (με εξαιρέσεις φυσικά).
- Στην συντριπτική πλειοψηφία των χωρών το όριο για οδήγηση στις περιοχές που στην Κύπρο είναι 80 χιλιόμετρα/ώρα είναι μεγαλύτερο. Ακόμα και στην Αγγλία φτάνει μέχρι τα 110 χιλιόμετρα ενώ στις περισσότερες χώρες είναι στα 90-100 χ/ώ.
- Από τις 45 χώρες που είδα στις 36 το όριο στους αυτοκινητόδρομους ξεπερνά τα 100 χιλιόμετρα, σε κάποιες φτάνει μέχρι τα 150 χ/ώ αλλά στις περισσότερες κινείτε γύρω στα 130.
- Τα σημερινά όρια ταχύτητας της κυπριακής δημοκρατίας την κάνουν ένα από τα πιο αυστηρά κράτη σε όλο τον κόσμο, μαζί με τις ασιατικές Σιγκαπούρη, Ιαπωνία και Χονγκ Κογκ, τις σκανδιναβικές Ισλανδία και Νορβηγία και τα "μίνι" κράτη της Μάλτας και του Λιχτενστάιν. Σε κανένα άλλο κράτος δεν μπορούν καν να συγκριθούν τα όρια ταχύτητας με το κυπριακό, ενώ ακόμα και τα λιγοστά προαναφερθέντα κράτη που κινούνται περίπου στα κυπριακά επίπεδα κάπου υπερτερούν.

Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2007

Πετρέλαια ξανά

Η κατάσταση στην Τουρκία σχετικά με το θέμα είναι τραγελαφική. Η τουρκική πολιτική σταθερά στοχεύει Ελλάδα και Κύπρος να μην εξορύξουν το πετρέλαιο που υπάρχει στην περιοχή. Τώρα όμως η Τουρκία είναι σε μία δύσκολη καμπή. Πρέπει να μην επιτρέψει την εξόρυξη όπως επιβάλλει η πολιτική της, πρέπει να δείχνει υπερεθνικιστική στάση αφού πλησιάζουν εκλογές αλλά συγχρόνως δεν μπορεί να απειλεί άμεσα, όπως συνηθίζε στο παρελθόν. Η συμφωνία της με την Ε.Ε. της επιβάλει να μην δημιουργεί καταστάσεις με τους γείτονες της που μπορεί να θεωρηθεί ότι προκαλούν θερμό επεισόδιο ή αποσταθεροποιούν την περιοχή. Οποιαδήποτε απειλή για πόλεμο θα δημιουργήσει ένα άσχημο κλίμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα δώσει εφόδια στους εχθρούς της ένταξης της.

Τι μπορεί να κάνει άρα η Τουρκία; Γελοίες πολιτικές πράξεις μόνο. Βάζει τον εγκάθετο της στην Κύπρο να απειλεί με θερμά επεισόδια (αφού στα μάτια της Ευρώπης ο Ταλάτ δεν συνδέεται άμεσα με την Τουρκία οπότε η ίδια δεν φέρει ευθύνη). Αφήνει να βγει από τα ΜΜΕ ότι το ναυτικό της κινείται προς την Κύπρο χωρίς να τολμά φυσικά να το κάνει. Μετά από λίγες ώρες λένε απλώς ένα "συγνώμη, λάθος", έχοντας καταφέρει να πανικοβάλουν φυσικά κάποιους κύκλους της Κύπρου, αλλά έχοντας σκορπίσει το γέλιο στους υπόλοιπους.

Ανεξάρτητα από την Τουρκία, η κατάσταση είναι γελοία -ως συνήθως- και στα ΜΜΕ. Παρακολούθησα από τρία διαφορετικά κανάλια το θέμα της αποκάλυψης της συμφωνίας Ρολάνδη - Οικογένειας Μπους. Το "Σίγμα" απλώς ανέφερε τα γεγονότα, την καταγγελία του κ. Λιλλήκκα εναντίον του κ. Ρολάνδη και την αντίδραση του τελευταίου. Το "Mega" ενδιαφέρθηκε παραπάνω στην απάντηση του κ. Ρολάνδη. Ως ιδεολογικά αντιπολιτευόμενο με την κυβέρνηση κανάλι, έδωσε πολύ χρόνο στις εξηγήσεις που έδωσε ο Ρολάνδης προσπαθώντας να πείσει για τα επιχειρήματα του. To "CNC" από την άλλη ακολούθησε τον δικό του δρόμο. Ως ελεγχόμενο από το ΑΚΕΛ κανάλι, δεν ενδιαφέρθηκε για τα γεγονότα αλλά για να πάρει την ευκαιρία να επιτεθεί στο ΔΗΣΥ. Ως εκ τούτου δεν έδωσε σημασία στην αναφορά του κ. Λιλλήκκα πέρι μη γνώσης του ΔΗΣΥ για τη συμφωνία. Αντιθέτως έδωσε και αυτό τον περισσότερο χρόνο στον κ. Ρολάνδη, για τελείως διαφορετικούς λόγους απ' ότι το "Mega". Για να αποδείξει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση γνώριζε για τις συμφωνίες.
Αυτή είναι η ζούγκλα της κυπριακής τηλεόρασης.