Χριστόφιας

Δεν έχει και πολύ σημασία πως ονομάζεται η εκάστοτε εκδήλωση που πραγματοποιεί το ΑΚΕΛ τις τελευταίες μέρες. Είτε είναι συναυλία, είτε είναι εκδήλωση κατά του πραξικοπήματος, είτε είναι "αντικατοχική" όπως αυτή που λαμβάνει χώρα αυτή την στιγμή στην πλατεία Ελευθερίας, σχεδόν αποκλειστικό θέμα είναι το κακό πραξικόπημα και οι καλοί τουρκοκύπριοι. Με τα εμετικά συνθήματα του Χριστόφια και της καλοπληρωμένης νεολαίας του την υπέρβαση που χρειάζεται για να περάσει στον 2ο γύρο όμως δεν την κάνει.

Για λίγους

Και για να μην ξεχάσω, λόγω της ημέρας. Οι αγώνες γίνονται στους δρόμους, δεν γίνονται στα clubs και στα πάρτυ. Όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Εισηγήσεις

εάν εισακούγονταν οι εισηγήσεις μας από τις 2 Αυγούστου του 2004... σήμερα ίσως η Κύπρος να μην αντιμετώπιζε τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει
Νίκος Αναστασιάδης

Εάν εισακούγονταν οι εισηγήσεις σας από τα τέλη του 2002 σήμερα δεν θα υπήρχε Κυπριακή Δημοκρατία κ. Αναστασιάδη.

τώρα έρχεται ο Πρόεδρος ο ίδιος και γράφει επιστολή ότι πρέπει να συναντηθεί με τον κ. Ταλάτ, η δική μου άποψη είναι εδώ και τρία χρόνια ότι θα έπρεπε κάποια στιγμή να συναντηθούν
Δημήτρης Χριστόφιας

Αναφερόμενος στο ίδιο θέμα με τον κ. Αναστασιάδη. Κατά τα άλλα οι απόψεις τους δεν ταυτίζονται..

Βορίνας Νο 2

Μια που βλέπω πάλι την μάπα του κ. Βορίνα στην τηλεόραση υπενθυμίζω το "Κάποιος κ. Βορίνας" που είχα γράψει στα μέσα του Φλεβάρη. Ακόμα δεν ξέρω ούτε ποιος είναι ούτε με ποια ιδιότητα εμφανίζεται στις τηλεοράσεις. Το μόνο που έχω καταλάβει είναι ότι ειδικεύεται στο να επιτίθεται στην αστυνομία. Μετά από το περιστατικό του Φλεβάρη όπου κατηγόρησε τον αστυνομικό που τόλμησε να προστατέψει την ζωή του απέναντι σε έναν ένοπλο εγκληματία που δευτερόλεπτα προηγουμένως είχε ληστέψει γυναίκα, τώρα εμφανίζεται με αφορμή τον σοβαρό τραυματισμό άοπλου ειδικού φρουρού που χαροπαλεύει στην εντατική μετά από επίθεση αναρχικών, για να καταγγείλει την κρατική τρομοκρατία!

Μετανάστευση

Οι πάντες έχουν αναγνωρίσει πια τα τραγικά προβλήματα που δημιουργεί η αθρόα μετανάστευση και το πολυπολιτισμικό όνειρο της διεθνιστικής Αριστεράς που έχει πάρει σάρκα και οστά στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλο και περισσότερες χώρες κλείνουν τα σύνορα τους σε περισσότερους μετανάστες υποχωρώντας στην πίεση των λαών τους. Στην Αμερική έχουν ήδη ξεκινήσει αυστηρότερες νομοθεσίες ενώ η Ασία δεν έπεσε ποτέ στην παγίδα της παγκοσμιοποίησης κρατώντας την ομοιογένεια της. Οι φυλετικές ταραχές του τελευταίου έτους αποδεικνύουν τα μεγάλα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στην Αυστραλία ενώ από τα περισσότερα κράτη της Αφρικής έχουν εκδιωχθεί οι Ευρωπαίοι εδώ και χρόνια.

Στην Ελλάδα ο ελληνικός λαός απαιτεί παύση της συνεχιζόμενης νομιμοποίησης των μεταναστών. Τι και αν βομβαρδίζεται καθημερινά με προπαγάνδα από ενημερωτικές και μη (πχ Singles) εκπομπές αλλά και από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας; Τι και αν η πολιτική ηγεσία κωφεύει, προκλητικά υποσχόμενη περαιτέρω νομιμοποίηση τους σύμφωνα με τον Προκόπη Παυλόπουλο; Ο ελληνικός λαός με ποσοστά μέχρι και άνω του 80% συνεχίζει να αντιστέκεται στην παγκοσμιοποίηση, να αντιστέκεται σε όσες δυνάμεις προσπαθούν να εξωραΐσουν αυτή την κατάσταση και να ξεγελάσουν τους Έλληνες.

Ακόμα μεγαλύτερο είναι δυστυχώς το πρόβλημα στην Κύπρο. Ένα πρόβλημα που δεν παίρνει τις διαστάσεις που του αναλογούν από το πατριωτικό κίνημα του νησιού επειδή υπάρχει ένα σημαντικότερο πρόβλημα, η συνεχιζόμενη κατοχή από την Τουρκία. Έτσι κανείς δεν ασκεί πίεση, κανείς δεν αντιστέκεται σε αυτό το φαινόμενο. Και κανείς δεν καταλαβαίνει πόσο τραγική είναι η κατάσταση. Κανείς δεν το καταλαβαίνει επειδή ο Κύπριος ζει στον δικό του κόσμο. Έλληνες Κύπριοι εργάζονται στο γραφείο του, γράφουν την εφημερίδα του και παρουσιάζουν τις εκπομπές που παρακολουθεί. Έλληνες Κύπριοι συχνάζουν στο καφενείο του ή στον σύλλογο του, Έλληνες Κύπριοι -κυρίως- διασκεδάζουν στους χώρους που διασκεδάζει. Υπάρχει όμως και ένας άλλος κόσμος. Πόσοι Έλληνες δουλεύουν πια στον τουριστικό τομέα; Πόσοι Έλληνες Κύπριοι εργάζονται σε καφέ, clubs και εστιατόρια; Πόσοι Έλληνες δουλεύουν ως οικοδόμοι και εργάτες; Πόσοι Έλληνες έχουν χάσει την δουλειά τους ως πωλητές σε καταστήματα, mini markets, supermarkets και περίπτερα; Πόσοι Έλληνες έχουν απομείνει να εργάζονται στις μεγάλες αλυσίδες take away και delivery; Είμαστε ακόμα πλειοψηφία ή απλώς νομίζουμε ότι είμαστε; Στην Πάφο κυκλοφορούν περισσότεροι Έλληνες Κύπριοι ή απλώς έτσι νομίζουμε; Οι Έλληνες Κύπριοι (και Πόντιοι) είναι περισσότεροι από τους Άγγλους, τους Ρωσσοπόντιους και τους λοιπούς ξένους; Στην Λευκωσία οι Πακιστανοί, οι Σριλανκέζοι κτλ έχουν ή δεν έχουν καταλάβει ολόκληρες περιοχές; Επειδή δεν θα τους δούμε στην εργασία μας και στα καφέ μας θα κάνουμε ότι δεν υπάρχουν; Σε οποιοδήποτε κεντρικό περίπτερο (ίσως ο καλύτερος τρόπος να γίνει κατανοητή η κατάσταση, οι ξένοι μπορεί να διασκεδάζουν διαφορετικά και να δουλεύουν σε άλλους χώρους αλλά αγοράζουν μπύρες όπως εμείς, αγοράζουν κάρτες τηλεφώνου όπως εμείς και καπνίζουν όπως εμείς) της Λεμεσού νομίζετε μπαίνουν περισσότεροι Έλληνες Κύπριοι ή Ρώσσοι, Πακιστανοί και άλλοι ξένοι; Ένα δίωρο σε ένα τέτοιο κεντρικό περίπτερο θα πείσει και τους πιο δύσπιστους.

Η απελευθέρωση της Κύπρου από τον Τούρκο εισβολέα επιβάλλεται να είναι ο νούμερο ένα στόχος μας. Αλλά μετά τι; Για ποιο λόγο αγωνιζόμαστε; Για μια Κύπρο ελεύθερη να την χαρούν οι νόμιμοι κάτοικοι της ή για μια Κύπρο ελεύθερη να την παραδώσουμε στον νέο εισβολέα, έστω και αν αυτός μπήκε στο σπίτι μας ειρηνικά; Μία νέα ρεαλιστική, μεταναστευτική πολιτική είναι μονόδρομος για την προάσπιση του νησιού. Επιτέλους ποσόστωση στον αριθμό των ξένων. Επιτέλους έλεγχος για το πόσους χρειαζόμαστε (και μπορούμε να βοηθήσουμε) και πόσοι δυσκολεύουν την ζωή των νόμιμων κατοίκων. Επιτέλους έλεγχος για το ποιοι και πόσοι προβαίνουν σε εγκληματικές ενέργειες. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

Σενάρια

Δύσκολες μέρες φαίνεται να περιμένουν την Κύπρο σε περίπτωση οριστικής απόφασης του ΑΚΕΛ να διεκδικήσει την προεδρία. Πριν από λιγότερο από ένα μήνα είχα γράψει αλλού ότι το ΑΚΕΛ, παρά όλα τα κακά του, είχε την σύνεση να μην διεκδικήσει ποτέ την προεδρία. Ένα καλό του βρήκα και δυστυχώς έρχεται να με διαψεύσει και γι αυτό.

Το παιχνίδι λοιπόν είναι το εξής. Η ΕΔΕΚ εξαγγέλλει υποστήριξη στον Παπαδόπουλο σε μία προσπάθεια να προλάβει και να σταματήσει τα όνειρα του ΑΚΕΛ, προσπάθεια που φαίνεται να αποτυγχάνει. Ο ΔΗΣΥ αππώνει το ΑΚΕΛ αφού μόνο άμα διασπαστεί η τριμερής έχει ελπίδες να ανέλθει στην εξουσία. Το ΑΚΕΛ από την πλευρά του προσπαθεί να πάρει διαβεβαιώσεις ότι τα κόμματα της τριμερούς δεν θα ψηφίσουν Κασουλίδη στον δεύτερο γύρο, έτσι άμα περάσουν Χριστόφιας - Κασουλίδης να είναι σίγουρη η εκλογή του πρώτου. Το ΔΗΚΟ βέβαια δεν ψαρώνει, δεν δίνει ευθεία απάντηση αφού άμα την έδινε θα ήταν οριστική η υποψηφιότητα Χριστόφια. Το ΕΥΡΩΚΟ τέλος αναμένει στο ακουστικό του, άμα κατεβεί ο Χριστόφιας σίγουρα θα υποστηρίξει τον Παπαδόπουλο, άμα δεν κατεβεί πιθανόν να κατεβάσει δικό του υποψήφιο στον 1ο γύρο. Τους ΕΔΗ ποιος τους υπολογίζει.

Τρία ενδεχόμενα υπάρχουν για τον 2ο γύρο άμα διεκδικήσει την προεδρία ο Χριστόφιας:

1. Κασουλίδης, Χριστόφιας περνάνε στον 2ο γύρο. Το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ αναγκάζονται να υποστηρίξουν Χριστόφια, το μη χείρον βέλτιστον. Το ΕΥΡΩΚΟ υποστηρίζει Χριστόφια ή απέχει, οι ΕΔΗ φυσικά Κασουλίδη. Ο Χριστόφιας εκλέγεται. Ο αφελληνισμός του νησιού προωθείται επίσημα από την κυβέρνηση, επικίνδυνες για τον Κυπριακό Ελληνισμό λύσεις παρουσιάζονται στο προσκήνιο ενώ κατά τα άλλα η 5ετία αναλώνεται με την Κύπρο να προσπαθεί να βγει από το περιθώριο που την έχει ρίξει η λανθασμένη άποψη ότι το κόμμα που κυβερνά είναι κομμουνιστικό.
2. Χριστόφιας, Παπαδόπουλος περνάνε στον 2ο γύρο. Ο ΔΗΣΥ υποστηρίζει ένθερμα τον Χριστόφια αφού μπορεί να είναι σημαντικό για την πολιτική του ύπαρξη να δημιουργεί φανταστικές (ανύπαρκτες) διαφωνίες με το ΑΚΕΛ αλλά είναι σημαντικότερο να απομακρύνει τον Παπαδόπουλο ώστε να καταφέρει να περάσει τις λύσεις του Κυπριακού που υποστηρίζουν οι εξ Αμερικής μέντορες του. Ο Χριστόφιας δύσκολα εκλέγεται, τα αποτελέσματα γράφτηκαν πιο πάνω.
3. Κασουλίδης, Παπαδόπουλος περνάνε στον 2ο γύρο. Το ΑΚΕΛ υποστηρίζει Παπαδόπουλο ο οποίος εκλέγεται πανηγυρικά, αφού αντιθέτως από τον ΔΗΣΥ (ο οποίος θυσιάζει την δυναμικότητα του για να εξυπηρετεί οικονομικά συμφέροντα στελεχών και εθνικά συμφέροντα Αμερικάνων) το ΑΚΕΛ δεν θυσιάζει τα κομματικά του συμφέροντα για τίποτα. Και τα κομματικά του συμφέροντα προνοούν ένα συνεχιζόμενο τεχνητό κλίμα πόλωσης ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ. Δυστυχώς η κατάσταση δεν βελτιώνεται αφού ο Παπαδόπουλος δεν ξεφορτώνεται το βαρίδι που ακούει στο όνομα ΑΚΕΛ από την κυβέρνηση του, αλλά τουλάχιστον δεν χειροτερεύει κιόλας, όπως θα γινόταν με τα σενάρια 1 και 2.

Τέλος πρέπει να αναφέρω και μία συγκυρία, ασυνήθιστη για την κυπριακή πολιτική σκηνή. Πόσο συχνά τρεις ικανότατοι πολιτικοί διεκδικούν την προεδρία; Ο ΔΗΣΥ δεν θα μπορούσε να κάνει καλύτερη επιλογή από τον Κασουλίδη. Βασικά δεν θα μπορούσε να κάνει και άλλη επιλογή, αφού ο συγκεκριμένος είναι ο μοναδικός σοβαρός από τους πολιτικούς του ναι. Ο Χριστόφιας είναι κόσμημα για το ΑΚΕΛ, πιθανότατα ο σοβαρότερος ηγέτης που είχε το κόμμα στη μακρόχρονη ιστορία του. Έξυπνος και σχετικά νούσιμος, όσο και αν διαφωνώ με τις απόψεις του αυτό πρέπει να το παραδεχτώ. Ίσως βέβαια να τον κάνει να φαίνεται καλύτερος και η σύγκριση με τον Αναστασιάδη, άμα με βάλεις εμένα σε ένα γήπεδο με αντίπαλο τον Οφορίκουε ο τελευταίος θα φαίνεται ισάξιος του Μαραντόνα και του Πελέ απέναντι μου. Ο Παπαδόπουλος τέλος είναι ασυζητητί ο καλύτερος ηγέτης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την ανεξαρτησία της. Το παράδειγμα με τον Οφορίκουε και εμένα συνεχίζει να ισχύει ωστόσο, οι λανθασμένοι χειρισμοί Μακαρίου φέρανε την τουρκική εισβολή, ο Κυπριανού συνέχισε την πολιτική Μακαρίου περί ομοσπονδίας, ο Βασιλείου προσπάθησε να περάσει τα ΜΟΕ και την δέσμη ιδεών Γκάλι και άμα αρχίσω να γράφω τα κακά της διακυβέρνησης Κληρίδη θα χρειαστώ καμιά δεκαριά επιπλέον παραγράφους. Μπροστά σε αυτούς οποιοσδήποτε θα φαινόταν άγιος.

Eurovision και Μακεδονία

Όταν την ονομάζουν "Μακεδονία" επίσημα έγγραφα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν γίνεται θέμα. Όταν διαφημίζουν τουριστικά την "Μακεδονία" ελληνικές εφημερίδες δεν γίνεται θέμα. Όταν κομματίδιο αυτοχαρακτηρίζεται προασπιστής των δικαιωμάτων της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα δεν γίνεται θέμα. Άμα κάνει όμως κανένα λάθος η Μπακοδήμου (νομίζω) γίνεται σάλος, γκρεμίζεται το σύμπαν.

Η κοπέλα είναι η τελευταία που φταίει για το περιστατικό. Έχει ευθύνη για την αποτυχημένη εξωτερική πολιτική του ελληνικού κράτους εδώ και 15 χρόνια που έχει κάνει τον μισό κόσμο να ονομάζει επίσημα τα Σκόπια Μακεδονία και τον άλλο μισό ΦΥΡ Μακεδονία; Άσχετα από την εξωτερική πολιτική βέβαια θα ελπίζαμε να μην είχε κάνει τέτοιο παιδαριώδες λάθος. Αλλά η συγκεκριμένη δυστυχώς είναι καθρέφτης της Ελληνικής κοινωνίας. Αυτή ευθύνεται που το ελληνικό κράτος έχει επιλέξει συνειδητά να χαμηλώσει το εθνικό φρόνημα του Ελληνικού λαού, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες των Αμερικάνων ηγεμόνων και των εδώ συνεργατών του της Άκρας Αριστεράς; Αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που τηλεφώνησαν αγανακτισμένοι στο κανάλι τι έχουν κάνει πραγματικά για το θέμα; Έχουν κατεβεί σε έστω και μία διαδήλωση για τη Μακεδονία την τελευταία 15ετία ή η αγωνιστική τους συνεισφορά αναλώνεται στο να τηλεφωνήσουν στην ΕΡΤ να διαμαρτυρηθούν; Το τελευταίο μας πιάνει όλους όσους θυμόμαστε την Μακεδονία μόνο όταν γίνεται κάτι τέτοιο...

Δυστυχώς έχουμε αποτύχει όλοι. Η κοινωνία που είναι ανίκανη να αντισταθεί στο κομματικό κατεστημένο και η εξουσία που έχει ιδεολογικά παραδοθεί στην Άκρα Αριστερά.

ΥΓ 1: Συγχαρητήρια στη Σερβία που πανάξια κέρδισε τον διαγωνισμό. Οι Σέρβοι για κάποιον ακατανόητο -για εμάς- λόγο επιμένουν να στέλνουν σοβαρά τραγούδια και να τα πηγαίνουν και καλά. Ούτε ηλίθια ποπ, ούτε ημίγυμνες γκόμενες ούτε τραβεστί.

ΥΓ 2: Συγχαρητήρια και στην Ελλάδα. Για ένα μέτριο τραγούδι από έναν πιο μέτριο τραγουδιστή η 7η θέση είναι εξαιρετική. Μάλλον μετά από το περσινό κάζο θυμήθηκαν ότι χρειαζόμαστε και την σκηνική παρουσία για να πάμε μπροστά.

ΥΓ 3: Θα ονομάζεται για πολύ καιρό ακόμα Eurovision; Με την συμμετοχή της Τουρκίας, της Αρμενίας, του Ισραήλ κτλ κάθε άλλο παρά ευρωπαϊκός διαγωνισμός είναι.

Εθνικά συμφέροντα

Όταν η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και ο Δημοκρατικός Συναγερμός στην Κύπρο αναφέρονται στο εθνικό συμφέρον δεν εννοούν το δικό μας, εννοούν αυτό της Τουρκίας και των ΗΠΑ. Καλώς εκφράζουν φοβίες τις τελευταίες δύο μέρες, λόγω της εκλογής Σαρκοζί. Πως να μην φοβούνται τον έστω και απομακρυσμένο κίνδυνο μη εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε; Μη είσοδος της Τουρκίας σημαίνει:

• Αποτροπή της άλωσης της Ε.Ε από την Αμερικανική ηγεμονία.
• Εξυπηρέτηση των πραγματικών εθνικών συμφερόντων Ελλάδας και Κύπρου που θα παραμείνουν σε θέση ισχύος, έστω και πολιτικά.
• Θα ικανοποιήσει τους λαούς Ελλάδος και Κύπρου (και Ευρώπης), που σε κάθε δημοσκόπηση απαιτούν με ποσοστά της τάξης του 80% να μην εισέλθει η Τουρκία. Δεν θα ικανοποιηθούν όμως αυτοί που θέλουν να ικανοποιήσουν..
  

Παλιά τα κόμματα μας ήταν οι αγγλόφιλοι, οι γαλλόφιλοι, οι γερμανόφιλοι κτλ. Σήμερα είναι οι τουρκόφιλοι και οι αμερικανόφιλοι και τα συνδυάζουν κιόλας σε ένα κόμμα. Παλιά τουλάχιστον οι διάφοροι "..φίλοι" ήταν συγχρόνως και ελληνόφιλοι. Σήμερα...

Γαλλικές εκλογές

Δεν παλεύονται οι πολιτικοί μας, τέλος. Δεν φτάνει που λένε μαλακίες για να αποπροσανατολίζουν τον λαό για τα δικά μας, λένε και για τα ξένα. Η Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ κάνει σκληρές προσπάθειες τώρα στην ΕΡΤ για να πείσει ότι το αποτέλεσμα της Ρουαγιάλ στη Γαλλία ήταν επιτυχία. Στη Γαλλία που η Δεξιά είναι κυβέρνηση 10-15 χρόνια και αντί να δέχεται την πτώση που έχουν πάντα οι κυβερνήσεις ξανά εκλέγεται. Στη Γαλλία που οι Σοσιαλιστές είχαν κερδίσει τις Ευρωεκλογές, είχαν διασύρει τη Δεξιά στις τοπικές και όλος ο κόσμος το είχε δεμένο εδώ και τρία χρόνια ότι η επόμενη κυβέρνηση θα ήταν Σοσιαλιστική. Με όλη την Αριστερά και άκρα Αριστερά να συνασπίζεται στην Ρουαγιάλ στο δεύτερο γύρο, τον Μπαϊρού να της κλείνει το μάτι και να καθυβρίζει τον Σαρκοζί και την λεγόμενη άκρα Δεξιά εκ στόματος Λεπέν να καλεί τα μέλη της να απέχουν. Με τους άνω των 5 εκατομμυρίων μουσουλμάνους μετανάστες να μην θέλουν ούτε να σκεφτούν το ενδεχόμενο Σαρκοζί και να ψηφίζουν δαγκωτό Ρουαγιάλ. Και με όλα αυτά η κ. Διαμαντοπούλου να μας λέει ότι είναι μεγάλη επιτυχία για την Ρουαγιάλ επειδή αντιμετώπιζε "δύσκολες συνθήκες"(;) αγνοώντας και το ότι στον α γύρο τουλάχιστον που τα είχα παρακολουθήσει πάνω από 6 στους 10 ψηφοφόρους του Σαρκοζί τον ψήφισαν με βάση το πρόγραμμα του ενώ πάνω από 5 στους 10 ψήφισαν την Ρουαγιάλ λόγω κομματικού πατριωτισμού!

ΥΓ: Περίπου την ίδια ώρα χτες είχα παρακολουθήσει ανάλογη συζήτηση όπου ο Άδωνις Γεωργιάδης του ΛΑΟΣ ισχυρίστηκε ότι από τον πρώτο κι όλας γύρω το κόμμα του υποστήριξε ανοιχτά τον Σαρκοζί, "όπως εξάλλου και οι Γάλλοι της Ευρωπαϊκής του ομάδας". Και κανείς δεν βρέθηκε να του πει ότι στον 1ο γύρο οι Γάλλοι της Ευρωπαϊκής του ομάδας υποστήριξαν τον υποψήφιο του δικό τους κόμματος!