Σαρώνει η γρίπη των χοίρων

Ενώ μας καθησυχάζουν ότι ο ιός υποχωρεί και ενώ το θέμα λαμβάνει όλο και μικρότερη δημοσιότητα από τα μέσα ενημέρωσης, τα κρούσματα αυξάνονται ραγδαία:

27 Απριλίου: 73 κρούσματα σε 4 χώρες
28 Απριλίου: 105 κρούσματα σε 7 χώρες
29 Απριλίου: 148 κρούσματα σε 9 χώρες
30 Απριλίου: 257 κρούσματα σε 11 χώρες
01 Μαΐου: 367 κρούσματα σε 13 χώρες
02 Μαΐου: 658 κρούσματα σε 16 χώρες
03 Μαΐου: 898 κρούσματα σε 18 χώρες
04 Μαΐου: 1085 κρούσματα σε 21 χώρες
05 Μαΐου: 1490 κρούσματα σε 21 χώρες
06 Μαΐου: 1893 κρούσματα σε 23 χώρες
07 Μαΐου: 2371 κρούσματα σε 24 χώρες
08 Μαΐου: 2500 κρούσματα σε 25 χώρες
09 Μαΐου: 3440 κρούσματα σε 29 χώρες
10 Μαΐου: 4379 κρούσματα σε 29 χώρες

Καθημερινοί είναι πλέον και οι θάνατοι από την γρίπη των χοίρων. Μέσα στον Μάιο η πορεία του είναι:

01 Μαΐου: 10 θάνατοι σε 2 χώρες
02 Μαΐου: 17 θάνατοι σε 2 χώρες
03 Μαΐου: 20 θάνατοι σε 2 χώρες
04 Μαΐου: 26 θάνατοι σε 2 χώρες
05 Μαΐου: 30 θάνατοι σε 2 χώρες
06 Μαΐου: 31 θάνατοι σε 2 χώρες
07 Μαΐου: 44 θάνατοι σε 2 χώρες
08 Μαΐου: 46 θάνατοι σε 2 χώρες
09 Μαΐου: 48 θάνατοι σε 3 χώρες
10 Μαΐου: 49 θάνατοι σε 4 χώρες

Στις 9 Μαΐου είχαμε τον πρώτο νεκρό εκτός Μεξικού και Ηνωμένων Πολιτειών (στον Καναδά) και στις 10 Μαΐου τον πρώτο νεκρό εκτός Βόρειας Αμερικής (στην Κόστα Ρίκα).

174 από τα κρούσματα έχουν σημειωθεί σε 13 χώρες της Ευρώπης, με τον ιό να μην έχει φθάσει ακόμα στο ανατολικότερο μέρος της.

Ενώ αναμένετε σήμερα να σπάσει το φράγμα των 5.000 κρουσμάτων (υπερδιπλασιασμός των κρουσμάτων που υπήρχαν πριν από τρεις μέρες) και των 50 θανάτων, δεν περνάει από το μυαλό κανενός να επιβληθούν περιορισμοί στα ταξίδια. Όμηροι του πολιτικά ορθού, της καλοπέρασης και των χρημάτων, ως κοινωνίες είμαστε διατεθειμένοι να αντέξουμε περισσότερους νεκρούς αλλά όχι λιγότερους τουρίστες.

Γιατί η ελληνική Παιδεία μας να προσαρμοστεί στα GCE;

Του Σάββα Ιακωβίδη

ΔΕΝ ΘΑ μας τρελάνουν: Ούτε ο υπουργός Παιδείας ούτε το Πανεπιστήμιο Κύπρου ούτε τα συναγελαζόμενα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Η ελληνική κοινότητα της νήσου, διά συνταγματικών ρυθμίσεων, μορφώνει τα παιδιά της με την ελληνική παιδεία. Είμαστε Έλληνες, λαλούμε ελληνικά και γράφουμε ελληνικά. Το βάθρο της δημόσιας εκπαίδευσης είναι η ελληνική, μητρική μας γλώσσα. Τώρα έρχεται το Υπουργείο Παιδείας, διά του Πανεπιστημίου Κύπρου και με την ανεκδιήγητη συνεπικουρία του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, να λέγει σε μερίδα παιδιών μας ότι μπορούν να εισαχθούν στα δημόσια Πανεπιστήμια, αρκεί να έχουν περασμένες τις ήδη αμφισβητούμενες, στη Βρετανία, εξετάσεις GCE. Δηλαδή να έχουν πιστοποιητικά διεθνών εξετάσεων, ήγουν της… Βρετανίας. Και γιατί; Διότι, λέγει το Πανεπιστήμιο, από το ύψος της αλαζόνος αυτονομίας του, έχω το δικαίωμα να επιτρέπω την εισδοχή αποφοίτων ιδιωτικών αγγλόφωνων σχολείων (όχι και από τα δημόσια) χωρίς να παρακάθονται στις Παγκύπριες Εξετάσεις.

Με απλά λόγια: Το Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο Παιδείας, οχυρωμένα πίσω από την πονηρή συνεργασία ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, πρώτον, υπονομεύουν τις Παγκύπριες Εξετάσεις, που είναι ένας συμφωνημένος θεσμός για πρόσβαση στα δημόσια Πανεπιστήμια. Δεύτερον, επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν μια κατάφωρη αδικία και άνιση μεταχείριση αποφοίτων ιδιωτικών και δημόσιων σχολείων. Τρίτον, υποβαθμίζουν εσκεμμένα τη χρήση της ελληνικής γλώσσας χάριν της αγγλικής. Τέταρτον, αντί οι κατέχοντες πιστοποιητικά ξένων εξετάσεων να προσαρμόζονται στις πρόνοιες του δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος, παρατηρείται το πρωτοφανές: Για μια δράκα αποφοίτων ιδιωτικών αγγλόφωνων σχολείων, το Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο Παιδείας ετσιθελικά, με τις ευλογίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, απαιτούν όπως το εκπαιδευτικό μας σύστημα προσαρμοστεί στο βρετανικό! Χειρότερα: Ο υπουργός Παιδείας και το Πανεπιστήμιο, με την υποστήριξη του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, συνασπίζονται σε μιαν ανίερη συμμαχία για να υπονομεύσουν και να κατερειπώσουν τη δημόσια εκπαίδευση.

Παρατηρείται και το άλλο εξωφρενικό: Πολλοί γονείς κρίνουν ότι η δημόσια εκπαίδευση, για δικούς τους λόγους, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη μόρφωση των παιδιών τους. Αποφάσισαν ενσυνείδητα να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά αγγλόφωνα σχολεία, και στη συνέχεια κυρίως στη Βρετανία να σπουδάσουν. Δικαίωμά τους, αναφαίρετο και δημοκρατικό. Ουδείς ψόγος και ουδείς φθόνος. Αλλ’ αίφνης, κάποιοι αποφασίζουν ότι δεν επιθυμούν να σπουδάσουν στη Γηραιά Αλβιώνα. Θέλουν να διεκδικήσουν θέση στα δημόσια Πανεπιστήμια, αλλά πώς; Χωρίς εξετάσεις! Και σε βάρος συνομήλικών τους. Διότι, λένε το Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο, κατέχουν πιστοποιητικά εξετάσεων GCE. Ε, και; Πολλοί απόφοιτοι δημόσιων σχολείων κατέχουν τέτοια πιστοποιητικά, αλλά θα παρακαθίσουν στις Παγκύπριες Εξετάσεις. Οι απόφοιτοι ιδιωτικών σχολείων σε τι διαφέρουν; Όχι στα GCE αλλά, αρκετοί, σε ελλιπή γνώση της μητρικής τους γλώσσας, της Ελληνικής.

Χθες με νέα πρόταση, το Υπουργείο κάνει τα πράγματα χειρότερα και ξαναπλήττει την Ελληνική, την οποία και πάλι υποβαθμίζει. Ερωτάται ο υπουργός: Όσοι μελλοντικά θα γίνουν μαθηματικοί, βιολόγοι, φυσικοί, δεν θα διδάσκουν και δεν θα γράφουν στα ελληνικά αλλά στα αλαμπουρνέζικα; Το Υπουργείο έπρεπε να διαβουλευθεί με όλους, περιλαμβανομένων και των ιδιωτικών αγγλόφωνων σχολείων, για ένα συμφωνημένο, δίκαιο και ισότιμο τρόπο πρόσβασης αποφοίτων στα δημόσια Πανεπιστήμια. Ο μέγας ένοχος είναι ο υπουργός Παιδείας, του οποίου την παραίτηση ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ έπρεπε ήδη να είχαν απαιτήσει, αντί να τον θωρακίζουν.

Πρώτη Γραμμή και Β.Φ

Στις 25 Απριλίου, σε ένα άρθρο γεμάτο ανακρίβειες, ο Βάσος Φτωχόπουλος άνοιξε τον χορό των επιθέσεων κατά της Πρώτης Γραμμής. Λίγες μέρες αργότερα ακολούθησαν στο ίδιο περίπου μοτίβο η Χαραυγή, το ΑΚΕΛ και κάποιοι δημοσιογράφοι.

Αντίθετα από τους τελευταίους, που στηρίχθηκαν σε κάποιες λάθος ενέργειες μελών της Πρώτης Γραμμής, ο κ. Φτωχόπουλος δυστυχώς στηρίχθηκε στην μη επαρκή γνώση των πολιτών σχετικά με τα Ευρωπαϊκά κόμματα, κάνοντας το άσπρο μαύρο. Για την πρωτοφανή επίθεση ενάντια στην Πρώτη Γραμμή αφορμή ήταν το συνέδριο La Nostra Europa, της 5ης Απριλίου, στο οποίο συμμετείχε. Ο Β. Φτωχόπουλος εξεμάνη, και μίλησε για "φασιστοειδή" "που υποστηρίζουν τους Γκρίζους Λύκους στην Τουρκία".

Η απάντηση ήταν άμεση. Ο Simon Darby, αντιπρόεδρος του BNP και εκπρόσωπος του στο συνέδριο της 5ης Απριλίου, ξεκαθάρισε: "Το BNP δεν έχει καμία σχέση με τούρκους εθνικιστές". Προχώρησε μάλιστα και ένα βήμα παραπέρα, στέλνοντας μήνυμα συμπαράστασης στον Κυπριακό Ελληνισμό: "Δεν με ενδιαφέρει εάν οι τούρκοι είναι εθνικιστές, φτάνει να βρίσκονται μέσα στα σύνορα της χώρας τους".

Κανείς δεν περιμένει βέβαια να απολογηθεί ο κ. Φτωχόπουλος, εξάλλου αυτή δεν ήταν η μόνη ανακρίβεια του συγκεκριμένου άρθρου. Αυτό που ελπίζουμε όλοι, με κάθε σεβασμό στον ίδιο, τον αγώνα του και τις ιδέες του, είναι να πάψει να δρα διασπαστικά επιτιθέμενος συχνά πυκνά στους μοναδικούς συμπαραστάτες μας στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Πολιτική δημοσκόπηση για τις Ευρωεκλογές

Το http://euprofiler.eu/ προσφέρει έναν εξαιρετικό τρόπο να ανακαλύψετε σε ποιο κόμμα βρίσκεστε πιο κοντά. Το quiz ζητάει την τοποθέτηση σας σε διάφορα θέματα και ακολούθως τα συγκρίνει με τις πολιτικές θέσεις των κομμάτων και εμφανίζει τα τελικά αποτελέσματα.

Ξεκινώντας επιλέγεις την γλώσσα σου και την χώρα στην οποία ανήκεις. Ακολουθούν τριάντα ερωτήσεις για διάφορα σχετικά ζητήματα. Ακολούθως επιλέγεις πια από τα θέματα είναι περισσότερο και πια λιγότερο σημαντικά, ανεξαρτήτως του τι απάντησες στο καθένα. Στην τελευταία σελίδα απαντάς πόση πιθανότητα υπάρχει να ψηφίσεις το κάθε κόμμα της χώρας σου στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Αυτό ήταν.

Σε έναν πολιτικό χάρτη θα παρουσιάσει την θέση σου και την θέση του κάθε κόμματος της χώρας σου. Αγνόησε τον αφού η σημαντικότητα του είναι μικρή, και επέλεξε από την δεξιά στήλη "Αναλύστε την αντιστοίχιση με κόμματα" για να ανακαλύψεις σε πιο κόμμα βρίσκεσαι πιο κοντά.

Η δικιά μου αντιστοιχία ήταν η ακόλουθη:
1. Δημοκρατικό Κόμμα 60,8%
2. Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών 60,7%
3. Ευρωπαϊκό Κόμμα 51,8%
4. Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ 45,4%
5. Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού 43,5%
6. Δημοκρατικός Συναγερμός 36,2%

Σε σχέση με τα Ελλαδικά κόμματα:
1. Δημοκρατική Αναγέννηση 80,1%
2. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός 76,9%
3. Νέα Δημοκρατία 50,0%
4. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας 38,8%
5. Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς 28,7%
6. Οικολόγοι Πράσινοι 28,4%
7. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα 25,5%

Και οι καλύτερες αντιστοιχίες μου πανευρωπαϊκά:
1. Fiamma Tricolore/La Destra-Movimento per l'Autonomia-Partito Pensionati-Alleanza di Centro 84,3%
2. Mouvement Pour la France 82,7%
3. Hrvatska stranka prava 81,3%
4. Δημοκρατική Αναγέννηση 80,1%
5. Lega Nord 77,0%
6. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός 76,9%
7. Slovenská národná strana 76,0%
8. Libertas 75,0%

Να μπει και στην ιστοσελίδα του πυρήνα Κύπρου παρακαλώ

Αφού μπήκατε στον κόπο να διοχετεύσετε στα "κεντρικά" την άποψη σας για το συλλαλητήριο, για το αν ήταν ηρωική ή όχι η απόφαση του λαού τον Απρίλιο του 2004, για το αν τα άτομα που ηγήθηκαν της προσπάθειας το 2004 (και βρίσκονται ακόμα στην πρώτη γραμμή των αγώνων) είναι προδότες, και φυσικά για το αν είμαστε εμείς που δώσαμε το παρών μας στο συλλαλητήριο "κακοί Έλληνες", ας δημοσιευσεί και στην ιστοσελίδα του "υποκαταστήματος" της Κύπρου.

Μην ντρέπεστε να παρουσιάσετε και στην Κύπρο την άποψη σας. Οι περισσότεροι εξάλλου ξέραμε ότι η στάση σας τελικά θα ήταν διασπαστική. Δεν είναι ώρα να το μάθουν και οι υπόλοιποι;

Το "πολιτικά ορθό" χτυπάει ξανά

Η Carrie Prejean είναι η Miss California. Στις 19 Απριλίου συμμετείχε στον διαγωνισμό για την ανακήρυξη της Miss USA. Από τα φαβορί από την αρχή, επικρατούσε και στον τελικό μέχρι που έκανε το μοιραίο λάθος να απαντήσει ειλικρινά για το αν θα πρέπει να επιτραπεί ο γάμος ομοφυλόφιλων και σε άλλες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η ερώτηση τέθηκε από τον ομοφυλόφιλο blogger Perez Hilton. H Prejean απάντησε: "Είναι υπέροχο που οι Αμερικάνοι έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν το ένα ή το άλλο.. Εγώ θεωρώ ότι ο γάμος πρέπει να είναι μεταξύ του άντρα και της γυναίκας". Η απάντηση της καταχειροκροτήθηκε αλλά εξόργισε τον Hilton, ο οποίος την βαθμολόγησε με μηδέν καταφέρνοντας να την ρίξει στην δεύτερη θέση. Η μέχρι εκείνη την στιγμή κυριαρχία της στον διαγωνισμό επιβεβαιώθηκε και από τα τηλεοπτικά κανάλια (όπως το παρακάτω) και από τον ίδιο τον Perez Hilton που δήλωσε: "Έχασε εξαιτίας αυτής της ερώτησης. Προηγείτο εμφανώς μέχρι τότε".



Ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων δεν αναγνωρίζεται σήμερα από την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Τέσσερις πολιτείες τον έχουν αναγνωρίσει, με τελευταία το Βερμόντ.

Στην Καλιφόρνια, την πολιτεία από την οποία προέρχεται η Carrie Prejean, το ανώτατο δικαστήριο αναγνώρισε τον γάμο των ομοφυλοφίλων τον Μάιο του 2008. Μέχρι τις αρχές του Ιουνίου είχαν μαζευτεί πάνω από ένα εκατομμύριο υπογραφές που ζητούσαν δημοψήφισμα για να αλλάξει ο νόμος ώστε να απαγορευθεί και πάλι. Με την πρόταση για νέα απαγόρευση διαφώνησαν: ο τότε υποψήφιος πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα και ο υποψήφιος αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπίντεν, ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, και οι δύο γερουσιαστές της Καλιφόρνιας, οι δέκα μεγαλύτερες εφημερίδες της πολιτείας, η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραικών οργανώσεων, η Google, η Apple και πολλοί άλλοι. Απέναντι σε όλους αυτούς, τον Νοέμβριο του 2008 επτά εκατομμύρια πολίτες της Καλιφόρνιας υπερψήφισαν την πρόταση και κατάφεραν να προσθέσουν στο σύνταγμα της πολιτείας την πρόταση: "Μόνο ο γάμος μεταξύ άνδρα και γυναίκας ισχύει και αναγνωρίζεται στην Καλιφόρνια".

Το σχέδιο Ανάν επιστρέφει

Πέντε χρόνια μετά το "Όχι", τιμούμε την επέτειο της 24ης Απριλίου 2004 ξεκαθαρίζοντας πως θα είμαστε στις επάλξεις του αγώνα, ενάντια σε κάθε σχέδιο που θα μας καταστήσει πολίτες 2ης κατηγορίας στην πατρίδα μας.

Μηνύματα προς "Πρώτη Γραμμή"

1. Το έμβλημα και το όνομα που είχατε επιλέξει ήταν εξαιρετικά. Καλώς να έρθουν οι συγχωνεύσεις αλλά ονόματα που θέλουμε 2 λεπτά να τα πούμε ολόκληρα και εμβλήματα του τύπου "παίρνουμε 3-4 ελληνικά σύμβολα, τα ρίχνουμε το ένα πάνω στο άλλο και δημιουργούμε έμβλημα" είναι γραφικά. Εμπιστευθείτε το αρχικό σας έργο.
2. Όταν σε διάστημα 23 ωρών οργανώνεις πέντε εκδηλώσεις είναι κοινή λογική ότι δεν θα πετύχεις. Κανείς δεν θα δώσει το παρών και στις πέντε, μόνο 2-3 άτομα θα δώσουν το παρών στις τέσσερις, ο σκληρός πυρήνας 6-7 ατόμων στις τρεις. Για να αποφεύγονται τα ρεζιλίκια και να μπορείς να κάνεις τις εκδηλώσεις στις οποίες καλούσες λοιπόν, οργανώνεις τα πράγματα σωστά.
3. Συνθήματα του τύπου "Λε Λε Λευτεριά Λευτεριά στο παλικάρι" και "Ου καταισχύνω τα όπλα τα ιερά" σίγουρα θα εντυπωσίαζαν, το 1980. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε την συνήθεια τα συνθήματα μας να έχουν ρυθμό και ομοιοκαταληξία. Άμα δεν μπορείς να αυτοσχεδιάσεις ένα σύνθημα σοβαρό για την περίσταση, φώναξε τα κλασσικά αντικομματικά - αντιτουρκικά - αντικατοχικά. Άμα ούτε αυτό δεν μπορείς να το κάνεις καλύτερα κάνε σιωπηλή διαμαρτυρία. Σε καμία περίπτωση μην αφήνεις ανθρώπους που γεννήθηκαν την δεκαετία του 60 να δίνουν συνθήματα, κάνει την προσπάθεια σου να φέρεις το νεολαιϊστικο πατριωτικό χώρο κοντά στο κίνημα τρεις φορές πιο δύσκολη.
4. Εκατόν πενήντα άτομα σε μία εκδήλωση δεν είναι λίγα για τα δεδομένα της Κύπρου, αντιθέτως! Για να μην αναγκάζεσαι να βάζεις μία μικροσκοπική φωτογραφία ώστε να μην φανούν οι άδειες καρέκλες, εφόσον επέλεξες την τεράστια αίθουσα της ΣΕΚ για την ομιλία, "κλείνεις" τις θέσεις στα πλάγια ώστε ο κόσμος να κάθεται στο κέντρο και να φαίνεται το μέγεθος της προσέλευσης.
5. Αυτό το άρθρο είναι εξαιρετικό για ιστολόγιο, και για ιστολόγιο γράφτηκε. Για την επίσημη σελίδα ενός πατριωτικού κινήματος που φιλοδοξεί να αρθρώσει σύγχρονο ιδεολογικοπολιτικό λόγο, δεν είναι. Και δεν είναι το μόνο.

Έχω την εντύπωση ότι όταν δημιουργούσαν την Πρώτη Γραμμή οι συναγωνιστές είχαν σχεδιάσει την αρχική πορεία της εκπληκτικά. Στους αρχικούς στόχους ήταν και η απορρόφηση - συγχώνευση πατριωτικών κινήσεων όπως το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης, η Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων Λεμεσού και το Εθνικό Μαθητικό Κίνημα Λευκωσίας. Δυστυχώς δεν σχεδίασαν το ίδιο σωστά την πορεία μετά τις συγχωνεύσεις και κάπου χάθηκε ο έλεγχος.

Συνιστώ ανοικτές συζητήσεις ώστε να έρθουμε πιο κοντά, να διασαφηνιστεί ο ρόλος της Πρώτης Γραμμής, να συζητηθεί η πιθανότητα περαιτέρω οργάνωσης και αναδιοργάνωσης του κινήματος.

Οι ευρωεκλογές και η σημασία τους

Του Σίμου Αγγελίδη, υποψήφιου Ευρωβουλευτή ΔΗ.ΚΟ

Οι χώρες κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ταυτόχρονα, διενεργούν εκλογές για την Ευρωβουλή που είναι ένα βασικό όργανο στην Ένωση, όπου ο κυρίαρχος λαός κάθε κράτους-μέλους εκλέγει τους δικούς του εκπροσώπους για να συλλειτουργήσουν και να διαμορφώσουν τη συνεχή εξέλιξη του κοινοτικού κεκτημένου. Για την Κυπριακή Δημοκρατία, η για δεύτερη φορά συμμετοχή στην κυριαρχική αυτή εξουσία των Ευρωπαίων πολιτών έχει πολύ πιο ειδική σημασία. Είναι η ώρα των Ευρωπαίων πολιτών, οπότε και θα πρέπει η εκλογική αυτή δράση για ό,τι αφορά τη δική μας συμμετοχή να αποβλέψει και στην υποβολή προς την κοινή γνώμη των Ευρωπαίων πολιτών ότι, στην Κύπρο εν έτει 2009, εξακολουθεί ένας ξένος στρατός εισβολής, κατοχής, με παράνομους εποίκους, να διαιρεί το νησί και να στερεί βασικότατα ανθρώπινα δικαιώματα σε Ευρωπαίους πολίτες.

Είναι αφορμή για μιαν ακόμη φορά να προβάλουμε την ανάγκη, η ηθική και το δίκαιο, να υπερισχύσουν του δυνατού που δεν σέβεται τις αρχές και αξίες επί των οποίων η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και όλη η πολιτισμένη ανθρωπότητα στηρίζεται για ειρηνική συνύπαρξη. Οφείλουν οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι αλλά και οι κατά τις διάφορες χώρες-μέλη υποψήφιοι να απαντήσουν στο απλό ερώτημα:

Οι ίδιοι δέχονται να έχουν στερηθεί βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Δέχονται να μην έχουν δικαίωμα επί της περιουσίας τους, να μην μπορούν να διακινούνται και να εγκαθίστανται όπου επιθυμούν, απλώς γιατί τη μισή τους χώρα την κατέχει παράνομα μια πανίσχυρη στρατιωτική χώρα; Όλοι εκείνοι οι αγώνες των ευρωπαϊκών λαών, για ελευθερία και σεβασμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, δεν τους αφορούν για ό,τι αφορά τους Ευρωπαίους πολίτες της Κύπρου;

Είναι γι’ αυτόν το λόγο που αγωνίστηκα με τις λίγες προσωπικές δυνάμεις, μαζί όμως με πολλούς άλλους, στο να διασωθεί η Κυπριακή Δημοκρατία από λύση ως του Σχεδίου Ανάν, ώστε να ενταχθεί την 1/5/2004 στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με δέος και ιδιαίτερο σεβασμό στην τιμητική επιλογή μου για να είμαι ένας στην ομάδα του Δημοκρατικού Κόμματος για τις ευρωεκλογές, ισχυρίζομαι ότι το δίκαιο αποτελεί ένα ασφαλές στήριγμα για κάθε μικρό Κράτος, ώστε να διεκδικεί διασφάλιση όλων των δικαιωμάτων που έχουν και όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες των άλλων 26 χωρών-μελών. Συρρίκνωση των δικαιωμάτων αυτών δεν χωρεί, όπως ούτε μοιρολατρία. Ο αγώνας είναι δύσκολος, αλλά συνεχίζεται ως καθήκον στην ιστορία και στις θυσίες διαχρονικά του λαού και κύρια των νέων της Κύπρου.