Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

Μακάρι..

Μακάρι και ο επόμενος να μιλάει για τα εθνικά θέματα ώστε να έχει το 90% του λαού φωνή, και ας έρθει σε σύγκρουση με το ΠΑ.ΣΟ.Κ και την Ν.Δ.

Μακάρι και ο επόμενος να προασπιστεί την Ελλάδα και ας έρθει σε σύγκρουση με το -σκλαβωμένο- Οικουμενικό πατριαρχείο.

Μακάρι και ο επόμενος να συνεχίσει να εκσυγχρονίζει την εκκλησία και να βελτιώνει τις σχέσεις με το Βατικανό, και ας τσαντίζονται οι φανατικοί και οι θρησκόληπτοι.

Μακάρι και ο επόμενος να χρησιμοποιήσει τα ΜΜΕ ώστε να γίνει γνωστός ο λόγος της εκκλησίας, και ας ξαναζήσουμε τα τέλη της δεκαετίας του 90 με τις πληρωμένες γραφίδες και τους ελεγχόμενους μεγαλοεκδότες από την μια μέρα στην άλλη να βρίζουν αυτόν που αποθέωναν.

Μακάρι και ο επόμενος να έχει λόγο χριστιανικό και ειλικρινά ανθρωπιστικό, όσο και αν ενοχλεί τον Συνασπισμό και κάθε Συνασπισμό κάτι τέτοιο.

Μακάρι και ο επόμενος να είναι έτοιμος να έρθει σε σύγκρουση με όλους και με όλα, από τους ιεράρχες υπέρμαχους του απομονωτισμού της εκκλησίας μέχρι τα ΜΜΕ και τους μεγαλοεκδότες, τα πολιτικά κόμματα και την κυβέρνηση, την παντοκρατορία των ΗΠΑ και τον άκρατο ευρωπαϊσμό, της τάχα "ανεξάρτητες" ΜΚΟ που χρυσοπληρώνονται από τον κάθε Σόρος για να επιβάλλουν το αμερικανικό όραμα της παγκοσμιοποίησης.

Μακάρι και ο επόμενος να είναι Χριστόδουλος.

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2008

Ο στυλός στο διάστημα

Όταν η NASA ξεκίνησε την εκτόξευση αστροναυτών στο διάστημα, ανακάλυψαν ότι τα στυλό δεν δούλευαν σε μηδενική βαρύτητα καθώς το μελάνι δεν κυλούσε στην επιφάνεια γραφής.

Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα, προσέλαβαν την Andersen Consulting (Accenture σήμερα). Τους πήρε μια δεκαετία και 12 εκατομμύρια δολάρια.

Έφτιαξαν ένα στυλό που δούλευε σε μηδενική βαρύτητα, ανάποδα, μέσα σε νερό, σε κάθε είδους επιφάνεια συμπεριλαμβανομένου και του κρυστάλλου και σε θερμοκρασίες από πάγο μέχρι πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου ...

Οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν μολύβι...

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2008

Πανίκος Δημητρίου

του Λάζαρου Μαύρου

ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, η 17η Ιανουαρίου 1975. Το τεθωρακισμένο των Εγγλέζων εναντίον των μαθητών διαδηλωτών στην πύλη της Βάσης Ακρωτηρίου, σκότωσε τον 18χρονο Πανίκο Δημητρίου. Μόλις πέντε μήνες μετά που ο Αττίλας σκλάβωσε τη γενέτειρά του, τον Άγιο Μέμνονα Αμμοχώστου και τον εκτόπισε πρόσφυγα στη Λεμεσό, στην Στ΄ Λανιτείου. Κι οι Εγγλέζοι βοηθοί του Αττίλα διευθετούσαν τη μεταφορά χιλιάδων Τουρκοκυπρίων «του νότου» από τη Βάση Επισκοπής στην Τουρκία και από εκεί στις σκλαβωμένες περιοχές της Κύπρου. Σε εφαρμογή των πτυχών των βρετανο-τουρκικών Σχεδίων της εποχής του αγώνα της ΕΟΚΑ, για τη βίαιη μετακίνηση των πληθυσμών και τη διχοτόμηση. «Σχέδια» που φέρουν τα κακόηχα ονόματα των τότε Βρετανών πρωθυπουργών, υπουργών Αποικιών και των βοηθών τους. Σχέδια Ήτεν, Ρέταγουεϊ, Λέννοξ Μπόιντ, Σχέδια Χάρολντ Μακμίλλαν (με τον Χάρο να εμπεριέχεται) που «δεν φεύγουν από το τραπέζι»…

ΠΕΜΠΤΗ, 16.1.75, η Βουλή της καθημαγμένης από το πραξικόπημα και τον Αττίλα, Κυπριακής Δημοκρατίας, ψήφιζε ομόφωνα ότι «δεν είναι πλέον νοητό η Βρετανία να διατηρεί και να νέμεται βάσεις και διευκολύνσεις εν Κύπρω». Την επομένη, 17.1.76, ήταν κύριο θέμα σε όλες τις εφημερίδες και η «Χαραυγή» στο κύριο άρθρο της βροντοφώναζε: «Έξω α μ έ σ ω ς οι Βρετανοί από την Κύπρο. Να φύγουν και αυτών αμέσως τα στρατεύματα. Να διαλυθούν οι Βάσεις τους και να επιστρέψουν στον δικαιούχο λαό τα κυπριακά εδάφη, που διά της βίας τα κατακράτησαν και τα ονόμασαν κυρίαρχα»…

ΟΜΩΣ ΔΕΝ πέρασε πολύς καιρός και οι ηγεσίες μας ξέχασαν και τη θυσία του Πανίκου Δημητρίου και τις αποφάσεις τους να «διώξουν αμέσως τις βρετανικές Βάσεις». Οι ηγεσίες μας εφηύραν τη θεωρία ότι «δεν πρέπει ν' ανοίξουμε δεύτερο μέτωπο τώρα που έχουμε τον Αττίλα». Και δεν άνοιξαν μεν «δεύτερο μέτωπο», σύρθηκαν όμως να συνθηκολογήσουν και στο πρώτο. Με τις διαδικασίες που απαίτησε ο Αττίλας για τη διεξαγωγή «διακοινοτικών συνομιλιών προς εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας»…

ΠΕΡΑΣΑΝ από τη θυσία του Πανίκου Δημητρίου, 27 χρόνια «διζωνικών διακοινοτικών». Για να προκύψει εν τέλει η όντως συνέχεια του Σχεδίου Μακμίλλαν: Το Σχέδιο Ανάν του Βρετανού λόρδου Ντέιβιντ Χάνεϊ. Όχι απλώς για τη νομιμοποίηση της διχοτόμησης και για τη διαιώνιση των εν Κύπρω βρετανικών Βάσεων, αλλά και για την επέκταση της τουρκικής συγκυριαρχίας και στις νότιες περιοχές της Κύπρου. Κάθε 17η του Γενάρη, 33η φορά σήμερα, να σου ζητάμε συγγνώμη, ηρωικέ μας Πανίκο, για την αναξιότητά μας.

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2008

Ερωτήσεις..

  • Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος τώρα θυμήθηκε να ενοχληθεί, σε βαθμό που τον ανάγκασε να θέσει τον εαυτό του εκτός εφημερίδας, για την υπόθεση των 5.000.000 ευρώ για την οποία γνώριζε από τις 6 Νοεμβρίου;
  • Εδώ και πόσους μήνες συζητά ο κ. Τριανταφυλλόπουλος με τον κ. Κουρή για την δημιουργία δικιάς τους εφημερίδας;
  • Συμπτωματικά "Το Παρόν" του ίδιου κ. Κουρή εξαπέλυσε την προηγούμενη Κυριακή δριμεία επίθεση κατά του Θέμου Αναστασιάδη;
  • Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος δεν ήξερε ότι ο κ. Αναστασιάδης έδωσε το DVD στην κυβέρνηση όπως δηλώνει τώρα με σιγουριά, όταν έγραφε στο τελευταίο φύλλο του Πρώτου Θέματος πως δεν ξέρει ποιος και γιατί το παρέδωσε στην κυβέρνηση;
  • Γιατί στην αρχή του μηνός ο κ. Τριανταφυλλόπουλος κατηγορούσε bloggers ως ασήμαντους (επειδή αυτός είναι σημαντικός) χαφιεδορουφιάνους που έδωσαν το dvd στην κυβέρνηση ενώ σήμερα θυμήθηκε ότι τελικά ο κ. Αναστασιάδης το έδωσε;
  • Αφού στο ίδιο άρθρο δήλωνε ότι "εμείς όταν έχουμε είδηση, έστω και σε μορφή video, την δίνουμε στον πολίτη, όχι στην Κυβέρνηση", γιατί ενοχλήθηκε που το Πρώτο Θέμα έδωσε τελικά την "είδηση" στον πολίτη;

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2008

Ντροπή


Ντροπή για το Κυπριακό κράτος και τίποτα άλλο. Ντροπή που έχουμε υπουργούς όπως τον κ. Σοφοκλέους. Ντροπή που η Κυπριακή κυβέρνηση συνεχίζει να κυνηγά όσους από εμάς βρεθήκαμε στο Ακρωτήρι στην εκδήλωση διαμαρτυρίας στις κατοχικές βάσεις. Ντροπή που η Κυπριακή αστυνομία κάνει την βρώμικη δουλειά για τους Βρετανούς, όπως ακριβώς έκαναν οι κυβερνήσεις των δοσίλογων για τους Γερμανούς κατά την κατοχή. Ας έρθει να μας ψάξει η λεγόμενη αστυνομία των μισθωμένων από τον Άγγλο κατακτητή Ελληνοκυπρίων.

Ανοίξαμε και πάλι το θέμα των Βάσεων, που οι πολιτικοί μας απέτυχαν για ακόμα μία φορά να κρατήσουν ανοιχτό. Προχωρήσαμε σε πράξεις αντίστασης προς την κατοχή που μας έχουν επιβάλλει οι Βρετανοί με τις βάσεις τους. Η εκδήλωση και ο τρόπος που εξελίχθηκε βρίσκουν σύμφωνη την συντριπτική πλειοψηφία του λαού ανεξάρτητα από το τι λέει ο κάθε Σοφοκλέους. Το κυνήγι που συνεχίζεται ενώ έχει περάσει μία βδομάδα προσβάλλει αυτό τον λαό και υποβιβάζει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Θα πάω και εγώ, όπως έχουν πάει τόσοι συναγωνιστές εδώ και μέρες, να καταθέσω όπως μου ζητήθηκε. Και μετά τι; Θα μας αναγκάσουν να αναγνωρίσουμε το καθεστώς των Βάσεων; Θα μας πάρουν αλυσοδεμένους εκεί για να δικαστούμε από ένα δικαστήριο που δεν αναγνωρίζουμε; Έχουν δικαίωμα, ηθικό ή νομικό, να μας δικάσουν στα δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας; Άρα προς τι συνεχίζεται αυτή η αθλιότητα; Μόνος σκοπός τους είναι να μας τρομοκρατήσουν; Τίποτα δεν θα καταφέρουν. Είμαστε περήφανοι που ήμασταν εκεί και θα ξανά δώσουμε το παρών μας όποτε χρειαστεί.

Όσο το κράτος αυτό λειτουργεί ως προτεκτοράτο των Βρετανών τόσο τα λόγια του Ιώνα Δραγούμη θα γίνονται οδηγός μας για το μέλλον: "Όταν το κράτος δρα αντεθνικά, τότε φωνάζω: ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ - ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ".

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

Λευκή ψήφος

Έχω ασχοληθεί επανειλημμένα με την λευκή ψήφο και την έχω απορρίψει επανειλημμένα είτε για την Ελλάδα είτε για την Κύπρο, και σε αυτό τον χώρο και σε πολλούς άλλους.

Οι λόγοι είναι πολλοί και δύσκολα θα μπορέσω να τους αναπτύξω όλους. Για τις πρόσφατες εκλογές στην Ελλάδα έγραψα πολλές φορές την αντίθεση μου στο Λευκό που πήγαζε από την ανάγκη να αποδυναμωθούν τα δύο μεγάλα κόμματα μέσω της ενδυνάμωσης των μικρών και της πεντακομματικής βουλής, το Λευκό στο τέλος απλώς ενισχύει το μεγαλύτερο κόμμα. Στην Κύπρο αυτό το επιχείρημα δύσκολα θα περάσει στον λαό λόγω του χαμηλού επιπέδου της συνειδητοποιημένης πολιτικοποίησης, η ψήφος στα μεγάλα κόμματα είναι κατά βάση θετική (αντίθετα με την Ελλάδα που είναι στην πλειοψηφία της αρνητική, καταψήφιση του ενός μεγάλου κόμματος υπερψηφίζοντας το άλλο). Το πρόβλημα των δύο πόλων που καταδυναστεύουν την κοινωνία είναι κοινό στις δύο χώρες, η αναγνώριση αυτού του προβλήματος είναι διαφορετική. Η σχέση όλων αυτών των πραγματικοτήτων με την λευκή ψήφο (εκτός από το προαναφερθέν, ότι το λευκό ευνοεί μόνο τον νικητή) βρίσκεται στο εξής: Από τα μεγάλα κόμματα δεν φεύγει εύκολα ψήφος προς το λευκό στην Κυπριακή κοινωνία, ο κομματικός πατριωτισμός δεν το επιτρέπει. Κάθε λευκή ψήφος ως εκ τούτου είναι ψήφος χωρίς τις παρωπίδες του δικομματισμού. Και αυτή η ψήφος άμα δεν ήταν λευκή πιθανότατα θα κατέληγε σε κάποιο μικρότερο κόμμα που αναγκάζεται τώρα να την στερηθεί.

Πέραν αυτών έχω αντίρρηση στο κατά πόσο το λευκό είναι στην πραγματικότητα πολιτική θέση. Το λευκό μπορεί να είναι πολιτική θέση. Μπορεί να είναι πολιτική θέση όταν απορρίπτεις την Δημοκρατία. Μπορεί να είναι πολιτική θέση όταν δεν απορρίπτεις την Δημοκρατία αλλά την κομματοκρατία που ονομάζουν Δημοκρατία και δεν ενδιαφέρεσαι για οτιδήποτε άλλο εκτός από την απόρριψη της (εγώ θεωρώ τα κόμματα καρκίνο της Δημοκρατίας αλλά αυτό είναι μέρος των Ιδεών μου, όχι η μοναδική). Το λευκό μπορεί να είναι πολιτική θέση και αν το ενδιαφέρον σου είναι περιορισμένο σε ένα και μόνο θέμα στο οποίο τα κόμματα έχουν ακριβώς τις ίδιες απόψεις. Το "ακριβώς τις ίδιες" είναι το κλειδί σε αυτή την πρόταση, ενώ δεν υπάρχει κανένα κόμμα που θέλει να επιβάλλει τον Κομμουνισμό π.χ, ένας πραγματικά πολιτικοποιημένος κομμουνιστής θα επιλέξει το κόμμα που αντιτίθεται περισσότερο στην ελεύθερη αγορά, στην εξουσία της Θρησκείας κτλ, δεν θα ρίξει απλώς λευκό επειδή κανένα δεν υποστηρίζει την τελική λύση που αυτός ονειρεύεται. Το πολιτικοποιημένο άτομο θα επιλέξει το κόμμα η ενίσχυση του οποίου θα δημιουργήσει τις πιο ιδανικές -ή λιγότερο δυσμενείς- συνθήκες για την επίτευξη των στόχων του.

Τέλος, το πατριωτικό κίνημα και οι εκλογές του Φλεβάρη. Στον χώρο μας υπάρχει σημαντικό πρόβλημα με το λευκό. Στην Ελλάδα το πρόβλημα αυτό έχει ξεπεραστεί προ πολλού παρά το ότι οι Έλληνες θεωρητικοί του χώρου ήταν κατά βάση ενάντια στην Δημοκρατία. Στην Κύπρο δεν το έχουμε καταφέρει ακόμα αυτό. Μπήκαμε σε ένα καβούκι μηδενισμού των πάντων στηριζόμενοι άλλοτε στις παρακαταθήκες (ή καλύτερα στην αλλοίωση των παρακαταθηκών) του Στρατηγού Γρίβα και άλλοτε στα έντυπα που μας έβαλαν στον χώρο την δεκαετία του '90, Ελλαδικά και Κυπριακά (τα οποία στο σύνολο τους έχουν ξεπεράσει αυτό το μηδενισμό αλλά έχουν δημιουργήσει πια μια γενιά Πατριωτών που με τις τότε Ιδέες επηρεάζουν και τις νέες γενιές).

Το κλειδί για να ξεπεραστούν όλα τα πιο πάνω είναι η πολιτικοποίηση (χωρίς παράλληλη κομματικοποίηση), η έλλειψη της δημιουργεί τα πάντα. Η αδυναμία μας και ως χώρος και ως κοινωνία να πολιτικοποιήσουμε την νεολαία φέρνει το λευκό και την ηγεμονία των μεγάλων κομμάτων. Όποιος θεωρεί ότι είναι όλοι οι ίδιοι δεν έχει πολιτικοποιηθεί, κανείς δεν ήταν ουδέποτε ο ίδιος με κανέναν άλλο. Για εμάς, τους πατριώτες, κανείς δεν ήταν ποτέ αρκετά καλός, στην Κύπρο της ανεξαρτησίας και στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Δεν ήταν ποτέ το ίδιο κακοί όμως. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, με όλα τα κακά του, παραμένει ο καλύτερος (ή ο λιγότερο κακός) ηγέτης της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Ο Κώστας Καραμανλής είναι χειρότερος από τον Α. Παπανδρέου αλλά καλύτερος από τον θείο του, ο οποίος θείος του ήταν καλύτερος και από τον Μητσοτάκη και από τον Σημίτη.

Τα ίδια ισχύουν και για την Κύπρο. Αρνητική σίγουρα ήταν η παρουσία Σπ. Κυπριανού με την αποδοχή της ομοσπονδίας. Δεν ήταν το ίδιο επικίνδυνη όσο η παρουσία Γ. Βασιλείου με τα ΜΟΕ και όλα τα άλλα. Η οποία παρουσία Βασιλείου, λόγω των συνθηκών της εποχής, δεν του επέτρεψε να καταστρέψει την Κύπρο στο βαθμό που ο Μακάριος και ο Κληρίδης το κατάφεραν. Δεν έχει σημασία άμα συμφωνείται με την σειρά που βάζω τα ονόματα, αυτά είναι προσωπικές μου απόψεις. Το μυστικό είναι να γίνει κατανοητό ότι αυτού του είδους η ιεραρχία υπάρχει. Όποιος τα καταλαβαίνει αυτά και χτίζει την δικιά του ιεραρχία χωρίς κομματικές παρωπίδες έχει αρχίσει να πολιτικοποιείται. Και όποιος πολιτικοποιείται ξέρει ότι η λύση δεν είναι το λευκό, υπάρχει πάντα κάποιος λιγότερο κακός από τους άλλους.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, που δεν ανέφερα προηγουμένως, ξεχωρίζει σε αυτές τις λίστες. Κάθε εν Ελλάδι συναγωνιστής θα συμφωνήσει ότι αυτός είναι ο ηγέτης που θα ήθελαν να έχουν, μία σύντομη περιήγηση σε φόρουμ, ιστοσελίδες και ιστολόγια του χώρου το αποδεικνύει. Στην Κύπρο όλη η πολιτική προπαγάνδα δεν μας επιτρέπει να το δούμε ξεκάθαρα. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος συνεχίζει να υποστηρίζει λύση ομοσπονδίας μαζί με το υπόλοιπο κομματικό κατεστημένο, τυχόν επιβολή της οποίας θα σημάνει την καταστροφή του Ελληνισμού στην Κύπρο. Η κυβέρνηση Παπαδόπουλου εξέλεξε την Ελ. Μαύρου στην δημαρχία της Λευκωσίας, έριξε το τείχος της Λήδρας, δεν έκοψε την παράνομη μετανάστευση. Σε έναν αγγελικά πλασμένο κόσμο ο πρόεδρος μας δεν θα έκανε τίποτα από τα παραπάνω, θα είχαμε μία καλύτερη επιλογή. Δεν ζούμε σε εκείνο τον κόσμο όμως. Ζούμε σε αυτόν και εδώ, παρά τα όσα λάθη έκανε, ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι ο μεγαλύτερος ηγέτης των δύο Ελληνικών κρατών στα τελευταία 50 χρόνια. Είναι ο ηγέτης που μας διέσωσε από το Σχέδιο Ανάν, ο ηγέτης που πάτησε επανειλημμένα πόδι υπέρ των εθνικών συμφερόντων, ο ηγέτης που προώθησε το θέμα των πετρελαίων που δεν τολμήσανε οι Ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες να ανοίξουν. Ο μοναδικός που είναι εγγύηση για τον μη ερχομό ενός νέου σχεδίου Ανάν.

Το 2003 δεν ψήφισα Παπαδόπουλο, δεν χρειάστηκε γιατί δεν υπήρξε 2ος γύρος. Άμα είχε υπάρξει και είχε εκλεγεί ο κ. Κληρίδης με ποιο δικαίωμα θα έκρινα μετά την καταστροφή της Κύπρου με το σχέδιο Ανάν που θα είχε επιβάλλει, αν είχα ψηφίσει λευκό; Άμα όταν με καλούσε η Πατρίδα να την σώσω με την ψήφο μου εγώ αγνοούσα το κάλεσμα και επέτρεπα να εκλεγεί αυτός που ήθελε να την πουλήσει, πως θα έκρινα μετά την απόφαση του; Έχουμε τρεις σημαντικούς υποψήφιους και σε ένα μήνα καλούμαστε να επιλέξουμε ποιος θέλουμε να μας κυβερνήσει. Όσοι ξεγελαστήκαμε στο παρελθόν, και το 1998 ήμουν ένας από αυτούς, δεν έχουμε πια καμία δικαιολογία. Μας έχουν δώσει τα δείγματα γραφής τους ξεκάθαρα, κυρίως στην δύσκολη περίοδο του σχεδίου Ανάν. Είτε θα πάρουμε τα μηνύματα και θα ψηφίσουμε τον μόνο που έχει αποδείξει ότι δεν θέλει να μας πουλήσει, είτε θα πούμε το περίφημο "νίπτω τας χείρας μου" και θα διαλέξουμε μία καλή θέση για να παρακολουθήσουμε την σταύρωση. Είναι στο χέρι μας.

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2008

Ελλάς, Ελλάς, σκέπασε κι εμάς...

Αν σήμερα κάποιοι φωνάξουν συνθήματα του τύπου «Ελλάς – Κύπρος – Ένωση» και «Ελλάς, Ελλάς, σκέπασε κι εμάς», πρόδηλα βρίσκονται πιο κοντά στον πολιτικό χώρο που εκφράζει αυτή τη στιγμή ο απερχόμενος Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος, παρά ο παραδοσιακά ελληνοκάπηλος χώρος του Δημοκρατικού Συναγερμού...
Αν πάλιν αναζητηθεί ο πιο αδιάλλακτος στα θέματα των ανοικτών πληγών της περιόδου 1955 – 59, αυτός πλέον δεν βρίσκεται στον παραδοσιακό χώρο του ΔΗΣΥ και των Συνδέσμων Αγωνιστών, αλλά τον ενσαρκώνει ο ίδιος ο απερχόμενος Πρόεδρος...

Ακόμα μία επίθεση εναντίον του πρόεδρου Παπαδόπουλου (συνοδευόμενη από μία επίθεση φιλίας προς τον ΔΗΣΥ) από τις μισθωμένες πένες του εκφραστικού οργάνου του ΑΚΕΛ. Μία επίθεση όμως που αυτή την φορά συνοδεύεται από αλήθειες. Ναι, όσοι από εμάς δεν έχουμε ξεπουλήσει τα ιδανικά μας στον βωμό της δήθεν επανένωσης (και στην πραγματικότητα οριστικής διχοτόμησης) βρισκόμαστε πιο κοντά στον Τάσσο Παπαδόπουλο. Βρισκόμαστε πιο κοντά του όχι επειδή το θέλουμε ούτε επειδή συμφωνούμε με το σύνολο της πολιτικής του, αλλά επειδή οι συνθήκες μας ανάγκασαν. Ο άμεσος κίνδυνος ενός νέου σχεδίου Ανάν, το οποίο οι μεν αποδέχθηκαν και οι δε "τσιμέντωσαν", μας έφερε πιο κοντά στον πρόεδρο Παπαδόπουλο. Ένα νέο σχέδιο το οποίο ουσιαστικά θα παγιώνει την διχοτόμηση με μία ομοσπονδία κρατιδίων φυλετικού χαρακτήρα αλά απαρτχάιντ, θα δίνει υπερπρονόμια στους Τουρκοκυπρίους και θα βάζει ταφόπλακα στα όνειρα μας για απελευθέρωση και αυτοδιάθεση.

Μακάρι να ήταν αλήθεια και οι κατηγορίες κατά του προέδρου ως αδιάλλακτου σχετικά με τις υποθέσεις εκτελέσεων συνεργατών των Βρετανών από την ΕΟΚΑ, για τις οποίες αντιδρά το ΑΚΕΛ επειδή κάποιοι ετύγχαναν και μέλη του αντί να σκύβει το κεφάλι από ντροπή. Δυστυχώς δεν είναι αλήθεια, ο Τάσσος Παπαδόπουλος συνεργάστηκε με το ΑΚΕΛ για την εξιχνίαση των υποθέσεων που το κόμμα ονομάζει δολοφονίες. Αρνητικό αλλά δεν θα δούμε το δέντρο για να χάσουμε το δάσος, και το δάσος είναι η σημερινή κατάσταση που διέρχεται το Κυπριακό και ο κίνδυνος επιβολής μίας αντιδημοκρατικής λύσης που θα αποδέχεται τα τετελεσμένα της εισβολής.

Σε ένα πράγμα είχε μεγάλο λάθος ο μισθωμένος προπαγανδιστής της Χαραυγής, στο κλείσιμο του άρθρου του. Ίσως η Ελλάδα να μην μπορεί να μας σκεπάσει σήμερα, αλλά εμείς παραμένουμε εδώ. Δεν λιγοστέψαμε μόνο επειδή μας νίκησε η κοινωνία της καλοπέρασης, της αποϊδεολογικοποίησης και της κατανάλωσης. Λιγοστέψαμε επειδή εμείς το επιλέξαμε. Επειδή κατανοήσαμε ότι τα όνειρα μας για Αυτοδιάθεση πιθανόν να δημιουργήσουν δυσκολίες για την λύση του Κυπριακού όσο η μισή Κύπρος παραμένει σκλαβωμένη. Αναγνωρίσαμε ότι σε αυτό το καθεστώς της ημικατεχόμενης πατρίδας ο μακροπρόθεσμος στόχος μας για αυτοδιάθεση, άμα παρουσιάζεται χωρίς την προηγούμενη αναγκαία απελευθέρωση μπορεί να οδηγήσει εκεί που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια η πολιτική του ΑΚΕΛ, στην διχοτόμηση. Θεωρήσαμε ότι η διχοτόμηση, με τον μανδύα της ομοσπονδίας ή με οποιονδήποτε άλλο, δεν χρειάζεται άλλους κήρυκες, έχει αρκετούς στα καθεστωτικά κόμματα. Και επιλέξαμε να μείνουμε λίγοι, χωρίς πολιτική εκπροσώπηση πέραν των φοιτητικών οργανώσεων του χώρου. Λίγοι αλλά αρκετοί για να κρατήσουμε την φλόγα αναμμένη. Και όταν έρθει η ώρα της λευτεριάς, η ώρα που το εθνικό συμφέρον θα μας επιτρέπει και θα μας επιβάλλει να προωθήσουμε τον σημερινό μακροπρόθεσμο στόχο μας, η φλόγα θα γίνει φωτιά, μία φωτιά που θα κάψει την μίζερη μειοψηφία του παρελθόντος και του μέλλοντος, όπως και τότε. Θα ξαναγυρίσουμε...

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2008

Ναι, επιλέγουμε Τάσσο

  • Η διαφορά εμάς από εσάς είναι ότι επιλέγουμε τον υποψήφιο μας χωρίς δογματισμούς, κομματικούς πατριωτισμούς και παρωπίδες.
  • Η διαφορά εμάς από εσάς είναι ότι επιλέγουμε τον υποψήφιο μας με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του Κυπριακού Ελληνισμού.
  • Η διαφορά εμάς από εσάς είναι ότι επιλέγουμε τον υποψήφιο μας γνωρίζοντας ότι όχι μόνο δεν θα βολευτούμε αλλά θα παραμείνουμε και το μαύρο πρόβατο των κυβερνώντων, ο αποδιοπομπαίος τράγος για ότι συμβαίνει, όπως μας απέδειξαν και τα γεγονότα στο Ακρωτήρι.
  • Η διαφορά εμάς από εσάς είναι ότι εμείς μπορούμε ακόμα να σκεφτόμαστε και να ονειρευόμαστε.

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2008

Ούτε ψήφος στον Ματσάκη

Απλά τα πράγματα και δεν θα ξανά ασχοληθώ με τον κ. Ματσάκη. Δεν παίρνει την ψήφο μας επειδή:
  1. Ζήτησε την κατάργηση των παρελάσεων αποδεικνύοντας ότι δεν άξιζε όσο σεβασμό του είχαν κάποιοι.
  2. Ανοίγει την πόρτα για δύο ξεχωριστά κράτη. Ενώ οποιοσδήποτε δεν μπορεί αντικειμενικά να θεωρήσει την στάση αυτή περισσότερο -ή λιγότερο- προδοτική από την θέση των κομμάτων υπέρ της διζωνικής υπάρχει η εξής ουσιώδης διαφορά: η συζήτηση περί Διζωνικής προϋποθέτει διαπραγματεύσεις επί διαπραγματεύσεων σχετικά με το πόσο υποτελείς ακριβώς θα είμαστε στους Τούρκους, και αυτό δίνει σε εμάς χρόνο να συνεχίζουμε να πιέζουμε για αλλαγή πολιτικής. Τα δύο κράτη δεν προϋποθέτουν τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις, δεν υπάρχουν θέματα (όπως το πόσες φορές παραπάνω θα μετράει η ψήφος των Τούρκων σε σχέση με αυτή των Ελλήνων) να συζητηθούν και να καθυστερήσουν την λύση που θα βάζει ταφόπλακα στα όνειρα μας για απελευθέρωση.
  3. Επέδειξε έλλειψη πολιτικής εκτίμησης της κατάστασης που διέρχεται σήμερα το Κυπριακό, επιλέγοντας να κατέλθει ως υποψήφιος. Οι φετινές εκλογές είναι οι σημαντικότερες που έχουν γίνει στην Κύπρο μετά από την εισβολή (λόγω του ότι είναι αμφίρροπες, οι εκλογές του 2003 είχαν μεγαλύτερη σημασία αλλά το αποτέλεσμα ήταν προδικασμένο και επέτρεπε την κάθοδο ανταρτών υποψηφίων). Η πιθανότητα ήττας Παπαδόπουλου θα έχει καταστροφικές συνέπειες για το Κυπριακό, όφειλε να το ήξερε και να το ελάμβανε υπόψη παρά την πικρία λόγω της διαγραφής του από το κόμμα του προέδρου.

Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2008

Φωτιά στις βάσεις τέρμα οι προφάσεις!


Εμείς, πάντα εμείς, μόνο εμείς. Πρωτεργάτες σε κάθε αγώνα χωρίς να κρυβόμαστε πίσω από κενά λόγια, χωρίς να περιμένουμε "τον κατάλληλο χρόνο για να θέσουμε θέμα βάσεων" που εδώ και πέντε δεκαετίες δεν έχει βρεθεί από τους πολιτικούς μας.

Μόνοι μας γράφουμε την ιστορία μας, εμείς είμαστε ο λόγος που ακούστηκε σε όλο τον κόσμο ότι υπάρχει θέμα βάσεων στην Κύπρο. Είμαστε εδώ, θα είμαστε εδώ, για να ξυπνάμε κοιμισμένες συνειδήσεις, για να ταράζουμε τα νερά. Μόνοι αλλά παρόντες στον αγώνα, χθες, σήμερα, πάντα!

Βάλτε φωτιά, κάψτε καλά
τις βάσεις που' χουν τα σκυλιά
Δερύνεια και Επισκοπή
έξω απ' την Κύπρο Βρετανοί