Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Αχμέτ Ιλχάν: Αν εκλεγεί ο Σαμαράς, θα φύγω από το κόμμα

Από το Πολιτικό Σαφάρι


Είναι αλήθεια ότι δεν το γνωρίζαμε.

Μας απεστάλη στο politiko safari με e-mail από αναγνώστη και είναι ζήτημα αξιοπιστίας να μην το δημοσιεύσουμε.

Πρόκειται για συνέντευξη πού έδωσε ο "Τούρκος" κατά ομολογία του π. βουλευτής της Ν.Δ. στο "Πρώτο Θέμα"προ 20 ημερών στις 25-10-09 ο οποίος στηρίζει ένθερμα την υποψηφιότητα της Ντόρας και την εξηγεί λέγοντας:

«Μας έκανε ότι της ζητήσαμε» λέει χαρακτηριστικά ο κ.Ιλχάν και συνεχίζει: «Εισήγαγε την τουρκική γλώσσα ως μάθημα στα δημόσια σχολεία της Δυτικής Θράκης, παρείχε οικονομική υποστήριξη ώστε να έρθουν σχολικά βιβλία από την Τουρκία στα ελληνικά μειονοτικά σχολεία, δρομολόγησε το θέμα του μουφτή και αν δεν την προλάβαιναν οι εκλογές θα είχαμε σύντομα την εκλογή και όχι τον διορισμό του θρησκευτικού μας ηγέτη…»

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα ο Αχμέτ Ιλχάν ο οποίος είχε ξεσηκώσει σάλο το 2006 υπογράφοντας κείμενο που μιλούσε για «Τουρκομουσουλμανική μειονότητα» και «Μητέρα Πατρίδα Τουρκία», δηλώνει πως:

"Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να αναλάβει πρόεδρος ο Αντώνης Σαμαράς και σε τέτοια περίπτωση θα αναστείλω οποιαδήποτε δραστηριότητα μου στο κόμμα"

Σημειωτέον ότι ο κ. Ιλχάν είναι ένας εκ των εκλεκτών του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής με ότι αυτό συνεπάγεται...

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

Ομιλία Αντώνη Σαμαρά στο Έκτακτο Συνέδριο της 7ης Νοεμβρίου

Κύριε Πρόεδρε, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,

Βρίσκομαι σήμερα εδώ μπροστά σας με συγκίνηση, όχι για να σας μιλήσω για τα λάθη που έγιναν, όχι απλώς για να σας αναλύσω τις ιδέες και τα σχέδιά μου ή να σας μιλήσω για μένα.

Βρίσκομαι εδώ σήμερα μπροστά σας να σας μιλήσω με δυο λέξεις. Ελπίδα και προοπτική. Χειροπιαστή ελπίδα και συγκεκριμένη προοπτική.

Γιατί σε δύσκολες στιγμές, μετά από μια βαριά ήττα, πρώτα πρέπει να αναθαρρήσει η δική μας η ψυχή. Μετά πρέπει να ξεκαθαρίσει το μυαλό μας και να συνεννοηθούμε μεταξύ μας και ύστερα πρέπει να ενώσουμε τις προσπάθειές μας για να ανατρέψουμε την κατάσταση, για να μετατρέψουμε την ήττα σε αφετηρία εκκίνησης και εφαλτήριο αντεπίθεσης.

Όχι απλώς για να κερδίσουμε ό,τι χάσαμε, αλλά για να καταφέρουμε όσα μαζί μπορούμε. Και εμείς μπορούμε πολλά περισσότερα απ’ όσα χάσαμε. Μπορούμε όχι απλά να ανασυγκροτηθούμε, όχι μόνο να επανέλθουμε σε τροχιά εξουσίας, όχι μόνο να βρεθούμε ξανά στην κορυφή.

Μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα. Μπορούμε να απελευθερώσουμε τη δημιουργικότητα του λαού μας. Μπορούμε να δώσουμε νέα πνοή στη Δημοκρατία που η δική μας η παράταξη στέριωσε υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το 1974 και θα γίνουμε καλύτεροι. Και θα γίνουμε καλύτεροι. Θα κάνουμε τη Νέα Δημοκρατία καλύτερη και μεγαλύτερη. Θα πάμε την Ελλάδα ψηλότερα, πολύ ψηλότερα. Μπορούμε.

Σίγουρα δεν φτάσαμε στο αποτέλεσμα των εκλογών τυχαία. Αλλά εδώ σήμερα δεν βρισκόμαστε για να γκρινιάξουμε. Τις απόψεις μας λίγο-πολύ τις είπαμε για τα αίτια της ήττας. Από εκεί και πέρα πρέπει να μιλήσουμε για τις προοπτικές της αναγέννησής μας.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να πάψουμε να κρύβουμε τις ιδέες μας. Να πάψουμε να φοβόμαστε μην μας κακοχαρακτηρίσουν οι αντίπαλοί μας. Να ξαναβρούμε την ιδεολογική μας ταυτότητα. Να σκύψουμε και πάλι στις διαχρονικές μας αξίες. Να τις αναδείξουμε, να τις κάνουμε σημαία μας, να κερδίσουμε την κοινωνία.

Ελευθερία, αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη, αξιοκρατία, ισονομία, δημοκρατία, πατρίδα, είναι αξίες και ιδανικά που τα ενστερνίζεται απόλυτα το σύνολο της κοινωνίας. Τα κουβαλάει μέσα της.

Ο ελληνικός λαός είναι άλλωστε βγαλμένος από αγώνες ελευθερίας και δημοκρατίας, είναι γαλουχημένος, ζυμωμένος με αγώνες ελευθερίας και δημοκρατίας. Αυτή είναι η δύναμή του και πρέπει να αξιοποιηθεί.

Δεν είναι εμμονές που πρέπει να ξεριζωθούν. Τις αξίες αυτές ο λαός τις κρατάει βαθιά στην ψυχή του και περιμένει από εμάς ιδιαίτερα να τις υπερασπιστούμε όταν ο οποιοσδήποτε τις προσβάλλει, τις νοθεύει, τις διαστρεβλώνει.

Κι όταν μας βλέπει να υπερασπιζόμαστε τις αρχές και τις αξίες εκείνες που έκαναν την Ελλάδα μεγάλη, που έκαναν αυτή την παράταξη μεγάλη, τότε του δίνουμε κουράγιο. Δεν θα μας γυρίσει την πλάτη.

Δεν αρκεί όμως να επανέλθουμε στις διαχρονικές μας αξίες. Πρέπει να τις συνθέσουμε μαζί με τις πιο σύγχρονες, φιλελεύθερες ιδέες, οι οποίες κάποτε κι αυτές στην Ελλάδα γεννήθηκαν και στην Ευρώπη αναγεννήθηκαν υπό την επιρροή του ελληνικού πνεύματος και σήμερα παντού στον κόσμο θριαμβεύουν.

Κι αυτές σήμερα διστάζουμε να τις παρακολουθήσουμε και καμιά φορά φοβόμαστε να τις υπερασπιστούμε. Ιδέες όπως η ανταγωνιστικότητα, η διάχυση ευκαιριών, ο ρόλος της μεσαίας τάξης και βέβαια η αγάπη για την πατρίδα.

Αγαπάμε τον τόπο μας, αλλά δεν είμαστε περίκλειστοι και περίφοβοι, είμαστε οικουμενικοί, ανοίγουμε τα φτερά μας σε όλο τον κόσμο, όπως πάντα έκαναν οι Έλληνες στις μεγάλες τους στιγμές. Άλλωστε το ελληνικό πνεύμα είναι οικουμενικό.

Παρακολουθούμε λοιπόν αυτά που γίνονται στον υπόλοιπο τον κόσμο και τι διαπιστώνουμε; Ότι παντού, πριν ξεσπάσει η πρόσφατη κρίση και πολύ περισσότερο αφότου ξέσπασε, όλη η δημόσια συζήτηση σε αυτές τις χώρες γίνεται ακριβώς για τις έννοιες.

Για την ανταγωνιστικότητα κόντρα στη λογική του κρατισμού που πνίγει την οικονομία και τη δημιουργικότητα των κοινωνιών, για τη διάχυση ευκαιριών και ευημερίας, κόντρα στη λογική των στρεβλώσεων των αγορών των ολιγοπωλίων και των καρτέλ, που δεν δίνουν ευκαιρίες στους πολλούς και δεν αφήνουν την ανάπτυξη να φτάσει παντού, ώστε τελικώς να ευημερούν οι αριθμοί και να δυστυχούν οι άνθρωποι.

Για τη μεσαία τάξη, που μόνον όταν είναι ακμαία και δημιουργική μπορεί να εξασφαλίζει αυτή τη διάχυση ευκαιριών προς τα κάτω και ευημερίας στην υπόλοιπη οικονομία. Και για την αγάπη για την πατρίδα, που είναι προϋπόθεση Δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης, κόντρα στη λογική της ισοπέδωσης των λαών, κόντρα στη λογική της μετατροπής ιστορικών λαών σε πληθυσμούς χωρίς ταυτότητα.

Αυτά όλα εμείς πρέπει να τα ανακαλύψουμε ξανά, πρέπει να τα κάνουμε μαγνήτη, για να κερδίσουμε την κοινωνία. Δεν μπορεί συμμαχητές και συμμαχήτριες αλλού οι σύγχρονες φιλελεύθερες ιδέες να κερδίζουν τις κοινωνίες, δεν μπορεί αλλού, παντού, οι σοσιαλιστές να βρίσκονται σε υποχώρηση κι όπου κυβερνούν ακόμα κεντροαριστερά κόμματα αυτό να οφείλεται στο ότι έχουν προσχωρήσει και αυτά σε φιλελεύθερες ιδέες, κι εδώ στην Ελλάδα να υφιστάμεθα τις συνέπειες μιας βαριάς ήττας σαν να είναι πρόβλημα οι ιδέες μας οι ιδέες, για τις οποίες ηττηθήκαμε.

Είναι λοιπόν στο χέρι μας με αυτές τις ιδέες η ήττα να μετατραπεί σε σύντομη παρένθεση, αρκεί να δείξουμε τις ιδέες μας, να διορθώσουμε γρήγορα τα λάθη μας και να είμαστε κοντά στον απλό τον οπαδό μας. Τότε θα μπούμε και μόνον τότε δυναμικά σε τροχιά εξουσίας.

Αυτή λοιπόν η σύνθεση των διαχρονικών αξιών με τις πιο σύγχρονες φιλελεύθερες ιδέες, είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ και απαραίτητη όσο ποτέ και είναι αυτό που ονομάζουμε κοινωνικό φιλελευθερισμό, που συνοψίζεται σε ένα όραμα με τέσσερα προτάγματα: Ανταγωνιστικότητα παντού, διάχυση της ανάπτυξης παντού, ευκαιρίες για όλους, ευημερία για όλους.

Είναι ένα όραμα που παντρεύει την πατρίδα με την ανταγωνιστικότητα, γιατί μόνον ένας λαός που αγαπά τον τόπο του μπορεί να επενδύει στο μέλλον του και μόνον ένας λαός που είναι υπερήφανος για τον εαυτό του μπορεί να διεκδικεί και να κερδίζει επιτυχίες στο διεθνή στίβο, στις διεθνείς αγορές, στη διεθνή καλλιτεχνική δημιουργία, στην έρευνα, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, παντού.

Παντρεύει ακόμα την ανάπτυξη με την κοινωνική δικαιοσύνη, γιατί αληθινή ανάπτυξη υπάρχει, μόνον όταν η επιτυχία ενός κλάδου συμπαρασύρει και τους άλλους κλάδους και η ευημερία κάποιων δημιουργεί ευκαιρίες για την ευημερία πολλών περισσότερων.

Και ανάπτυξη δεν γίνεται σε βάρος των πολλών, αλλά σε όφελος της κοινωνίας και μαζί με τους οικονομικούς δείκτες τότε ευημερούν και οι άνθρωποι και προστατεύεται το περιβάλλον, φυσικό και πολιτιστικό και βελτιώνεται η ποιότητα ζωής και υπάρχει πολιτιστική άνθιση.

Αυτή η διάχυση, αυτό το πάντρεμα ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης, κάνει την ανάπτυξη διαχρονική και βιώσιμη, δηλαδή οδηγεί στην κρίσιμη λέξη «αειφορία», μια έννοια που συνδυάζει το περιβάλλον με την ανταγωνιστικότητα, με την ανάπτυξη και τη διατηρησιμότητά της. Δηλαδή να μπορεί να αυτοτροφοδοτείται, γιατί πραγματική ανάπτυξη πέραν των άλλων είναι εκείνη η οποία αυτοτροφοδοτείται.

Η αειφορία λοιπόν είναι μια έννοια που χρησιμοποιείται ήδη παντού στην Ευρώπη, αλλά παραμένει εδώ ακόμα άγνωστη. Είναι η απάντηση της Κεντροδεξιάς στις αοριστίες των Σοσιαλιστών περί «πράσινης ανάπτυξης», που όπως έχει ήδη φανεί δεν είναι ούτε πράσινη, ούτε καν ανάπτυξη.

Κι ακόμα πρέπει να παραμερίσουμε φθαρμένα στερεότυπα. Που μας ταλαιπώρησαν πολύ τα τελευταία χρόνια και που επικαλούνται την παγκοσμιοποίηση, για να παρουσιάσουν τον εφιάλτη του George Orwell , ως πανανθρώπινο ιδανικό. Όπου καταργείται η αυτοδιάθεση των λαών, καταργούνται τα εθνικά κράτη και ισοπεδώνονται οι πολιτισμοί. Και ενώ μιλάμε για τα Ηνωμένα Έθνη ως πηγή διεθνούς νομιμότητας, κάποιοι έχουν βαλθεί, κι είναι πάρα πολλοί αυτοί στην Ευρώπη και παντού, να αποδομήσουν τα έθνη. Όμως άλλο πράγμα η συνεργασία των λαών, άλλο πράγμα η κοινή τους ανάπτυξη και η πολιτική τους σύγκλιση, και άλλο πράγμα, τελείως διαφορετικό, η ισοπέδωση της πολιτικής τους πολιτιστικής προσωπικότητας. Αυτή η ισοπέδωση βρήκε κάποια στιγμή οπαδούς σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Τώρα πιστεύω δεν ελκύει πια κανέναν.

Στη ζωή μου, φίλες και φίλοι, είχα την τύχη, είχα την τιμή να γνωρίζω από κοντά μεγάλες προσωπικότητες, από τον Οδυσσέα Ελύτη μέχρι τον Αντρέα Λεντάκη. Κι απ’ τον Francois Mitterrand μέχρι τη Margaret Thatcher . Τι κοινό είχαν όλες αυτές οι τόσο διαφορετικές προσωπικότητες; Την αγάπη για την δική τους την πατρίδα. Πρώτος εγώ πριν λίγους μήνες, όταν βρισκόμουν ως Υπουργός Πολιτισμού στα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, είπα ότι ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Αλλά θέλω και τα παιδιά μας να νιώθουν υπερήφανα για την οικουμενικότητα της Ελλάδας και του πολιτισμού μας. Αν πάψουμε να νιώθουμε υπερήφανοι για τον πολιτισμό μας, δεν θα γίνουμε πιο κοσμοπολίτες. Δεν θα γίνουμε παρά μόνο περιθωριακοί στον διεθνή στίβο.

Δεν ξέρω κανέναν λαό με παγκόσμια αναπτυξιακά επιτεύγματα, που να μη νιώθει εθνική υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση. Έζησα πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Γνώρισα ανθρώπους σημαντικούς ως φοιτητής, ταξιδιώτης, Υπουργός, ή Ευρωβουλευτής. Βίωσα τη δύναμη του ελληνισμού ως πολίτης του κόσμου. Πιστέψτε με. Εμείς οι Νεοδημοκράτες είμαστε πιο κοσμοπολίτες από εκείνους που ορκίζονται στη παγκοσμιοποίηση και δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο. Είμαστε πιο εκσυγχρονιστές, αληθινοί εκσυγχρονιστές απ’ όσους μένουν προσκολλώμενοι σε παρωχημένα στερεότυπα που έχουν χρεοκοπήσει παντού. Και είμαστε πιο Ευρωπαίοι απ’ όσους επικαλούνται την Ευρώπη ως πρόσχημα για να διαλύσουν τα εθνικά κράτη και να ισοπεδώσουν πολιτισμούς.

Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μεγάλο ιστορικό στοίχημα σύγκλισης κρατών, εθνών, πολιτισμών. Το επαναλαμβάνει ο Πατριάρχης της Ενωμένης Ευρώπης, ο σοσιαλιστής Ζακ Ντελόρ. Ότι η Ευρώπη σέβεται τα εθνικά κράτη, ότι η διάλυση των λαών ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου τους για την Ενωμένη Ευρώπη. Καιρός λοιπόν να γίνουμε σύγχρονοι Ευρωπαίοι κεντροδεξιοί και καιρός να νιώθουμε υπερήφανοι για τις δικές μας κεντροδεξιές ιδέες. Γιατί ο κοινωνικός φιλελευθερισμός δεν είναι απλά δυο λέξεις. Είναι ανοιχτή ιδεολογία, δεν είναι κλειστό δόγμα. Επιτρέπει συνθέσεις. Δεν οδηγεί σε αποκλεισμούς. Αλλά δίνει και σαφή πυξίδα για να κινηθούμε μπροστά. Δεν μας καθηλώνει σε στερεότυπα ή σε αποτυχημένα ιστορικά μοντέλα.

Και κάτι ακόμα. Είναι η επίκαιρη εκδοχή του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, που αποτέλεσε τη μεγάλη παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ας θυμηθούμε τι μας έλεγε στην ιδρυτική διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας τον Οκτώβρη του ’74. «Η Νέα Δημοκρατία είναι η πολιτική παράταξη που ταυτίζει το έθνος με τον λαό, την πατρίδα με τους ανθρώπους της, την πολιτεία με τους πολίτες της, την εθνική ανεξαρτησία με τη λαϊκή κυριαρχία, την πρόοδο με το κοινό αγαθό, την πολιτική ελευθερία με την έννομη τάξη και την κοινωνική δικαιοσύνη».

Κάποιες φορές το παρελθόν μας εντυπωσιάζει με τη δύναμη της επικαιρότητάς του. Μόνο κακόπιστοι θα μπορούσαν να αρνηθούν ότι οι φράσεις αυτές είναι πιο ανθεκτικές και πιο άθραυστες και πιο επίκαιρες σήμερα απ’ ό,τι όταν γράφτηκαν για πρώτη φορά.

Φίλες και φίλοι,

Είχα την τύχη να μπω σ’ αυτή την παράταξη σε πολύ νεαρή ηλικία και να θητεύσω μεταξύ άλλων δίπλα σε δύο μεγάλους ηγέτες. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ευάγγελο Αβέρωφ. Ο Αβέρωφ με έμαθε να πατάω γερά στις ακλόνητες και διαχρονικές αξίες. Όπως τότε που πούλησε την περιουσία του σε δύσκολα χρόνια. Πούλησε τις αμυγδαλιές στα Τρίκαλα για να κρατήσει όρθια τη Νέα Δημοκρατία. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μου έμαθε να κοιτάω μακριά, πέρα απ’ τις εφήμερες δυσκολίες, πέρα από γεωγραφικά όρια, πέρα απ’ το σήμερα, στο μέλλον, όπως κοιτούσε ο ίδιος όταν μόνος έβαζε την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτό που σας προτείνω σήμερα, είναι να συνδυάσουμε τις παρακαταθήκες και τη σοφία αυτών των δύο μεγάλων δασκάλων. Να πατήσουμε γερά στις διαχρονικές αξίες μας, για να κάνουμε το μεγάλο άλμα στο αύριο. Να πατήσουμε γερά σε ό,τι βαθειά ελληνικό κουβαλάμε, μας ορίζει και μας στηρίζει, για να κάνουμε το μεγάλο άλμα στον κόσμο. Να στηριχτούμε στα καλύτερα στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας, για να κατακτήσουμε την οικουμενικότητα που μας αξίζει και που χρωστάμε στα παιδιά μας. Γιατί κάθε άλμα στηρίζεται σε στέρεο έδαφος και όσο πιο γερά πατάς, τόσο πιο μακριά φτάνεις.

Μην αποδέχεστε λοιπόν το δίλημμα, το ψεύτικο δίλημμα, αν πρέπει να κρατήσουμε τις διαχρονικές αξίες ή να ενστερνιστούμε σύγχρονες αντιλήψεις.

Πρέπει να κάνουμε και τα δύο. Οι διαχρονικές αξίες μας ορίζουν, οι σύγχρονες αντιλήψεις μας δείχνουν το μέλλον. Ο συνδυασμός των δύο μας δίνει ώθηση, μας δίνει δύναμη. Δεν διαλέγουμε ένα από τα δύο, συνδυάζουμε και τα δύο.

Αυτός είναι στην ουσία ο κοινωνικός φιλελευθερισμός και όσο σαφέστερα τον κατανοήσουμε και τον πιστέψουμε τόσο πιο αποφασιστική και αποτελεσματική αντιπολίτευση θα κάνουμε σήμερα και τόσο πιο αποτελεσματική κυβέρνηση θα ασκήσουμε αύριο.

Τόσο πιο πειστικά θα αντιμετωπίσουμε τα σημερινά προβλήματα. Και πώς θα απαντήσει κανείς σε μια απίστευτη ακυβερνησία που δημιουργεί μια κυβέρνηση χωρίς γενικούς γραμματείς; Στην αβεβαιότητα που δημιουργεί μια κυβέρνηση που αμφισβητεί κρίσιμες αποφάσεις που υπέγραψε η προηγούμενη – και για τους αγωγούς και για το Λιμάνι του Πειραιά.

Στη σύγχυση που δημιουργεί η κατάργηση υπουργείων με βαρύ συμβολικό φορτίο, όπως το Μακεδονίας-Θράκης, ή με κρίσιμο ρόλο στην οικονομία, όπως το Εμπορικής Ναυτιλίας. Και στην οργή που πυροδοτεί η αναισθησία, αλλά και η εκδικητικότητα των ανθρώπων της νέας κυβέρνησης στα παιδιά με τα STAGE .

Και τόσο πιο πειστικά θα αντιμετωπίσουμε τη φοροεπιδρομή που ετοιμάζει το ΠΑΣΟΚ, κυρίως στην επιβάρυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην αύξηση των εμμέσων φόρων, των πιο αντιλαϊκών φόρων, που ετοιμάζουν.

Γιατί αν πιεστούν κι άλλο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα αυξηθεί η ανεργία και θα μειωθούν και τα δημόσια έσοδα. Κι αν αυξηθούν οι έμμεσοι φόροι και πληγούν πρωτίστως τα νοικοκυριά, τότε θα δείτε πολύ κόσμο να βρίσκεται πλέον στα όριά του.

Ας γνωρίζει σε όλα αυτά το ΠΑΣΟΚ ότι θα βρει την επόμενη ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, όποια κι αν είναι αυτή δυναμικά, μια γροθιά απέναντί του.

Κάποιος, φίλες και φίλοι, είπε ότι η Νέα Δημοκρατία δεν καλείται να διαλέξει αρχηγό, καλείται να διαλέξει μελλοντικό πρωθυπουργό. Συμφωνώ και υπερθεματίζω μάλιστα απολύτως.

Δεν καλούμαστε απλώς να διαλέξουμε αυτόν που θα μας ξαναφέρει στη διακυβέρνηση. Κάτι παραπάνω. Καλούμαστε να ξεκινήσουμε την επόμενη μεταπολίτευση. Να δώσουμε νέο όραμα σε όλο τον ελληνικό λαό και όχι μόνο στους ψηφοφόρους μας. Να προετοιμάσουμε την επόμενη φάση δημοκρατικής ωρίμανσης της ελληνικής κοινωνίας.

Όταν λέμε ότι θα κάνουμε τη δύναμη των ιδεών μας μαγνήτη για την ελληνική κοινωνία, τι νομίζετε ότι εννοούμε; Απλώς και μόνο να κερδίσουμε κάποιους ψηφοφόρους που μας έφυγαν πότε από εδώ και πότε από εκεί; Όχι βέβαια. Όχι μόνον αυτό.

Καλούμαστε με σημαία τον κοινωνικό φιλελευθερισμό να ανοιχτούμε παντού, να δώσουμε προοπτική σε όλους, να επηρεάσουμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, να ξαναγράψουμε την ατζέντα, όχι μόνο της τρέχουσας πολιτικής, αλλά και της κοινωνίας. Όχι μόνο στον χώρο των πολιτικών συσχετισμών, αλλά και στον χώρο των ιδεών.

Άλλωστε μόνον όποιος κερδίσει τη μάχη των ιδεών μπορεί να κερδίσει και τη μάχη της πολιτικής.

Να οραματιστούμε και να εμπνεύσουμε και να φέρουμε μια νέα, δημοκρατική Ελλάδα, όπου ίδιοι νόμοι θα ισχύουν και θα τηρούνται και για τους ισχυρούς και για τους απλούς πολίτες. Όπου η ισονομία δεν θα είναι άγνωστη λέξη, αλλά καθημερινή ρουτίνα.

Όπου οι ηγέτες δεν θα φοβούνται τους ψηφοφόρους τους και όπου τα κόμματα δεν θα φοβούνται τα μέλη τους. Όπου το κράτος δεν θα είναι δυνάστης του πολίτη.

Γιατί; Γιατί ο κοινωνικός φιλελευθερισμός θέλει το κράτος διαιτητή, ρυθμιστή των κανόνων που πρέπει να τηρούνται απ’ όλους προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, και εκεί διαφέρει από τον κρατισμό που προωθεί το κράτος-επιχειρηματία, αλλά και από τον νεοφιλελευθερισμό που θέλει το κράτος να μην κάνει τίποτα, να είναι απλώς «νυχτοφύλακας» και να βοηθάει τους ισχυρούς να γίνονται ισχυρότεροι σε βάρος των πολλών.

Όχι κράτος «νυχτοφύλακα», λοιπόν. Όχι κράτος-επιχειρηματία. Όχι κράτος-θεραπαινίδα των ισχυρών. Όχι κράτος-δυνάστη των αδυνάτων. Αλλά κράτος-ρυθμιστή, που να προστατεύει τον πολίτη και να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Αυτή, θυμηθείτε με, θα είναι η νέα μεταπολίτευση.

Με τη Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε η πρώτη η μεταπολίτευση. Με τη Νέα Δημοκρατία θα ξεκινήσει και η νέα μεταπολίτευση. Ανταγωνιστικότητα παντού, αειφορία, διάχυση της ευημερίας παντού, ευκαιρίες σε όλους, ισχυρή μεσαία τάξη, κράτος-ρυθμιστής, ισονομία για όλους, ευκαιρίες για όλους.

Δεν θα κάνουμε λοιπόν μόνο ένα σύγχρονο, μεγαλύτερο, κεντροδεξιό κόμμα. Θα κάνουμε ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα αναγέννησης αυτής της χώρας. Και αυτό δεν θα το κάνουμε. Ήδη άρχισε.

Με την απόφαση άρχισε αυτό. Με την απόφαση να πάει η εκλογή του νέου Προέδρου στη βάση. Θα απευθυνθούμε σε εκατοντάδες χιλιάδες μέλη της Νέας Δημοκρατίας και θα τους ξαναφέρουμε ξανά κοντά μας.

Θα γράψουμε δεκάδες χιλιάδες νέα μέλη και θα μετατρέψουμε την ήττα σε αφετηρία ανάκαμψης και επανασυσπείρωσης.

Μόνο να πω – γιατί πολλοί το φέρνουνε με διαφορετικό τρόπο – στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ αυτή η εκλογή επιβλήθηκε από τα πάνω. Στην περίπτωση τη δικιά μας, το απαίτησε η βάση από κάτω και ευτυχώς εισακούστηκε η φωνή της και η μεγάλη πορεία ανάκαμψης της Νέας Δημοκρατίας έχει ήδη ξεκινήσει και αυτό είναι το πρώτο βήμα γιατί αμέσως μετά θα πρέπει να προχωρήσουμε σε συνέδριο θέσεων και αρχών, το αργότερο ως το Μάρτιο για να αναδιοργανωθούμε πλήρως.

Θα δώσουμε λόγο στα μέλη μας, στα λήψη των αποφάσεων, θα δώσουμε ρόλο στα μέλη μας στην ανάδειξη στελεχών, θα ενισχύσουμε τη δύναμη, το ρόλο, την ευθύνη των κομματικών οργάνων, φωνή στα μέλη, ρόλο στη βάση, ευθύνη στα στελέχη και δύναμη στα κομματικά όργανα, είναι οι βασικές αρχές της ανασυγκρότησής μας.

Αποφεύγω προσωπικά να μπω σε άλλες λεπτομέρειες. Αυτά θα λεχθούν στο προσυνεδριακό διάλογο μετά από συζήτηση γόνιμη και σε βάθος πριν καταλήξουμε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα. Και μία ακόμη βασική αρχή, η αλληλεγγύη ανάμεσά μας. Η προϋπόθεση και η σφραγίδα της ενότητας λέγεται αλληλεγγύη και η πηγή της δύναμής μας γιατί μπροστά στη δύναμη της αλληλεγγύης τα όπλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία.

Και κάποια πράγματα ακόμα. Να αξιοποιήσουμε τη μεγάλη δεξαμενή δυναμικού των νέων ανθρώπων και βέβαια πάνω απ’ όλα της νεολαίας μας, της ΟΝΝΕΔ που κερδίζει εδώ και χρόνια πρωτιές συνεχώς σε όλους τους κοινωνικούς χώρους. Αλλά οι νέοι μας, να λέμε αλήθειες, δεν έχουν σημαντικό ρόλο σήμερα στις κομματικές οργανώσεις. Όπου και αν πας στην Ελλάδα, το βλέπεις αυτό.

Αυτή είναι αδικία για τη νεολαία μας, αλλά είναι πάνω απ’ όλα αδυναμία δική μας. Να αξιοποιήσουμε ακόμα τις γυναίκες που είναι μία ανεξάντλητη δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού που δεν θέλουμε τη συμμετοχή τους ως υποχρέωση ποσόστωσης αλλά ως αδιαμφισβήτητη δύναμη δημιουργίας στο Κόμμα, στην πολιτική και στην κοινωνία.

Τέλος, σε αυτή τη νέα αρχή ο πήχης του δημοσίου ήθους θα μπει ψηλά, πολύ ψηλά για να μην επαναληφθούν συμπεριφορές που πλήγωσαν την παράταξη, το στοίχημα του δημοσίου ήθους θα κερδίζεται καθημερινά και θα υπάρξει μηδενική ανοχή σε φαινόμενα που θα μας προσβάλλουν όλους και ας αφορούν πολύ λίγους.

Η αναφορά στο δημόσιο ήθος δεν είναι ηθικολογία είναι ουσιώδης προϋπόθεση πολιτικής αποτελεσματικότητας. Κανείς δεν απαιτεί από έναν πολιτικό να είναι αλάνθαστος αλλά όλοι απαιτούν να είναι ακέραιος. Η ακεραιότητα για τον απλό πολίτη είναι αρετή, για τον πολιτικό είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Ένας πολίτης αρκεί να είναι νόμιμος, ένας πολιτικός εκτός από νόμιμος οφείλει να είναι και ηθικός και ακέραιος. Τελεία και παύλα.

Και τώρα μαντεύω το επόμενο ερώτημά σας. Πως θα καταφέρουμε να ανατρέψουμε και να αντιστρέψουμε την κατάσταση από την πρόσφατη ήττα μας. Μόλις εκλέξουμε νέο αρχηγό θα πρέπει να στραφούμε σε αυτούς που χάσαμε και να τους φέρουμε πίσω.

Προσοχή όμως. Αν δείτε την πολιτική αριθμητική θα διαπιστώσετε ότι από το ένα εκατομμύριο ψηφοφόρων που χάσαμε ανάμεσα στο 2004 και στο 2009 πάνω από τους μισούς στράφηκαν στην αποχή, δεν πήγανε να ψηφίσουνε άλλο κόμμα, μας γύρισαν την πλάτη και έμειναν σπίτι τους.

Αυτοί οι άνθρωποι και είναι μισό εκατομμύριο δεν προσχώρησαν σε άλλες ιδέες, δεν πέρασαν σε άλλη παράταξη, δεν στήριξαν άλλο κόμμα, είναι περισσότεροι απ’ όσοι μας έφυγαν προς όλα τα άλλα κόμματα μαζί.

Αυτοί οι άνθρωποι παραμένουν κοντά στις ιδέες αλλά μας έχουν γυρίσει την πλάτη, πιθανόν γιατί νιώθουν προδομένοι, πιθανόν γιατί πιστεύουν ότι εμείς δεν υπερασπιστήκαμε τις ιδέες μας, πιθανόν γιατί βρήκανε -και είναι αλήθεια- τις περισσότερες φορές τις πόρτες μας κλειστές.

Μας εγκατέλειψαν, αλλά παραμένουν δίπλα μας και είναι οι περισσότεροι. Και αυτούς πρέπει, και οφείλουμε να φέρουμε πίσω, κατά προτεραιότητα. Το μπορούμε και να ξέρετε θα το κάνουμε, τότε θα κερδίσουμε και μόνο τότε και το μετακινούμενο ψηφοφόρο, ο οποίος συνήθως πάει σε όποιο μεγάλο κόμμα έχει τον αέρα της νίκης.

Για να κερδίσουμε δηλαδή αυτούς που πέρασαν απέναντι πρέπει προηγουμένως να κερδίσουμε όσους είναι δίπλα μας. Δεν μπορούμε να κυνηγάμε τους οριακούς ψηφοφόρους στις παρυφές μας όταν αδειάζουν οι δεξαμενές, οι μεγάλες δεξαμενές της δικής μας παράταξης.

Προσέξτε με παραδείγματα. Τι έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες; Στις προκριματικές εκλογές του 2008 για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος. Η γερουσιαστής Χίλαρι Κλίντον υποστήριξε ότι έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στον ευκαιριακό, τον ταλαντευόμενο, τον οριακό ψηφοφόρο. Αυτόν που ψηφίζει πότε το ένα μεγάλο κόμμα, το Δημοκρατικό και πότε τους ρεπουμπλικάνους.

Πίστευε ότι η ίδια μπορούσε να προσελκύσει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον αυτόν τον μετακινούμενο ψηφοφόρο. Το ίδιο επιχείρημα υιοθέτησαν τότε τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης που ήταν με τους δημοκρατικούς και το περισσότερο μέρος των παραδοσιακών στελεχών του κόμματος.

Απέναντι στη Χίλαρι, ένας άλλος άγνωστος τότε Γερουσιαστής ο Ομπάμα, υποστήριξε κάτι διαφορετικό, ότι «δεν μπορούμε συνεχώς κυνηγώντας τον ευκαιριακό ψηφοφόρο να χάνουμε τον μόνιμο, ότι δεν μπορούμε κυνηγώντας τους ταλαντευόμενους να χάνουμε τους σταθερούς, δεν μπορούμε ψαρεύοντας στις όχθες του ποταμού να χάνουμε την κοίτη».

Τη συνέχεια νομίζω την ξέρουμε όλοι. Ο Ομπάμα κέρδισε και ύστερα θριάμβευσε και στις προεδρικές εκλογές. Η στρατηγική αυτή, προσέξτε: ενώνουμε την παράταξη, φέρουμε πίσω τους ψηφοφόρους που μας εγκατέλειψαν, βγάζουμε ελεύθερα το πρόσωπό μας, κάνουμε τις ιδέες μας σημαία και κερδίζουμε, είναι νικηφόρα στρατηγική. Αντίθετα, όταν κυνηγάμε μερίδες ψηφοφόρων πότε από δω και πότε από κει, είναι πιθανότερο ότι τελικά χάνουμε περισσότερους από όσους θα κερδίσουμε. Και δυναμική νίκης, αέρα νίκης, δεν αποκτάμε ποτέ.

Είναι σημαντικό λοιπόν να ανοίξουμε τα φτερά μας, να επεκτείνουμε την επιρροή μας, αλλά όχι και να μετακινηθούμε πολιτικά. Είμαστε Κεντροδεξιό Κόμμα, δεν θα μετακινηθούμε προς το ΠΑΣΟΚ για να κερδίσουμε ταλαντευόμενους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Τα μεγάλα κόμματα κερδίζουν πείθοντας την κοινωνία, όχι ξεγελώντας οριακές ομάδες της κοινωνίας.

Είμαστε Κεντροδεξιό Κόμμα, θα γίνουμε μεγαλύτερο, θα γίνουμε καλύτερο, πιο αποτελεσματικό, πιο λειτουργικό, πιο σύγχρονο, πιο ευρωπαϊκό Κεντροδεξιό Κόμμα. Δε θα γίνουμε ολίγον από απομίμηση του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ. ΠΑΣΟΚ υπάρχει ένα και μας φτάνει δεν χρειαζόμαστε δεύτερο.

Νεοδημοκράτες και Νεοδημοκράτισσες, όλοι οι υποψήφιοι Αρχηγοί και η Ντόρα και ο Παναγιώτης και ο Αντώνης και ο Δημήτρης μαζί με τον οποίον πολεμήσαμε παλέψαμε και πετύχαμε το άνοιγμα της εκλογής στη βάση και στον οποίον η παράταξη χρωστάει πάρα πολλά, όλοι έχουν να προσφέρουν και όλοι λένε και έχουν να πουν ακόμα περισσότερα ενδιαφέροντα πράγματα.

Κάποιος μπορεί να πει ότι λέμε και παραπλήσια πράγματα, αυτό βέβαια δεν είναι απολύτως ακριβές. Διαφορές υπάρχουν μεταξύ μας, μπορεί να μην είναι τεράστιες, ασφαλώς δεν είναι αγεφύρωτες, πάντως υπάρχουν, αλλιώς και η επιλογή δε θα είχε νόημα.

Διαλέξτε λοιπόν ποιος σας εκφράζει περισσότερο και ψηφίστε και σκεφθείτε ακόμη ανάμεσα στους τρεις ποιος μπορεί να αναδείξει ξανά τις διαχρονικές αξίες, να πετύχει τη σύνθεση αυτών των αξιών με τις πιο σύγχρονες φιλελεύθερες αντιλήψεις, να φέρει ασφαλέστερα πίσω τον πυρήνα των οπαδών που χάσαμε, ποιος μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα ένα σύγχρονο κόμμα με ρόλο και λόγο στη βάση, χωρίς «φέουδα».

Ποιος μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα την ενότητα, την ουσιαστική ενότητα στη βάση, χωρίς συμψηφισμούς και λεπτές ισορροπίες, ποιος μπορεί την επόμενη φορά όπου μπορεί να προκύψει κάποιο Σχέδιο Ανάν στο μέλλον να το αποκρούσει όπως έκανε ο Κώστας Καραμανλής το 2004, ποιος μπορεί την επόμενη φορά να εμπνεύσει και να πείσει καλύτερα πέραν από τα κομματικά του όρια. Ποιος μπορεί να κάνει τις ιδέες μας μαγνήτη στην κοινωνία και να οδηγήσει σε μια νέα μεταπολίτευση; Αναρωτηθείτε, σκεφθείτε, αποφασίστε.

Από πλευράς μου μόνο ένα πράγμα: Είτε διαλέξετε εμένα, είτε τη Ντόρα, είτε τον Παναγιώτη, αύριο θα είμαστε όλοι μαζί, γιατί η ενότητα του Κόμματος είναι πέρα και πάνω από κάθε συζήτηση. Αυτήν την ενότητα εγγυηθήκαμε και οι τρεις και την περιφρουρούμε, αυτή η ενότητα είναι πάνω απ΄ όλους μας. Γιατί εσείς, πάνω απ΄ όλα εσείς, εγγυάστε αυτήν την ενότητα.

Η μέγιστη ευθύνη μας είναι η ενότητα και η μέγιστη εγγύησή μας για το μέλλον είναι η ενότητα. Γι΄ αυτό και ανεξαρτήτως από ποιον θα επιλέξετε, βοηθήστε να ανοίξει το κόμμα τα φτερά του, να φέρετε τα μέλη μας να ψηφίσουν, να τα εμψυχώσετε. Κάθε ένας παραπάνω που θα ψηφίσει στις 29 Νοεμβρίου μας φέρνει πιο κοντά στην αναγέννηση, μας δίνει περισσότερη δύναμη, μας εμπνέει περισσότερη ελπίδα.

Νεοδημοκράτες και Νεοδημοκράτισσες, κ. Πρόεδρε,

Την αγάπη τη δικιά μου και την αγάπη όλων την ξέρετε. Θέλω να πω μόνον τελειώνοντας, διάλεξα για δικό μου έμβλημα αν θέλετε της υποψηφιότητάς μου τη λέξη «ελπίδα» και σήμερα σας μίλησα για ελπίδα.

Ας γίνει μέσα από την ενότητά μας, μέσα από την υπόσχεσή μας για αναδιάταξη οργάνωσης και ιδεών, ας γίνει μέσα από τον αντιπολιτευτικό μας λόγο η ελπίδα πανταχού παρούσα, σύμμαχος ισχυρός, ένεση τόνωσης στα δίκαια που υπερασπιζόμαστε για τον τόπο, για το λαό, για τη νεολαία του.

Μαζί με την αλληλεγγύη ας γίνει η ελπίδα μια ανιδιοτελής χειρονομία του καθενός μας προς το διπλανό του κι όταν αλλάξουμε, όταν πετύχουμε όλα όσα έχουμε δεσμευθεί, τότε η ελπίδα θα γίνει βεβαιότητα νίκης.

Βοηθήστε να μεταδώσουμε την ελπίδα σε όλους τους Έλληνες, γίνετε μαζί με όλους μας κήρυκες αυτής της ελπίδας, για να κάνουμε ξανά τη Νέα Δημοκρατία την ελπίδα της Ελλάδας, ώστε να φτιάξουμε μαζί την Ελλάδα της ελπίδας.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, είναι μεγάλη η συγκίνησή μου.

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

Χέρι - χέρι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις της Ουάσινγκτον!

Από το Παρόν

Ακύρωσαν ουσιαστικά το Σύνταγμα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ψηφίζοντας από κοινού στη Βουλή τις συμφωνίες που επιτρέπουν την έκδοση ελλήνων πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν και όποτε αυτές το ζητήσουν, ακόμα κι αν έχουν αθωωθεί από τα ελληνικά δικαστήρια!

Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, που συνήθως σε όλα διαφωνούν, απέδειξαν ότι είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος... Και πολλοί είπαν «τι Γιάννης, τι Γιαννάκης»! Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση να συμμορφώνονται με τις εντολές των ΗΠΑ, που μας ξαναφέρνουν πίσω στην εποχή του Πιουριφόι, με εκείνο το αίσχος της ετεροδικίας, με αντάλλαγμα μια θολή και αόριστη υπόσχεση για κατάργηση της υποχρέωσης έκδοσης βίζας για την επίσκεψη ελλήνων πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες...

Πρόκειται για δύο τροπολογίες που ενσωματώνονται στις διμερείς συμφωνίες για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή και την αμοιβαία έκδοση εγκληματιών που υπογράφηκαν επί ΠΑΣΟΚ, το 2003, μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ και επικυρώθηκαν από την ελληνική Βουλή όταν αρμόδιος υπουργός ήταν ο Φίλιππος Πετσάλνικος! Στη συμφωνία αυτή ενσωματώθηκαν και αναπροσαρμόστηκαν οι προϋπάρχουσες συμβάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας για τα θέματα αυτά που είχαν υπογραφεί το 1999 και το 1931 αντίστοιχα.

Με τις τροπολογίες, που έμελλε να ψηφιστούν επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, ολοκληρώνεται το ζητούμενο από την πλευρά των ΗΠΑ, να επιτρέπεται δηλαδή η πραγματοποίηση διαβουλεύσεων ανάμεσα στα δύο κράτη στις περιπτώσεις που συνταγματικές αρχές ή αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις συνιστούν ενδεχομένως εμπόδιο για την έκδοση!

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας δεν παρέλειψε μάλιστα να ευχαριστήσει το ΠΑΣΟΚ για τη στήριξη, τονίζοντας με αρκετή αοριστία και αφού είχε ολοκληρωθεί η συζήτηση για το επίμαχο θέμα, ότι ανοίγει ο δρόμος για την κατάργηση της βίζας, λες κι αυτό είναι το μέγα πρόβλημά μας, για να ακυρώσουμε το Σύνταγμα! Δικαίως βέβαια αισθανόταν υποχρεωμένος για τη χείρα βοηθείας από το ΠΑΣΟΚ, στον βαθμό που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Βαγγέλης Βενιζέλος προσέτρεξε, σε ρόλο συνηγόρου, να στηρίξει το αμερικανικό πρόσταγμα, λέγοντας ότι οι τροπολογίες που ψηφίστηκαν δεν είναι σημαντικές και ότι η διαβούλευση σε καμία περίπτωση δεν είναι δίαυλος κατάλυσης ή παραβίασης των συνταγματικών δικαιωμάτων. Οι διμερείς συμβάσεις μας με τις ΗΠΑ και οι συμβάσεις και τα πρωτόκολλα μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ, όπως είπε, δεν μπορούν να αλλοιώσουν την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και ιδίως το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία που κατοχυρώνεται στο ελληνικό Σύνταγμα.

Ωραία τα λόγια, μόνο που στην πράξη η εμπειρία άλλα διδάσκει, κύριε καθηγητά. Δεν αποσαφήνισε πάντως γιατί ενώ υπάρχει η συμφωνία με την ΕΕ, απαίτησε η Ουάσινγκτον να υπάρξει και διμερής συμφωνία. Προφανώς για να μας έχει... χειροπόδαρα δεμένους, για το ενδεχόμενο να κάνει καμιά... στραβή η ΕΕ.

Κατηγορηματικά αντίθετα τοποθετήθηκαν ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ, που καταψήφισαν τη συμφωνία.

Ο Αλέκος Αλαβάνος εξέφρασε τη λύπη του για τη σύμπτωση της κυβέρνησης με την αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ έθεσε και μια άλλη διάσταση του προβλήματος, τονίζοντας ότι «δεν μπορούμε είτε ύποπτους είτε αποδεδειγμένα ένοχους να τους παραδίδουμε στις ΗΠΑ, σε μια χώρα όπου ισχύει η θανατική ποινή. Και δεν υπάρχει καμία εγγύηση η οποία μπορεί να μας εξασφαλίσει».

Από την πλευρά του ΚΚΕ η Λιάνα Κανέλλη παρατήρησε ότι το Σύνταγμά μας καθίσταται Σύνταγμα μειωμένης κυριαρχίας και ουσιαστικά τίθεται υπό διαπραγμάτευση, ενώ ενδέχεται να εκδοθεί στις ΗΠΑ κάποιος ο οποίος κατηγορείται για αδικήματα για τα οποία έχει αθωωθεί στην Ελλάδα. Για πρωτόκολλα μνημεία υποταγής έκανε λόγο και ο βουλευτής του ΚΚΕ Σπύρος Χαλβατζής, αναφέροντας: «Πώς αλλιώς μπορεί να ειπωθεί ότι μπορεί να αθωωθεί τελεσίδικα κατηγορούμενος στην Ελλάδα και εκεί να ξαναδικαστεί και να καταδικαστεί, ακόμα και στην ποινή του θανάτου;».

«Κάνουμε ό,τι λένε οι ΗΠΑ», παρατήρησε και ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος. «Αν φθάσουμε στο σημείο να ζητάει ο Μεγάλος Αδερφός τον οποιονδήποτε, ενώ έχει αθωωθεί στην Ελλάδα, και να τον εκδίδει η Ελλάδα, τότε μιλάμε ειλικρινά για μια αντιδημοκρατική αντίληψη», πρόσθεσε.

Να σημειώσουμε ότι δεν... διακρίνουμε τι εννοεί ο... ποιητής (η τροπολογία) όταν για την έκδοση «μιλάει» για «σοβαρά εγκλήματα». Ποια είναι αυτά και γιατί, κύριοι της κυβέρνησης και κύριε Παπανδρέου, δεν συγκεκριμενοποιήθηκαν για να μην εκδίδουμε και τα... κλεφτρόνια, γιατί μπορεί η Αμερική να τα θεωρεί... τρομοκράτες...

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

7 τουρκικά κόλπα στο Αιγαίο

Από Τα Νέα

Επτά επικίνδυνες και ανησυχητικές στρατιωτικές τακτικές εφαρμόζει με επιμονή το τελευταίο διάστημα η Άγκυρα σε Αιγαίο και Έβρο, με στόχο να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της κατά της Ελλάδας και να επιβάλει την ατζέντα της στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η καταγραφή των νέων αμιγώς στρατιωτικού χαρακτήρα προκλήσεων, που χαρακτηρίζονται από ένταση, έκταση και συστηματικότητα, έγινε από έμπειρους επιχειρησιακούς αξιωματικούς των Γενικών Επιτελείων στο πλαίσιο συνολικής ανάλυσης τόσο των δεδομένων της διπλής άσκησης Θαλασσόλυκος και Έφες που έγινε στο Αιγαίο πριν από μερικές εβδομάδες, όσο και σειράς άλλων πρόσφατων ενεργειών.

Οι 7 κινήσεις που προβληματίζουν το Ελληνικό Πεντάγωνο για το τι ενδεχομένως σκαρώνει η Τουρκία είναι:

1 Οι αυξανόμενες υπερπτήσεις ελληνικών νησιών- που πλέον γίνονται πάνω από τρία κατοικημένα νησιά- σε χαμηλό ύψος και πολλές φορές με σχηματισμούς κρούσης.

2 Η επιθετική αναγνώριση- αναχαίτιση ελληνικών μαχητικών στο κέντρο του Αιγαίου, με συχνότερο πλέον ρυθμό.

3 Ο προσανατολισμός των ασκήσεών τους - όπως οι τελευταίες Θαλασσόλυκος και Έφες- όχι πλέον σε διάταξη εικονικού αεροναυτικού αποκλεισμού κάποιου νησιού του Ανατολικού Αιγαίου όπως πρόσφατα, αλλά στη δημιουργία αντίστοιχου «τείχους» κατά μήκος του 25ου Μεσημβρινού ανατολικά του οποίου υποστηρίζουν με ανεδαφικούς ισχυρισμούς ότι πρέπει να έχουν τον έλεγχο στις πτήσεις και στην έρευνα και διάσωση.

4 Η υλοποίηση- πάλι στο πλαίσιο της τελευταίας άσκησης- ταχείας και προστατευόμενης αερομεταφοράς ενός πλήρως εξοπλισμένου τάγματος Ειδικών Δυνάμεων με 52 ελικόπτερα.

5 Η τάση να αντιδρούν όλο και συχνότερα τελευταία οι Τούρκοι πιλότοι κατά τη διαδικασία αναγνώρισης- αναχαίτισης και να επιδιώκουν εμπλοκή σε (εικονικές) αερομαχίες κατά τις οποίες και πολλές φορές φθάνουν στα άκρα.

6 Οι δύο «έφοδοι» μέχρι το Σούνιο και το Κάβο Ντόρο τουρκικών πολεμικών πλοίων εντός του 2009 που ενεργοποίησαν, λόγω της προκλητικότητας, την «κόκκινη γραμμή» επικοινωνίας.

7 Η αντικατάσταση- σχετικά πρόσφαταμεγάλου μέρους του αρματικού δυναμικού της στον Έβρο και γενικότερα την Ανατολική Θράκη, από άλλα πιο σύγχρονα άρματα με νέου τύπου πυρομαχικά.

Έμπειροι στρατιωτικοί εκτιμούν ότι η κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας ενδέχεται να σχετίζεται με την προσπάθεια της Άγκυρας να προκαλέσει, μέσω ενός σεναρίου έντασης, έναν ελληνοτουρκικό διάλογο με ατζέντα που θα έχει καθορίσει, εν πολλοίς, με απειλές, εκβιασμούς και ίσως τετελεσμένα. Όπως επίσης, με την προσπάθειά της να επιβάλει σε ΝΑΤΟϊκό επίπεδο τις δίκες της απόψεις όσον αφορά τη δομή διοίκησης και τον έλεγχο στην περιοχή του Αιγαίου.

Η κυβέρνηση, όπως δήλωσε πρόσφατα η υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη, σκοπεύει να θέσει το θέμα των προκλήσεων στο Αιγαίο στον Τούρκο ομόλογό της στο περιθώριο της άτυπης συνόδου του ΟΑΣΕ αύριο στην Κέρκυρα- κάτι που σκόπευε να κάνει και ο κ. Καραμανλής στον κ. Ερντογάν. Στην ανάγκη σχέσεων καλής γειτονίας ως τον πυρήνα του προβλήματος της διεθνούς ασφάλειας αναφέρθηκε χθες ο υπουργός Άμυνας κ. Ε. Μεϊμαράκης σε ομιλία στην Κωνσταντινούπολη, κατά την οποία επίσης κάλεσε την Τουρκία να συνεργαστεί στην αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης. Πάντως το ΠΑΣΟΚ- με ερώτηση που υπογράφουν πρώτοι η κ. Βάσω Παπανδρέου και ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος, πολιτικοί εκπρόσωποι Άμυνας και Εξωτερικών αντίστοιχα- επικρίνει έντονα τους συναρμόδιους υπουργούς κ.κ. Μπακογιάννη και Μεϊμαράκη ότι ως κυβέρνηση αδρανούν για τις προκλήσεις.

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Ὁ Γάλλος, ὁ Τοῦρκος καί ὁ Ἕλληνας

Από τον Αντιφωνητή

Ἡ πρόσφατη ἀνακοίνωση τῆς «Συµβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας Δυτικῆς Θράκης» (21-5-09) συνόψισε ἁπλῶς τά τουρκικά αἰτήµατα καί ὑπενθύµισε τόν ρόλο τῶν µειονοτικῶν ταγῶν στό γίγνεσθαι τῆς κοινωνίας. Ἐλάχιστα σηµεῖα της µόνο ἀξίζουν µιά ξεχωριστή µνεία - κι αὐτό θά κάνουµε.

Κατ’ ἀρχήν ἡ Σ.Ε. ἐπικαλεῖται τίς διάφορες ἐκθέσεις πού δηµοσιεύονται διεθνῶς καί ἀφοροῦν τήν κατάσταση τῆς µουσουλµανικῆς κοινωνίας στή Θράκη (ἔκθεση Hammarberg, ἔκθεση Hunault, ἔκθεση τοῦ State Department, ἔκθεση McDougall…). Βεβαίως, κι ἐπειδή δέν τή συµφέρουν ὅλα ὅσα γράφονται στίς ἐκθέσεις αὐτές, σπεύδει νά σχετικοποιήσει τήν ἀξία τους ἀφοῦ «δέν ἀντικατοπτρίζουν µέ ὅλες τίς διαστάσεις τά προβλήµατα τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας Δυτικῆς Θράκης καί περιέχουν ἐλλιπεῖς ἀξιολογήσεις». Ποιές διαστάσεις τῶν προβληµάτων δέν ἔπιασαν οἱ ἐκθέσεις αὐτές, πού στήν πλειοψηφία τους υἱοθετοῦν τό σύνολο σχεδόν τῶν τουρκικῶν αἰτηµάτων, καθώς εἶναι ἐνταγµένες στό πνεῦµα τῆς µειονοτολαγνείας; Μά …τόν ἑνιαῖο τουρκικό χαρακτήρα! Αὐτό εἶναι τό κύριο πρόβληµα τῆς Ἄγκυρας κι αὐτό εἶναι τό µόνο πού δέν ἔχει ἀκόµη βάλει σέ ρότα λύσης καί νοµιµοποίησης.


Αἰτηµατολόγιο πού ἐµπλουτίζεται

Δέν θά ἀναφερθοῦµε ἀναλυτικά στά τουρκικά αἰτήµατα, γιά νά µήν σᾶς κουράζουµε καί ταλαιπωροῦµε τό στοµάχι σας µέ τήν ἀναίδεια τῶν συντακτῶν. Μουφτήδες, ἰµάµηδες, βακούφια, τουρκική ἐκπαίδευση, ἀναδροµική ἀπόδοση ἰθαγένειας καί τίτλων ἰδιοκτησίας… Ὑπάρχουν ὡστόσο καί κάποια ζητήµατα πού θέτουν καί ἔχουν κάποιο δίκιο: Τό ὅριο τοῦ 3% γιά τήν εἴσοδο στήν ἑλληνική Βουλή, π.χ., τό θεωροῦµε δίκαιο νά καταργηθεῖ, ἀφοῦ καί τήν πολιτική ἐκπροσώπηση συνολικά στή χώρα παρεµποδίζει καί τήν ἀπόδοση βουλευτικῆς ἰδιότητας σέ ἀνθρώπους τῆς Ἄγκυρας δέν παρεµποδίζει (καθώς οἱ τελευταῖοι ἐκλέγονται µέ τήν συµπερίληψή τους στά ἑλληνικά κόµµατα). Ἐπίσης ἀντιδροῦν στήν κατάργηση τῆς Σαρίας (τῶν ἱεροδικαστικῶν ἁρµοδιοτήτων τῶν µουφτήδων, δηλαδή), κάτι πού εἶναι λογικό, ἄσχετα πού ἡ δική τους λογική εἶναι «νά παραµείνουν οἱ ἁρµοδιότητες ἀλλά νά τίς ἀσκοῦν οἱ δικοί µας µουφτήδες».

Ἀπό κεῖ καί πέρα ἐγείρουν ἀνοιχτά ζήτηµα Τούρκων τῆς Δωδεκανήσου: «Πρέπει νά ἀναγνωρισθεῖ τό µειονοτικό καθεστώς τῶν ὁµοεθνῶν µας στή Ρόδο καί στήν Κῶ καί πρέπει νά τούς ἀποδοθοῦν τά δικαιώµατά τους», ὅπως ἄλλωστε τό ἐπισηµαίναµε ἀπό καιρό ὡς διαφαινόµενη ἐξέλιξη.


Τό µόνο τους πρόβληµα

Ταυτόχρονα λένε καί τόν καηµό τους γιά τίς προσπάθειες Ποµάκων καί Ροµά πού διαφοροποιοῦνται ἀπό τήν τουρκική πλειοψηφία: «Σέ κάποιες ἐκθέσεις σηµειώνεται πώς κάποιες ὁµάδες ἐντός τῆς µειονότητας αἰσθάνονται καταπιεσµένοι καί ὑπό ἀπειλή. Ἡ Τουρκική Μειονότητα τῆς Δυτικῆς Θράκης εἶναι µία καί µοναδική µειονότητα, τό καθεστώς τῆς ὁποίας ἔχει καθοριστεῖ ἐκτός ἀπό τήν συνθήκη τῆς Λωζάννης καί µέ διάφορες διεθνεῖς συµβάσεις. Δέν ἀντικατοπτρίζουν τήν πραγµατικότητα οἱ δηλώσεις καί οἱ στάσεις κατά τῆς µειονότητας, µερικῶν ὁµάδων πού προέρχονται ἀπό τόν χῶρο τῆς µειονότητας καί ἐνεργοῦν µέ µοναδικό γνώµονα τό συµφέρον τους. Ἡ Συµβουλευτική Ἐπιτροπή Τουρκικῆς Μειονότητας Δυτικῆς Θράκης εἶναι ἀνοιχτή γιά κάθε µέλος τῆς µειονότητας πού θέλει νά ἀναζητήσει τό δίκιο του».

Ἀντιλαµβάνεστε λοιπόν τί πρόβληµα ἔχουν πιά οἱ προξενάνθρωποι µέ τίς ποµάκικες καί τσιγγάνικες πρωτοβουλίες. Γιά νά φτάσουν στό σηµεῖο νά ξεµπροστιάζονται ἐνώπιον ὅλων ὡς καθαροί ρατσιστές (ὅπως δηλαδή καί πραγµατικά εἶναι), σηµαίνει ὅτι τό τούρκικο φέσι δέν εἶναι καί πολύ τῆς µόδας ἐσχάτως.


Παράγραφος - καταπέλτης τοῦ κ. Ὑνώ (Συµβούλιο τῆς Εὐρώπης)

Πρός ἐπίρρωσιν δέ τῆς ἀνωτέρω ἐκτίµησης παραθέτουµε σέ δική µας µετάφραση µία σηµαντικότατη παράγραφο (σελ. 22) ἀπό τήν ἀναφορά τοῦ Γάλλου δικαστῆ Μισέλ Ὑνώ, ὁ ὁποῖος πέρυσι τέτοια ἐποχή ἐπισκέφθηκε τήν Κοµοτηνή ἐκ µέρους τοῦ Συµβουλίου τῆς Εὐρώπης καί εἴχαµε µαζί του µία γόνιµη συζήτηση.

«Ὁ ἀπεσταλµένος (τῆς Ἐπιτροπῆς Νοµικῶν Ὑποθέσεων καί Ἀνθρωπίνων Δικαιωµάτων στήν Κοινοβουλευτική Συνέλευση τοῦ Συµβουλίου τῆς Εὐρώπης) θά ἤθελε νά προβεῖ σέ µία εἰσαγωγική παρατήρηση. Σηµείωσε ὅτι ἡ µουσουλµανική µειονότητα στή Θράκη δέν εἶναι ἐθνικά ὁµογενής. Ἡ ἐθνικά τουρκική µουσουλµανική µειονότητα ἀποτελεῖ τήν µεγαλύτερη µερίδα τῆς µειονότητας καί, σύµφωνα µέ δηλώσεις πού συγκέντρωσε ὁ συντάκτης τῆς ἔκθεσης, µέλη τῆς µουσουλµανικῆς µειονότητας πού θεωροῦν τούς ἑαυτούς τους Ποµάκους ἤ Ροµά ἔχουν γίνει ἀποδέκτες προσπαθειῶν βίαιης ἐνσωµάτωσης στήν τουρκική µερίδα τῆς µειονότητας. Μερικοί ἰσχυρίστηκαν ἀκόµη πώς ἔλαβαν ἀπειλές. Εἶναι κορυφαία εἰρωνεία ὅτι ἡ πλειοψηφία µέσα στή µειονότητα µπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἀπό κάποιους ὡς ἀπειλή γιά τή µειονότητα µέσα στή µειονότητα, ὅµως αὐτή εἶναι ἡ πραγµατικότητα. Μερικοί ἄνθρωποι στούς ὁποίους µίλησε ὁ συντάκτης τῆς ἔκθεσης, µέλη τοῦ τουρκικοῦ κλάδου τῆς µειονότητας, ἔδειξαν νά θεωροῦν γελοῖο τό ὅτι Ποµάκοι καί Ροµά µποροῦσαν νά ἰσχυριστοῦν ὅτι δέν εἶναι ἐθνικά Τοῦρκοι. Ὡστόσο, ἐνῷ ὅλοι µιλοῦν τουρκικά (ἐν µέρει κι ἐπειή ἔχουν πάει σέ δίγλωσσα µειονοτικά σχολεῖα µέ διδασκαλία στά τουρκικά), οἱ Ποµάκοι καί µία µερίδα τῶν Ροµά (περίπου 25%) µιλοῦν καί τίς δικές τους γλῶσσες».


Ποιός ἀσχολεῖται;

Ἔτσι λοιπόν ἡ πραγµατικότητα πού καταγγέλουµε ἀπό χρόνια στό ἀνά χείρας ἔντυπο γίνεται ἀντιληπτή ἀπό ἕναν ξένο πού κάθε ἄλλο παρά µεροληπτικός ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος µπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ (βλ. καί τίς τοποθετήσεις του σέ ἄλλα σηµεῖα τῆς ἔκθεσής του). Ποιός δέν δείχνει νά ἔχει πάρει εἴδηση τοῦ τί συµβαίνει; Ἡ πολιτική ἡγεσία τῆς Θράκης (κυρίως ἡ αὐτοδιοικητική µέ τήν πονηρή της ἀφωνία) µά καί ἡ πλειονοτική της κοινωνία. Μέ τήν ἐξαίρεση τῶν φίλων καί τῶν ἀναγνωστῶν µας, ἄντε καί καµµιά δεκαριά ἀκόµη πού δέν γνωριζόµαστε, στό σύνολό τους οἱ περικλεεῖς συνέλληνές µας εἴτε πραγµατεύονται τά περί τό ὑπογάστριο ἐνδιαφέροντά τους (τσέπη, αἰδοῖο) εἴτε πειραµατίζονται στήν διά τοῦ πλαστικοῦ ἀναδευτῆρος ἀποτελεσµατικότερη ἀνάµιξη ἀφροῦ καί ὑγροῦ στό φραπόγαλό τους. Εὐχόµαστε ἡ ἀναπόδραστη περίσπασή τους κάποια µέρα ἀπό τίς εὐγενεῖς αὐτές ἐνασχολήσεις τους νά µήν εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπώδυνη…

Κ.Κ.

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Χτύπησε και πάλι το καθεστώς

Τέσσερα άτομα συνελήφθησαν και δύο καταζητούνται για "υβριστικά" συνθήματα εναντίον του Δημήτρη Χριστόφια κατά την αντικατοχική εκδήλωση της 20ης Ιουλίου στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας (στην οποία φυσικά δεν ήταν παρών).

Το νέο περιστατικό κρατικής καταστολής ενάντια στην ελεύθερη έκφραση έρχεται να προστεθεί σε πολλά προηγούμενα, όπως την αναίτια σύλληψη 24 συναγωνιστών στην παρέλαση του προηγούμενου Οκτώβρη. Το πιο ανησυχητικό είναι η αδιαφορία που δείχνουν τα υπόλοιπα κόμματα για την πρωτοφανή για τα κυπριακά δεδομένα παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών.

Χωρίς περαιτέρω σχόλια λόγω των δύσκολων συνθηκών, υπενθυμίζουμε:

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

Τα περισσότερα κρούσματα αναλόγως πληθυσμού

Χωρίς άλλα σχόλια...

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009

Όλα είναι υπό έλεγχο!

Πολλά έχουν αλλάξει τους τελευταίους δύο σχεδόν μήνες. Οι χώρες με κρούσματα του ιού από 29 έχουν γίνει 127. Τα κρούσματα επίσημα έχουν αγγίξει τις ενενήντα χιλιάδες και ανεπίσημα τις εκατό, ενώ οι νεκροί έχουν φθάσει τους 384.

Στην 45η θέση έχει σκαρφαλώσει η Κύπρος με 70 επίσημα κρούσματα (ανεπίσημα φθάνουν στα 95). Δεν είναι και άσχημη η 45η θέση μεταξύ τόσων χωρών αλλά η κυβέρνηση έχει βάλει ακόμα υψηλότερους στόχους και το παλεύει. Στα κρούσματα του τελευταίου διημέρου πχ, είμαστε στην 18η θέση παγκοσμίως. Μπορεί Ηνωμένες Πολιτείες και Μεξικό να έχουν καπαρώσει τις δύο πρώτες θέσεις, αλλά με την παρούσα κυβέρνηση έχουμε ελπίδες για είσοδο στην τριάδα.

Ξεκινήσαμε μοιράζοντας φυλλάδια στο αεροδρόμιο. Όχι ακριβώς "μοιράζοντας", αφήνοντας τα σε μερικές γωνιές άμα θέλει να πάρει κανείς τουρίστας καλύτερα. Στα φυλλάδια η κυβέρνηση συνιστούσε άμα αρρωστήσει κανείς να τους κάνει ένα τηλέφωνο να τους ενημερώσει (για να το προσθέσουν στην λίστα μήπως βγούμε ψηλότερα μάλλον). Μάλιστα τα βγάλαμε και σε δύο διαφορετικά τότε, το ένα στην μία πλευρά έγραφε αγγλικά και στην άλλη Ελληνικά και το άλλο και στις δύο έγραφε τούρκικα, για να καταλάβουν και οι "συμπατριώτες" μας τι γίνεται.

Ακολούθως ο αξιότιμος υπουργός Υγείας της ικανότατης κυβέρνησης μας, μας ενημέρωσε ότι οι θερμικές κάμερες στα αεροδρόμια θα ήταν άχρηστες. Παραξενευτήκαμε λίγο βέβαια, επειδή γνωρίζαμε ότι από τα είκοσι μέχρι τότε κρούσματα στην Ελλάδα τα 19 είχαν αποκαλυφθεί από τις κάμερες γλυτώνοντας ίσως εκατοντάδες άτομα από την διάδοση του ιού. Αλλά μας αποστόμωσε ο κ. Υπουργός ενημερώνοντας μας ότι θερμικές κάμερες δεν υπάρχουν ούτε στην Συρία ούτε στην Αίγυπτο. Ε, για να μην υπάρχουν σε αυτούς τους πυλώνες της διεθνής οικονομίας, σε αυτούς τους πρωταγωνιστές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, θα είναι άχρηστες πράγματι.

Κάπου εκεί άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα κρούσματα. Ευτυχώς η κυβέρνηση παρέμεινε ψύχραιμη. Τι κι αν έχουμε υπερδιπλάσια κρούσματα από την Τουρκία των 70 εκατομμυρίων; Τι κι αν έχουμε φθάσει σχεδόν την Ελλάδα που έχει 15 φορές τον πληθυσμό μας και 30 φορές τον τουρισμό μας; Εμείς έχουμε καταλάβει ότι είναι άχρηστες οι θερμικές κάμερες. Όχι μόνο εμείς, και η Συρία.

Τα κρούσματα αυξάνονταν αλλά η κυβέρνηση μας δεν έχασε την ψυχραιμία της. Ανάγκασε δε και όλους τους υπόλοιπους να είναι εξίσου ψύχραιμοι, απαιτώντας από τα μέσα ενημέρωσης να μην ασχολούνται με το θέμα "για να μην προκληθεί πανικός". Ότι δεν γνωρίζεις δεν μπορεί να σε βλάψει εξάλλου. Μέχρι να σε βλάψει δηλαδή. Προσωπικά.

Ακόμα και όσοι παρέμειναν δύσπιστοι ηρέμησαν με την τελευταία αναγγελία της κυβέρνησης. Θα εμβολιαστούν όλοι όσοι είναι άνω των 55 χρονών για τον χειμώνα. Ανεξαρτήτως του ότι το εμβόλιο αναμένεται να είναι έτοιμο στα μέσα Οκτωβρίου, σε περιορισμένη ποσότητα και μόνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανεξαρτήτως και του ότι ο ιός προσβάλλει μέχρι τώρα σχεδόν αποκλειστικά άτομα κάτω των 40 ετών. Ανεξαρτήτως ακόμα και του ότι οι επιστήμονες ανησυχούν ότι ο ιός θα μεταλλαχθεί πριν το τέλος του έτους, κάνοντας τα εμβόλια ουσιαστικά άχρηστα (μια τέτοια μετάλλαξη παρατηρήθηκε ήδη σε περιπτώσεις σε Δανία, Ινδία και Ιαπωνία).

Για όσους καταλαβαίνουν πιο εύκολα τις ιατρικές ορολογίες δε, κάθε αμφιβολία εξανεμίστηκε από τον επιστημονικό σύλλογο των ταξιδιωτικών πρακτόρων με ανακοίνωση του στην οποία μας εξηγούσε ότι η αναφορά των κρουσμάτων από τα ΜΜΕ βλάπτει. Τον τουρισμό μας.

Το παρών γράφτηκε με ελαφρώς χιουμοριστικό στυλ. Το θέμα μπορεί να είναι πολύ σοβαρό, αλλά όταν ακόμα και οι Τούρκοι μας κάνουν -δικαιολογημένα- πλάκα, προειδοποιώντας ότι άμα συνεχιστεί η κατάσταση θα βάλουν θερμικές κάμερες στα οδοφράγματα για να μην τους στέλνουμε τον ιό, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να χαμογελάσουμε και εμείς με τα χάλια μας.

Κλείνω όπως ακριβώς έκλεισα και στο προηγούμενο σχετικό άρθρο: "είμαστε διατεθειμένοι να αντέξουμε περισσότερους νεκρούς αλλά όχι λιγότερους τουρίστες".

ΥΓ: Επειδή είμαστε λίγο αδικημένοι εδώ, πράγματι με τα επιβεβαιωμένα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να μπούμε στην δεκάδα των χωρών με τα περισσότερα κρούσματα αναλόγως πληθυσμού. Στα ανεπιβεβαίωτα όμως έχουμε ήδη ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και βρισκόμαστε στην δέκατη θέση, έναν αέρα πίσω από το Ηνωμένο Βασίλειο. Και εις ανώτερα κύριε Χριστόφια.

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Τα ωραία της Ροδόπης

Από τα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα των ευρωεκλογών σίγουρα ήταν αυτό της Ροδόπης. Το προξενείο της Άγκυρας είχε δώσει ξεκάθαρη κατεύθυνση: Όλοι οι Τούρκοι της Θράκης, με αφορμή την απουσία Τούρκων από εκλόγιμες θέσεις στα ψηφοδέλτια όλων των κομμάτων, θα ρίξουν Λευκό. Οι προοπτικές που θα άφηνε μία πλειοψηφία του Λευκού στην Ροδόπη ήταν σημαντικές για την Τουρκία. Θα άνοιγε ξανά το θέμα της δήθεν καταπάτησης των δικαιωμάτων της μειονότητας, με όπλο τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Θα μπορούσε να πίεζε την Ελλάδα σε άλλα θέματα εκβιάζοντας ότι θα άνοιγε θέμα Θράκης άμα δεν συνεργαζόμασταν.

Κάπου στην πορεία κάτι πήγε λάθος στο σχέδιο όμως. Ο Τσετίν Ματαντζή, βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ και Τούρκος της Θράκης, διαφώνησε με την γραμμή του προξενείου θεωρώντας ότι την Τουρκία εξυπηρετούσε μία επιτυχία του ΠΑ.ΣΟ.Κ στις εκλογές, περισσότερο από μία πλειοψηφία του Λευκού. Αυτή φαίνετε, ανεπιβεβαίωτα, να ήταν και η θέση του στρατιωτικού κατεστημένου της Άγκυρας.

Ένα άλλο εμπόδιο που δεν είχε υπολογίσει το προξενείο ήταν η νοημοσύνη των Τούρκων της περιοχής. ΤΟ 4.84% των ψηφοφόρων της Ροδόπης, αντί να ψηφίσουν Λευκό ψήφισαν το κόμμα Λ.Ε.Υ.Κ.Ο, τις Λαϊκές Ενώσεις Υπερκομματικών Κοινωνικών Ομάδων. Το Λ.Ε.Υ.Κ.Ο, που σε κανέναν άλλο νομό δεν έφθασε την μισή ποσοστιαία μονάδα, που στους μισούς δεν πήρε καν ψήφο, στην Ροδόπη τερμάτισε 4ο κόμμα, πάνω από το Κ.Κ.Ε, τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τους Οικολόγους!

Τελικά, απ' ότι φάνηκε, το προξενείο ούτως ή άλλως υπερεκτίμησε για ακόμα μία φορά τον αριθμό και την πειθαρχία των Τούρκων της Ροδόπης. Ακόμα και άμα είχε μείνει στην γραμμή του προξενείου ο Ματαντζή, ακόμα και άμα οι Τούρκοι δεν ψήφιζαν γελειωδώς το Λ.Ε.Υ.Κ.Ο αντί του λευκού, πάλι το προξενείο δεν θα κατάφερνε να συγκέντρωνε τα ποσοστά που στόχευε. Οι Έλληνες Χριστιανοί μπορεί να είναι μειοψηφία στην Ροδόπη, αλλά οι Έλληνες, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, είναι πλειοψηφία. Συνυπολογίζοντας και κάποιες μικρές διαρροές που θα υπήρχαν ούτως ή άλλως από Μουσουλμάνους τουρκικής συνείδησης στα κατεστημένα κόμματα, η γραμμή της Άγκυρας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει σε καμία περίπτωση το 30%-35%.

Το λευκό τελικά άγγιξε το 9% στην Ροδόπη, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα κινήθηκε περίπου στο 1%.

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και η σημασία τους

Διαφορετικά συναισθήματα επιφύλαξε το τέλος της ημέρας των ευρωεκλογών, σε σχέση με την εικόνα των exit polls.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ ανησυχεί και δικαιολογημένα. Η άνοδος του σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2004, μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, περιορίστηκε στις δυόμιση ποσοστιαίες μονάδες. Υπάρχει η αντίληψη ότι η ψαλίδα δύσκολα θα κλείσει πριν από τις βουλευτικές, το τελικό αποτέλεσμα όμως αφήνει ανοιχτό το περιθώριο έκπληξης. Η ανησυχία αυτή δεν θα μεταδοθεί στους ψηφοφόρους, αφού η εικόνα θριαμβευτή των εκλογών βολεύει την Χαριλάου Τρικούπη.

Η Νέα Δημοκρατία αντίθετα έκλεισε την βραδιά με χαμόγελο. Ξεκίνησε για να χάσει με 5%-5.5%, στην πορεία έμαθε ότι θα έχανε με 6.5%-7% και τελικά έχασε με 4.35%. Στην Ρηγίλλης γνωρίζουν ότι με τα δεδομένα των τελευταίων μηνών η ήττα με λιγότερο από τεσσεράμισι ποσοστιαίες μονάδες είναι άθλος. Η δικιά τους ικανοποίηση μεταδίδεται με μέτρο στους ψηφοφόρους του κόμματος ώστε να περάσει η εικόνα ελπίδας για ανατροπή στις βουλευτικές εκλογές, όχι απαισιοδοξίας.

Το Κ.Κ.Ε απογοήτευσε και απογοητεύθηκε. Μπορεί να παρουσιάζεται ικανοποιημένο για την διατήρηση των ποσοστών του αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το 8.35% είναι το χαμηλότερο ποσοστό του Κομμουνιστικού κόμματος σε ευρωεκλογές από το 1994, όταν και είχε μείνει στο 6.29% λόγω του διχασμού των αριστερών ψηφοφόρων σε Κ.Κ.Ε και Συνασπισμό, μετά την κατάρρευση της συνεργασίας. Κάτω από το 9.48% των προηγούμενων ευρωεκλογών, οριακά πάνω από το 8.15% των βουλευτικών του 2007, το αποτέλεσμα ήταν καμπανάκι για τον Περισσό.

Ο ΛΑ.Ο.Σ είναι ο πραγματικός νικητής αυτής της εκλογικής αναμέτρησης, ο μόνος νικητής όπως συμφωνούν πολλοί αναλυτές. Το 7.15% είναι τρομακτικό ποσοστό για τα μέχρι τώρα δεδομένα του κόμματος. Η άνοδος του, πάνω από τρεις ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές, είναι μεγαλύτερη από την άνοδο του ΠΑ.ΣΟ.Κ που το 2004 είχε συντριβεί και των Οικολόγων που τότε καλά καλά δεν υπήρχαν. Το μεγαλύτερο ποσοστό στην ιστορία του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, κλειδώνει το 4% στις επερχόμενες βουλευτικές και δείχνει ότι το κόμμα θα κινηθεί ακόμα πιο ψηλά.

Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς αντιθέτως, είναι ο μεγάλος χαμένος, όπως προς τιμή τους παραδέχθηκαν και τα στελέχη του. Από το 17%-18% κάποιων δημοσκοπήσεων του περασμένου έτους, η κατρακύλα σταμάτησε στο 4.7%. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α πληρώνει τα σπασμένα του περασμένου Δεκέμβρη και απ' ότι φαίνετε θα συνεχίσει να τα πληρώνει για πολύ ακόμα. Η ανησυχία των στελεχών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι πέρα για πέρα ορθή: "Όταν στις ευρωεκλογές της χαλαρής ψήφου συγκεντρώνουμε μικρότερο ποσοστό από ότι στις τελευταίες βουλευτικές, πόσο πιο χαμηλά θα πέσουμε στις επόμενες;"

Οι Οικολόγοι Πράσινοι τερμάτισαν πιο χαμηλά απ' ότι θα μπορούσαν να φανταστούν. Μόλις πριν λίγες μέρες έλπιζαν να κλέψουν την τρίτη θέση από το Κ.Κ.Ε, η πραγματικότητα όμως τους προσγείωσε στο 3.49%. Παρά την εκμετάλλευση της οικολογικής μόδας των τελευταίων μηνών στην Ελλάδα και του γενικότερου κλίματος στην Ευρώπη, το χαμηλότατο ποσοστό κάνει την είσοδο τους στην βουλή στο προσεχές μέλλον εξαιρετικά δύσκολη εώς αδύνατη.

Ικανοποιημένος πρέπει να αισθάνεται ο Παπαθεμελής για το 1.27% του Πανελλήνιου Μακεδονικού Μετώπου. Το ίδιο ικανοποιημένοι Νέα Δημοκρατία και ΛΑ.Ο.Σ αφού περίπου το μισό ποσοστό του ΠΑ.Μ.ΜΕ είναι χαλαρή ψήφος που πιθανότατα θα κινηθεί σε αυτά τα κόμματα στις βουλευτικές. Στο 1.26% οι Έλληνες Κυνηγοί, ένα κόμμα συντηρητικό η βάση του οποίου επίσης θα στραφεί στα μεγάλα κόμματα της Δεξιάς. Στο 0.76% οι νεοφιλελεύθεροι του "Δράση", κόμματος του οποίου μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να απορροφήσει τους ψηφοφόρους. Άμα προστεθεί σε αυτά ένα σημαντικό μέρος νεοδημοκρατών που κινήθηκε προς τους Οικολόγους και ένα ακόμα σημαντικότερο που κινήθηκε προς τον ΛΑ.Ο.Σ, φαίνεται να υπάρχει προοπτική συσπείρωσης της Ν.Δ ώστε να κυνηγήσει τις επόμενες βουλευτικές.

Στο 0.65% οι Οικολόγοι Ελλάδας, το μεγαλύτερο ποσοστό της εικοσαετούς ιστορίας τους, αφού θεωρήθηκαν από πολλούς ψηφοφόρους ένα κόμμα που έχει τα καλά στοιχεία των Οικολόγων Πρασίνων χωρίς να έχει και τα κακά. Ακόμα και οι Έλληνες Οικολόγοι του Δημοσθένη Βεργή (και του Κατέλη) ξεπέρασαν το μεγαλύτερο ποσοστό της ιστορίας τους και έφθασαν στο 0.61%.

Ψηλά στο 0.46% η Χρυσή Αυγή, εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο την λαϊκή κατακραυγή για τα Δεκεμβριανά και ξεπέρασε τον εαυτό της. Στα χαμηλά αντίθετα κινήθηκε το έτερο άκρο, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, μη καταφέρνωντας να αγγίξει τα ποσοστά των κομμάτων που την συναποτελούσαν.

Αξιοσημείωτες τέλος οι συμμετοχές της νεοσύστατης Κοινωνίας που συγκέντρωσε 0.16% και του Κόμματος Φιλελευθέρων που ως το Ελληνικό κομμάτι της Libertas έφθασε στο μεγαλύτερο του ποσοστό την τελευταία εικοσαετία.

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2009

ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ και αποχή οι νικητές των exit polls

Μεγαλύτερη απ' ότι αναμενόταν η ψαλίδα, ωφέλησε το ΠΑ.ΣΟ.Κ η υψηλή αποχή των δυσαρεστημένων Νεοδημοκρατών. Ταρακουνήθηκε η Ν.Δ από την μεγάλη διαφορά. Δύσκολα θα φθάσει το ποσοστό του 2004 το Κ.Κ.Ε. Θριαμβευτής ο ΛΑ.Ο.Σ με πρωτόγνωρα ποσοστά. Κόστισαν στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α τα "Δεκεμβριανά", κινήθηκε χαμηλά και πρέπει να ανησυχεί για τις επόμενες βουλευτικές. Έκτοι οι Οικολόγοι που έλπιζαν ότι θα χτυπούσαν ακόμα και την τρίτη θέση.

ΠΑ.ΣΟ.Κ 37.5%-38.5%
Νέα Δημοκρατία 31%-32%
Κ.Κ.Ε 9%
ΛΑ.Ο.Σ 5.5%-6.5%
ΣΥ.ΡΙΖ.Α 5%-5.5%
Οικολόγοι 4.5%-5%

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009

Τα αποτελέσματα των Ελλαδικών ευρωεκλογών από τώρα!

Η Public Issue είναι η μοναδική εταιρεία δημοσκοπήσεων που χρησιμοποιεί την ίδια περίπου μεθοδολογία για την εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος με την VPRC. Η VPRC είναι η μοναδική εταιρεία που έχει αποδείξει στις τελευταίες τρεις εκλογικές αναμετρήσεις ότι είναι ικανή να βρίσκει σχεδόν επακριβώς το τελικό αποτέλεσμα. Αν θεωρηθεί το ίδιο έγκυρη η Public Issue (κάτι που μένει να αποδειχθεί αφού είναι σχετικά νέα εταιρεία), το αποτέλεσμα σύμφωνα με τις δύο εταιρείες θα είναι:

ΠΑ.ΣΟ.Κ 38%
Νέα Δημοκρατία 32%-32.5%
Κ.Κ.Ε 7%-8%
Οικολόγοι Πράσινοι 6%-6.5%
ΣΥ.ΡΙΖ.Α 5.5%-6%
ΛΑ.Ο.Σ 4.5%-5%
Λοιπά κόμματα 5%-5.5%

Μικρές διαφοροποιήσεις θα υπάρξουν άμα δεν καταφέρει να σταθεί στο ίδιο επίπεδο με την VPRC τελικά η Public Issue:

ΠΑ.ΣΟ.Κ 38%
Νέα Δημοκρατία 32%-32.5%
Κ.Κ.Ε 7.5%-8%
ΣΥ.ΡΙΖ.Α 6%-6.5%
Οικολόγοι Πράσινοι 5.5%-6.5%
ΛΑ.Ο.Σ 4.5%-5%
Λοιπά 4.5%-5.5%

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Σημείωση

Ο κάθε συναγωνιστής, ανεξαρτήτως απόψεων, οφείλει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο αντικειμενικός και λιγότερο δογματικός. Όταν τίθεται ως κατηγορία ότι οι Ιταλοί είναι καθολικοί, είτε πρόκειται για θρησκευτικό ρατσισμό είτε λόγω δογματισμού έχει χαθεί κάθε αντικειμενικότητα.

Παρά τις αγκυλώσεις του καθενός μας, δεν μπορούμε να παραπληροφορούμε εσκεμμένα. Η πολιτική εκπροσώπηση της άρνησης της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε, πηγάζει από έναν μόνο χώρο. Παρά την πλειοψηφούσα τάση μεταξύ των λαών, η ένταξη της Τουρκίας στηρίζεται από όλες τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές ομάδες.

Τελικά ο καθένας μας επιλέγει το μετερίζι του. Κάποιοι επιλέγουν να γίνονται μέρος ενός ριζοσπαστικού αγώνα για την ανατροπή του κατεστημένου, κάποιοι άλλοι μέλη μίας πολύ περιορισμένης ομάδας με αμφιλεγόμενες θέσεις για μεγάλα εθνικά θέματα, κάποιοι τρίτοι να δραστηριοποιούνται σε πολιτικώς ορθά κινήματα απαιτώντας μόνο τα βασικά. Το κλειδί δεν είναι η συγχώνευση, είναι η συνεργασία. Δεν απαιτούμε από κανέναν να ασπασθεί τις δικές μας θέσεις. Ως χώρος οφείλουμε να δρούμε ενωτικά. Διασπαστικά δεν δρα όποιος έχει δικές του απόψεις, αλλά όποιος προσπαθεί να επιβάλει τις απόψεις του στους υπόλοιπους, θεωρώντας ότι έχει το απόλυτο δίκαιο.

Ευελπιστώ ότι παρά τις διαφωνίες τους, όσοι συναγωνιστές δημιούργησαν διχαστικό κλίμα προσπαθώντας να επιβάλουν τις απόψεις τους θα κάνουν ένα βήμα πίσω.

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Ως και ο ΔΗΣΥ "άδειασε" τον Εφιάλτη

«Φωτιές» άναψε η ενέργεια του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΔΗ.ΣΥ. Χρήστου Πουργουρίδη, να συνυπογράψει προσχέδιο ψηφίσματος στην Εκλογική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, που εγείρει θέμα καταπάτησης δικαιωμάτων της λεγόμενης «τουρκικής μειονότητας» της Ρόδου και Κω.

Έντονες αντιδράσεις, αλλά και προβληματισμό έχει προκαλέσει η ενέργεια του βουλευτή και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Δημοκρατικού Συναγερμού Χρήστου Πουργουρίδη, να υπογράψει, με άλλους δεκαέξι βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ανάμεσά τους και Τούρκοι, προσχέδιο ψηφίσματος, που εγείρει θέμα δικαιωμάτων της λεγόμενης «τουρκικής μειονότητας» της Ρόδου και Κω.

Το προσχέδιο του εν λόγω ψηφίσματος κατέθεσε στις αρχές Μαρτίου ο Ελβετός σοσιαλιστής βουλευτής Αντρέας Γκρος, με τίτλο «Η κατάσταση της τουρκικής μειονότητας στη Ρόδο και στην Κω», και έφερε στη δημοσιότητα προχθεσινό δημοσίευμα της αθηναϊκής εφημερίδας «Έθνος».

Την ενέργεια του κ. Πουργουρίδη καυτηρίασαν με δηλώσεις τους ο αναπληρωτής πρόεδρος, βουλευτής και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΕΥΡΩΚΟ Νίκος Κουτσού και η βουλευτής και υποψήφια ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος Αντιγόνη Παπαδοπούλου, ενώ γραπτή ανακοίνωση εξέδωσε το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ. Αντιδράσεις κυοφορούνται και σε άλλους πολιτικούς χώρους.

«Πυροσβέστης» ο Μάριος

Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ήδη, ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Μάριος Καρογιάν, δρα παρεμβατικά προς διάφορες πλευρές, προκειμένου το θέμα να μη διαλάβει διαστάσεις, καθώς ο κίνδυνος διατάραξης των σχέσεων ανάμεσα στα κοινοβούλια Κύπρου και Ελλάδας είναι περισσότερο από ορατός. Όπως, μάλιστα, ανέφερε στη «Σ» έγκυρη πηγή, το προκύψαν ζήτημα θα τεθεί μεθαύριο Πέμπτη στην προγραμματισμένη συνάντηση των αρχηγών των κομμάτων.

Από ελληνικής πλευράς, προσώρας, δεν έχουν εκδηλωθεί δημοσία οιεσδήποτε αντιδράσεις. Ωστόσο, λόγω της σοβαρότητάς του, σε παρασκηνιακό επίπεδο, το θέμα έχει καταστεί αντικείμενο έντονων διαβουλεύσεων και ζυμώσεων, καθώς αφορά σε πολύ κρίσιμες και λεπτές παραμέτρους των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Επί του δημοσιεύματος και απαντώντας στις προκληθείσες αντιδράσεις τοποθετήθηκε, διά διευκρινιστικής, γραπτής ανακοίνωσής του χθες ο κ. Πουργουρίδης, ο οποίος χαρακτήρισε το προσχέδιο του ψηφίσματος ως μια «πρόταση ρουτίνας, που δεν είχε καμία πολιτική προέκταση», ενώ, ως προς την ουσία του θέματος, επισήμανε ότι πείσθηκε, από τα στοιχεία που τέθηκαν υπ’ όψιν του, ότι, όντως, υφίσταται θέμα προς διερεύνηση. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι πως σε κανένα στάδιο δεν ενημέρωσε το κόμμα του, για το γεγονός ότι συνυπέγραψε την υπό συζήτηση πρόταση του κ. Γκρος.

Χ. Γεωργιάδης: Ο βουλευτής ενήργησε εν αγνοία του κόμματος

Από πλευράς Δημοκρατικού Συναγερμού, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Χάρης Γεωργιάδης ανέφερε στην εφημερίδα μας πως ενέργεια του κ. Πουργουρίδη εκφράζει τον ίδιο και μόνον, ενώ επιβεβαίωσε το γεγονός ότι το κόμμα δεν ήταν ενήμερο για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Με αυτά τα δεδομένα, ο ΔΗ.ΣΥ. απέφυγε να τοποθετηθεί επί του θέματος, παραπέμποντας στη διευκρινιστική γραπτή δήλωση του ιδίου του κ. Πουργουρίδη. «Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία εκφράζει τον κ. Πουργουρίδη και μόνον, ως μέλος της Εκλογικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, και σε καμιά περίπτωση τον ΔΗ.ΣΥ.», επισήμανε ο κ. Γεωργιάδης, σημειώνοντας «πως το κόμμα δεν ήταν ενήμερο για την ενέργεια, η οποία ασφαλώς δεν εκφράζει τον Δημοκρατικό Συναγερμό». Σε παρατήρησή μας ότι ο κ. Πουργουρίδης δεν είναι ένας απλός βουλευτής του κόμματος, αλλά ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος, ο κ. Γεωργιάδης επανέλαβε πως ο Λεμεσιανός βουλευτής «ενήργησε υπό την ιδιότητα του μέλους της Εκλογικής Συνέλευσης, χωρίς να προηγηθεί οιαδήποτε διαβούλευση με το κόμμα».

Να υπομνησθεί πως σε παρόμοιες ενέργειες ο κ. Πουργουρίδης προέβη και παλαιότερα, προκαλώντας προβλήματα στις σχέσεις με τα κοινοβούλια φίλιων χωρών, όπως η Ρωσία, η Αρμενία και άλλες.

ΕΔΕΚ: Να δώσουν εξηγήσεις ΔΗ.ΣΥ. και βουλευτής

Στην ανακοίνωσή του το ΚΣ ΕΔΕΚ εκφράζει «απαρέσκεια για τη συμπεριφορά του βουλευτή του ΔΗΣΥ Χρήστου Πουργουρίδη, ο οποίος με τις ενέργειές του -όπως αναφέρεται- συνεργεί στην προσπάθεια της Άγκυρας στο να θέσει μειονοτικό θέμα και στα Δωδεκάνησα». Οι ενέργειες του κ. Πουργουρίδη, προσθέτει το ΚΣ ΕΔΕΚ, «στρέφονται κατά της Ελλάδας, του μόνου φυσικού και διαχρονικού σύμμαχου του κυπριακού λαού στον αντικατοχικό αγώνα που διεξάγει».

Ως ΚΣ ΕΔΕΚ, «αναμένουμε εξηγήσεις τόσο από τον κ. Πουργουρίδη, όσο και από τον ΔΗΣΥ, τον οποίο ο κ. Πουργουρίδης, ως βουλευτής του, τον εκπροσωπεί στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης», καταλήγει η ανακοίνωση της ΕΔΕΚ.

Καταγγέλλουν Κουτσού - Αντιγόνη

Ο κ. Νίκος Κουτσού, με δήλωσή του χθες στη Βουλή, υποστήριξε ότι ο κ. Πουργουρίδης, με την ενέργειά του αυτή, «συμβάλλει στη συκοφαντική προσπάθεια να πληγεί η εικόνα της Ελλάδας ως ενός ευνομούμενου κράτους, προκαλεί προβλήματα στις σχέσεις της Κύπρου με το ισχυρότερο στήριγμά της και δίνει τροφή στους εχθρούς του Ελληνισμού», ενώ η κ. Παπαδοπούλου τη χαρακτήρισε ως μια λανθασμένη ενέργεια, η οποία ενισχύει την τουρκική διεκδικητικότητα -δεικδικητικότητα που εγείρει ζητήματα «εκ του μη όντος»-, και απειλεί να διαταράξει τις σχέσεις των κοινοβουλίων Ελλάδας και Κύπρου.

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ πρόσθεσε πως η ενέργεια του βουλευτή του ΔΗΣΥ αντίκειται στο διεθνές δίκαιο και στις σχετικές συνθήκες, καθώς, όπως υπέδειξε, «στην Ελλάδα δεν υπάρχει ‘τουρκική μειονότητα’, αλλά μουσουλμανική μειονότητα». «Είναι η πρώτη φορά που εγείρεται δήθεν ‘μειονοτικό ζήτημα’ στη Ρόδο και στην Κω, και γίνεται με τη συμβολή ενός Ελληνοκύπριου βουλευτή», πρόσθεσε ο κ. Κουτσού, και διερωτήθηκε κατά πόσο είναι αυτές τις προκλητικές για το δίκαιο και εχθρικές για την Ελλάδα θέσεις και πολιτικές, που προωθούν και θα προωθήσουν οι εκπρόσωποι του ΔΗΣΥ στην Ευρώπη.

Η κ. Αντιγόνη Παπαδοπούλου, σχολιάζοντας την ενέργεια του βουλευτή του ΔΗΣΥ, επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι «μια έκθεση ουδέποτε τάσσεται 100% υπέρ του ενός ή του άλλου», ενώ υπέδειξε πως πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, καθώς «στην Κύπρο υπάρχει καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χιλιάδων προσφύγων» από την Τουρκία. «Γνωρίζουμε πόσο αδιάλλακτη είναι η τουρκική θέση. Προσπαθεί η τουρκική μαξιμαλιστική και επεκτατική πολιτική να δημιουργήσει θέμα μειονοτήτων εκ του μη όντος, ώστε να έχει έρεισμα και να σαλαμοποιεί διεκδικήσεις και στο Αιγαίο και αλλού. Πιστεύω ότι είναι λάθος και αχρείαστο τη δεδομένη στιγμή να έχουμε ρήξη στις σχέσεις της Κυπριακής Βουλής με την Ελλαδική Βουλή και της Κυπριακής Αντιπροσωπίας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση με την Ελλαδική Αντιπροσωπία, την ώρα που γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα είναι ο μοναδικός μας σύμμαχος και η μόνη που προασπίζεται τις δικές μας θέσεις», κατέληξε η κ. Παπαδοπούλου.

Χρ. Πουργουρίδης: Πρόταση… ρουτίνας

Ο βουλευτής Χρήστος Πουργουρίδης, με γραπτή ανακοίνωσή του και απαντώντας στις εναντίον του επικρίσεις, διευκρινίζει ότι την πρωτοβουλία για να διορισθεί εισηγητής, ο οποίος να διερευνήσει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μουσουλμάνων που ζουν στην Ρόδο και την Κω, είχε ο αρχηγός της σοσιαλιστικής ομάδας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, Ο Ελβετός βουλευτής Α. Γκρος.

Συνεχίζοντας, ο κ. Πουργουρίδης, αναφέρει ότι ο κ. Γκρος είναι ένας από τους πιο έμπειρους, δραστήριους και αντικειμενικούς βουλευτές της ΚΣΣΕ και ότι, από τα στοιχεία που τέθηκαν υπ’ όψιν του από τον Ελβετό βουλευτή, έμεινε ικανοποιημένος ότι υπάρχει θέμα προς διερεύνηση, όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα των μουσουλμάνων στη Ρόδο και την Κω, ενώ διευκρινίζει, ταυτόχρονα, πως σε κανένα στάδιο δεν ενημέρωσε το κόμμα του για το γεγονός ότι υπέγραψε την υπό συζήτηση πρόταση του κ. Γκρος. «Ήταν μια πρόταση ρουτίνας που δεν είχε, κατά τη γνώμη μου, καμία πολιτική προέκταση. Τέτοιες προτάσεις έχω υπογράψει εκατοντάδες και αφορούν ισχυριζόμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σ’ όλες σχεδόν τις χώρες μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης», συνεχίζει στη διευκρινιστική του δήλωση ο κ. Πουργουρίδης, αναφέροντας ότι η έρευνα από τον εισηγητή που θα διοριστεί, θα καταδείξει τα πραγματικά γεγονότα, διευκρινίζοντας πως επί του παρόντος υπάρχουν μόνον ισχυρισμοί, οι οποίοι, όμως, λόγω της σοβαρότητάς τους, πρέπει να διερευνηθούν. Ο βουλευτής του ΔΗΣΥ υπογραμμίζει περαιτέρω, ότι, αν η έρευνα που θα κάνει ο εισηγητής θα καταδείξει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος των μουσουλμάνων της Ρόδου και της Κω, δεν θα διστάσει να τις καταδικάσει «με όλη τη δύναμη της ψυχής του, όσο και αν αυτό θα προκαλέσει την οργή όλων αυτών που στην Ελλάδα και στην Κύπρο κάνουν εμπόριο τον πατριωτισμό... Η αλήθεια συνεχίζει, κατά κανόνα, να ενοχλεί, ακόμη και τους πιο προοδευτικούς ανθρώπους», κατέληξε.

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Φοιτητικές εκλογές

Αύριο 13 Μαΐου διεξάγονται οι φοιτητικές εκλογές στα Ελλαδικά πανεπιστήμια. Τα περσινά συγκεντρωτικά αποτελέσματα στα ΑΕΙ, σύμφωνα με την Π.Κ.Σ:

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 39.222 ψήφοι, 38.89% (-0.58%)
ΠΑΣΠ 26.009 ψήφοι, 25.79% (+0.01%)
Π.Κ.Σ 16.104 ψήφοι, 15.97% (+1.04%)
ΕΑΑΚ 7.932 ψήφοι, 7.86% (-0.55%)
ΑΡ.ΕΝ 5.701 ψήφοι, 5.61% (+1.53%)
ΑΓ.ΚΙΝ 466 ψήφοι, 0.46% (-0.1%)
Λοιπά 4.466 ψήφοι, 4.43% (-1.05%)

Σύμφωνα με την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 40.03%, ΠΑΣΠ 25.79%, Π.Κ.Σ 15.67%, ΕΑΑΚ 7.12%, ΑΡ.ΕΝ 5.39%, ΑΓ.ΚΙΝ 0.34%, Πρ. Γένοβα 0.16%, Φ.Ο.Σ 0.06%, Λοιπά 4.49%

Σύμφωνα με την ΠΑΣΠ: ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 38.94%, ΠΑΣΠ 25.71%, Π.Κ.Σ 15.84%, ΕΑΑΚ 8.47%, ΑΡ.ΕΝ 5.42%, Λοιπά 5.62%

Σύμφωνα με τα ΕΑΑΚ: ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 38.26%, ΠΑΣΠ 25.65%, Π.Κ.Σ 16.23%, ΕΑΑΚ 8.72%, ΑΡ.ΕΝ 5.9%, ΑΓ.ΚΙΝ 0.51%, Πρ. Γένοβα 0.17%, Λοιπά 3.6%

Τα αποτελέσματα στα ΤΕΙ σύμφωνα με την Π.Κ.Σ ήταν:

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 47.75% (+1.5%)
ΠΑΣΠ 27.83% (-0.39%)
Π.Κ.Σ 15.38% (+0.1%)
ΑΡ.ΕΝ 2.06% (+0.4%)
ΕΑΑΚ 1.46% (-0.15%)
Λοιπά 4.84% (-1.28%)



Τα αποτελέσματα στις σχολές που συμμετείχε η φοιτητική παράταξη του ΛΑ.Ο.Σ:

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 51.17%
ΠΑΣΠ 25.94%
Π.Κ.Σ 9.17%
ΕΑΑΚ 4.77%
ΑΡ.ΕΝ 4.44%
Φ.Ο.Σ 1.4%
Λοιπά 2.47%

Σημ. Στο βίντεο αναφέρονται 11 σχολές στις οποίες κατεβαίνει η Φ.Ο.Σ φέτος. Ωστόσο σε Νομική Αθηνών, Πάντειο Πανεπιστήμιο και Πανεπιστήμιο Πειραιά η συμμετοχή της είναι στον αέρα λόγω της προσπάθειας των κατεστημένων δυνάμεων να την απαγορεύσουν.

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Σαρώνει η γρίπη των χοίρων


Ενώ μας καθησυχάζουν ότι ο ιός υποχωρεί και ενώ το θέμα λαμβάνει όλο και μικρότερη δημοσιότητα από τα μέσα ενημέρωσης, τα κρούσματα αυξάνονται ραγδαία:

27 Απριλίου: 73 κρούσματα σε 4 χώρες
28 Απριλίου: 105 κρούσματα σε 7 χώρες
29 Απριλίου: 148 κρούσματα σε 9 χώρες
30 Απριλίου: 257 κρούσματα σε 11 χώρες
01 Μαΐου: 367 κρούσματα σε 13 χώρες
02 Μαΐου: 658 κρούσματα σε 16 χώρες
03 Μαΐου: 898 κρούσματα σε 18 χώρες
04 Μαΐου: 1085 κρούσματα σε 21 χώρες
05 Μαΐου: 1490 κρούσματα σε 21 χώρες
06 Μαΐου: 1893 κρούσματα σε 23 χώρες
07 Μαΐου: 2371 κρούσματα σε 24 χώρες
08 Μαΐου: 2500 κρούσματα σε 25 χώρες
09 Μαΐου: 3440 κρούσματα σε 29 χώρες
10 Μαΐου: 4379 κρούσματα σε 29 χώρες

Καθημερινοί είναι πλέον και οι θάνατοι από την γρίπη των χοίρων. Μέσα στον Μάιο η πορεία του είναι:

01 Μαΐου: 10 θάνατοι σε 2 χώρες
02 Μαΐου: 17 θάνατοι σε 2 χώρες
03 Μαΐου: 20 θάνατοι σε 2 χώρες
04 Μαΐου: 26 θάνατοι σε 2 χώρες
05 Μαΐου: 30 θάνατοι σε 2 χώρες
06 Μαΐου: 31 θάνατοι σε 2 χώρες
07 Μαΐου: 44 θάνατοι σε 2 χώρες
08 Μαΐου: 46 θάνατοι σε 2 χώρες
09 Μαΐου: 48 θάνατοι σε 3 χώρες
10 Μαΐου: 49 θάνατοι σε 4 χώρες

Στις 9 Μαΐου είχαμε τον πρώτο νεκρό εκτός Μεξικού και Ηνωμένων Πολιτειών (στον Καναδά) και στις 10 Μαΐου τον πρώτο νεκρό εκτός Βόρειας Αμερικής (στην Κόστα Ρίκα).

174 από τα κρούσματα έχουν σημειωθεί σε 13 χώρες της Ευρώπης, με τον ιό να μην έχει φθάσει ακόμα στο ανατολικότερο μέρος της.

Ενώ αναμένετε σήμερα να σπάσει το φράγμα των 5.000 κρουσμάτων (υπερδιπλασιασμός των κρουσμάτων που υπήρχαν πριν από τρεις μέρες) και των 50 θανάτων, δεν περνάει από το μυαλό κανενός να επιβληθούν περιορισμοί στα ταξίδια. Όμηροι του πολιτικά ορθού, της καλοπέρασης και των χρημάτων, ως κοινωνίες είμαστε διατεθειμένοι να αντέξουμε περισσότερους νεκρούς αλλά όχι λιγότερους τουρίστες.

Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

Γιατί η ελληνική Παιδεία μας να προσαρμοστεί στα GCE;

Του Σάββα Ιακωβίδη

ΔΕΝ ΘΑ μας τρελάνουν: Ούτε ο υπουργός Παιδείας ούτε το Πανεπιστήμιο Κύπρου ούτε τα συναγελαζόμενα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Η ελληνική κοινότητα της νήσου, διά συνταγματικών ρυθμίσεων, μορφώνει τα παιδιά της με την ελληνική παιδεία. Είμαστε Έλληνες, λαλούμε ελληνικά και γράφουμε ελληνικά. Το βάθρο της δημόσιας εκπαίδευσης είναι η ελληνική, μητρική μας γλώσσα. Τώρα έρχεται το Υπουργείο Παιδείας, διά του Πανεπιστημίου Κύπρου και με την ανεκδιήγητη συνεπικουρία του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, να λέγει σε μερίδα παιδιών μας ότι μπορούν να εισαχθούν στα δημόσια Πανεπιστήμια, αρκεί να έχουν περασμένες τις ήδη αμφισβητούμενες, στη Βρετανία, εξετάσεις GCE. Δηλαδή να έχουν πιστοποιητικά διεθνών εξετάσεων, ήγουν της… Βρετανίας. Και γιατί; Διότι, λέγει το Πανεπιστήμιο, από το ύψος της αλαζόνος αυτονομίας του, έχω το δικαίωμα να επιτρέπω την εισδοχή αποφοίτων ιδιωτικών αγγλόφωνων σχολείων (όχι και από τα δημόσια) χωρίς να παρακάθονται στις Παγκύπριες Εξετάσεις.

Με απλά λόγια: Το Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο Παιδείας, οχυρωμένα πίσω από την πονηρή συνεργασία ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, πρώτον, υπονομεύουν τις Παγκύπριες Εξετάσεις, που είναι ένας συμφωνημένος θεσμός για πρόσβαση στα δημόσια Πανεπιστήμια. Δεύτερον, επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν μια κατάφωρη αδικία και άνιση μεταχείριση αποφοίτων ιδιωτικών και δημόσιων σχολείων. Τρίτον, υποβαθμίζουν εσκεμμένα τη χρήση της ελληνικής γλώσσας χάριν της αγγλικής. Τέταρτον, αντί οι κατέχοντες πιστοποιητικά ξένων εξετάσεων να προσαρμόζονται στις πρόνοιες του δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος, παρατηρείται το πρωτοφανές: Για μια δράκα αποφοίτων ιδιωτικών αγγλόφωνων σχολείων, το Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο Παιδείας ετσιθελικά, με τις ευλογίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, απαιτούν όπως το εκπαιδευτικό μας σύστημα προσαρμοστεί στο βρετανικό! Χειρότερα: Ο υπουργός Παιδείας και το Πανεπιστήμιο, με την υποστήριξη του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, συνασπίζονται σε μιαν ανίερη συμμαχία για να υπονομεύσουν και να κατερειπώσουν τη δημόσια εκπαίδευση.

Παρατηρείται και το άλλο εξωφρενικό: Πολλοί γονείς κρίνουν ότι η δημόσια εκπαίδευση, για δικούς τους λόγους, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη μόρφωση των παιδιών τους. Αποφάσισαν ενσυνείδητα να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά αγγλόφωνα σχολεία, και στη συνέχεια κυρίως στη Βρετανία να σπουδάσουν. Δικαίωμά τους, αναφαίρετο και δημοκρατικό. Ουδείς ψόγος και ουδείς φθόνος. Αλλ’ αίφνης, κάποιοι αποφασίζουν ότι δεν επιθυμούν να σπουδάσουν στη Γηραιά Αλβιώνα. Θέλουν να διεκδικήσουν θέση στα δημόσια Πανεπιστήμια, αλλά πώς; Χωρίς εξετάσεις! Και σε βάρος συνομήλικών τους. Διότι, λένε το Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο, κατέχουν πιστοποιητικά εξετάσεων GCE. Ε, και; Πολλοί απόφοιτοι δημόσιων σχολείων κατέχουν τέτοια πιστοποιητικά, αλλά θα παρακαθίσουν στις Παγκύπριες Εξετάσεις. Οι απόφοιτοι ιδιωτικών σχολείων σε τι διαφέρουν; Όχι στα GCE αλλά, αρκετοί, σε ελλιπή γνώση της μητρικής τους γλώσσας, της Ελληνικής.

Χθες με νέα πρόταση, το Υπουργείο κάνει τα πράγματα χειρότερα και ξαναπλήττει την Ελληνική, την οποία και πάλι υποβαθμίζει. Ερωτάται ο υπουργός: Όσοι μελλοντικά θα γίνουν μαθηματικοί, βιολόγοι, φυσικοί, δεν θα διδάσκουν και δεν θα γράφουν στα ελληνικά αλλά στα αλαμπουρνέζικα; Το Υπουργείο έπρεπε να διαβουλευθεί με όλους, περιλαμβανομένων και των ιδιωτικών αγγλόφωνων σχολείων, για ένα συμφωνημένο, δίκαιο και ισότιμο τρόπο πρόσβασης αποφοίτων στα δημόσια Πανεπιστήμια. Ο μέγας ένοχος είναι ο υπουργός Παιδείας, του οποίου την παραίτηση ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ έπρεπε ήδη να είχαν απαιτήσει, αντί να τον θωρακίζουν.

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Πρώτη Γραμμή και Β.Φ

Στις 25 Απριλίου, σε ένα άρθρο γεμάτο ανακρίβειες, ο Βάσος Φτωχόπουλος άνοιξε τον χορό των επιθέσεων κατά της Πρώτης Γραμμής. Λίγες μέρες αργότερα ακολούθησαν στο ίδιο περίπου μοτίβο η Χαραυγή, το ΑΚΕΛ και κάποιοι δημοσιογράφοι.

Αντίθετα από τους τελευταίους, που στηρίχθηκαν σε κάποιες λάθος ενέργειες μελών της Πρώτης Γραμμής, ο κ. Φτωχόπουλος δυστυχώς στηρίχθηκε στην μη επαρκή γνώση των πολιτών σχετικά με τα Ευρωπαϊκά κόμματα, κάνοντας το άσπρο μαύρο. Για την πρωτοφανή επίθεση ενάντια στην Πρώτη Γραμμή αφορμή ήταν το συνέδριο La Nostra Europa, της 5ης Απριλίου, στο οποίο συμμετείχε. Ο Β. Φτωχόπουλος εξεμάνη, και μίλησε για "φασιστοειδή" "που υποστηρίζουν τους Γκρίζους Λύκους στην Τουρκία".

Η απάντηση ήταν άμεση. Ο Simon Darby, αντιπρόεδρος του BNP και εκπρόσωπος του στο συνέδριο της 5ης Απριλίου, ξεκαθάρισε: "Το BNP δεν έχει καμία σχέση με τούρκους εθνικιστές". Προχώρησε μάλιστα και ένα βήμα παραπέρα, στέλνοντας μήνυμα συμπαράστασης στον Κυπριακό Ελληνισμό: "Δεν με ενδιαφέρει εάν οι τούρκοι είναι εθνικιστές, φτάνει να βρίσκονται μέσα στα σύνορα της χώρας τους".

Κανείς δεν περιμένει βέβαια να απολογηθεί ο κ. Φτωχόπουλος, εξάλλου αυτή δεν ήταν η μόνη ανακρίβεια του συγκεκριμένου άρθρου. Αυτό που ελπίζουμε όλοι, με κάθε σεβασμό στον ίδιο, τον αγώνα του και τις ιδέες του, είναι να πάψει να δρα διασπαστικά επιτιθέμενος συχνά πυκνά στους μοναδικούς συμπαραστάτες μας στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

Πολιτική δημοσκόπηση για τις Ευρωεκλογές

Το http://euprofiler.eu/ προσφέρει έναν εξαιρετικό τρόπο να ανακαλύψετε σε ποιο κόμμα βρίσκεστε πιο κοντά. Το quiz ζητάει την τοποθέτηση σας σε διάφορα θέματα και ακολούθως τα συγκρίνει με τις πολιτικές θέσεις των κομμάτων και εμφανίζει τα τελικά αποτελέσματα.


Ξεκινώντας επιλέγεις την γλώσσα σου και την χώρα στην οποία ανήκεις. Ακολουθούν τριάντα ερωτήσεις για διάφορα σχετικά ζητήματα. Ακολούθως επιλέγεις πια από τα θέματα είναι περισσότερο και πια λιγότερο σημαντικά, ανεξαρτήτως του τι απάντησες στο καθένα. Στην τελευταία σελίδα απαντάς πόση πιθανότητα υπάρχει να ψηφίσεις το κάθε κόμμα της χώρας σου στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Αυτό ήταν.

Σε έναν πολιτικό χάρτη θα παρουσιάσει την θέση σου και την θέση του κάθε κόμματος της χώρας σου. Αγνόησε τον αφού η σημαντικότητα του είναι μικρή, και επέλεξε από την δεξιά στήλη "Αναλύστε την αντιστοίχιση με κόμματα" για να ανακαλύψεις σε πιο κόμμα βρίσκεσαι πιο κοντά.

Η δικιά μου αντιστοιχία ήταν η ακόλουθη:
1. Δημοκρατικό Κόμμα 60,8%
2. Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών 60,7%
3. Ευρωπαϊκό Κόμμα 51,8%
4. Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ 45,4%
5. Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού 43,5%
6. Δημοκρατικός Συναγερμός 36,2%

Σε σχέση με τα Ελλαδικά κόμματα:
1. Δημοκρατική Αναγέννηση 80,1%
2. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός 76,9%
3. Νέα Δημοκρατία 50,0%
4. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας 38,8%
5. Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς 28,7%
6. Οικολόγοι Πράσινοι 28,4%
7. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα 25,5%

Και οι καλύτερες αντιστοιχίες μου πανευρωπαϊκά:
1. Fiamma Tricolore/La Destra-Movimento per l'Autonomia-Partito Pensionati-Alleanza di Centro 84,3%
2. Mouvement Pour la France 82,7%
3. Hrvatska stranka prava 81,3%
4. Δημοκρατική Αναγέννηση 80,1%
5. Lega Nord 77,0%
6. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός 76,9%
7. Slovenská národná strana 76,0%
8. Libertas 75,0%

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Να μπει και στην ιστοσελίδα του πυρήνα Κύπρου παρακαλώ

Αφού μπήκατε στον κόπο να διοχετεύσετε στα "κεντρικά" την άποψη σας για το συλλαλητήριο, για το αν ήταν ηρωική ή όχι η απόφαση του λαού τον Απρίλιο του 2004, για το αν τα άτομα που ηγήθηκαν της προσπάθειας το 2004 (και βρίσκονται ακόμα στην πρώτη γραμμή των αγώνων) είναι προδότες, και φυσικά για το αν είμαστε εμείς που δώσαμε το παρών μας στο συλλαλητήριο "κακοί Έλληνες", ας δημοσιευσεί και στην ιστοσελίδα του "υποκαταστήματος" της Κύπρου.

Μην ντρέπεστε να παρουσιάσετε και στην Κύπρο την άποψη σας. Οι περισσότεροι εξάλλου ξέραμε ότι η στάση σας τελικά θα ήταν διασπαστική. Δεν είναι ώρα να το μάθουν και οι υπόλοιποι;

Σάββατο, 25 Απριλίου 2009

Το "πολιτικά ορθό" χτυπάει ξανά


Η Carrie Prejean είναι η Miss California. Στις 19 Απριλίου συμμετείχε στον διαγωνισμό για την ανακήρυξη της Miss USA. Από τα φαβορί από την αρχή, επικρατούσε και στον τελικό μέχρι που έκανε το μοιραίο λάθος να απαντήσει ειλικρινά για το αν θα πρέπει να επιτραπεί ο γάμος ομοφυλόφιλων και σε άλλες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η ερώτηση τέθηκε από τον ομοφυλόφιλο blogger Perez Hilton. H Prejean απάντησε: "Είναι υπέροχο που οι Αμερικάνοι έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν το ένα ή το άλλο.. Εγώ θεωρώ ότι ο γάμος πρέπει να είναι μεταξύ του άντρα και της γυναίκας". Η απάντηση της καταχειροκροτήθηκε αλλά εξόργισε τον Hilton, ο οποίος την βαθμολόγησε με μηδέν καταφέρνοντας να την ρίξει στην δεύτερη θέση. Η μέχρι εκείνη την στιγμή κυριαρχία της στον διαγωνισμό επιβεβαιώθηκε και από τα τηλεοπτικά κανάλια (όπως το παρακάτω) και από τον ίδιο τον Perez Hilton που δήλωσε: "Έχασε εξαιτίας αυτής της ερώτησης. Προηγείτο εμφανώς μέχρι τότε".



Ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων δεν αναγνωρίζεται σήμερα από την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Τέσσερις πολιτείες τον έχουν αναγνωρίσει, με τελευταία το Βερμόντ.

Στην Καλιφόρνια, την πολιτεία από την οποία προέρχεται η Carrie Prejean, το ανώτατο δικαστήριο αναγνώρισε τον γάμο των ομοφυλοφίλων τον Μάιο του 2008. Μέχρι τις αρχές του Ιουνίου είχαν μαζευτεί πάνω από ένα εκατομμύριο υπογραφές που ζητούσαν δημοψήφισμα για να αλλάξει ο νόμος ώστε να απαγορευθεί και πάλι. Με την πρόταση για νέα απαγόρευση διαφώνησαν: ο τότε υποψήφιος πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα και ο υποψήφιος αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπίντεν, ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, και οι δύο γερουσιαστές της Καλιφόρνιας, οι δέκα μεγαλύτερες εφημερίδες της πολιτείας, η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραικών οργανώσεων, η Google, η Apple και πολλοί άλλοι. Απέναντι σε όλους αυτούς, τον Νοέμβριο του 2008 επτά εκατομμύρια πολίτες της Καλιφόρνιας υπερψήφισαν την πρόταση και κατάφεραν να προσθέσουν στο σύνταγμα της πολιτείας την πρόταση: "Μόνο ο γάμος μεταξύ άνδρα και γυναίκας ισχύει και αναγνωρίζεται στην Καλιφόρνια".

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Το σχέδιο Ανάν επιστρέφει


Πέντε χρόνια μετά το "Όχι", τιμούμε την επέτειο της 24ης Απριλίου 2004 ξεκαθαρίζοντας πως θα είμαστε στις επάλξεις του αγώνα, ενάντια σε κάθε σχέδιο που θα μας καταστήσει πολίτες 2ης κατηγορίας στην πατρίδα μας.

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

Μηνύματα προς "Πρώτη Γραμμή"

  1. Το έμβλημα και το όνομα που είχατε επιλέξει ήταν εξαιρετικά. Καλώς να έρθουν οι συγχωνεύσεις αλλά ονόματα που θέλουμε 2 λεπτά να τα πούμε ολόκληρα και εμβλήματα του τύπου "παίρνουμε 3-4 ελληνικά σύμβολα, τα ρίχνουμε το ένα πάνω στο άλλο και δημιουργούμε έμβλημα" είναι γραφικά. Εμπιστευθείτε το αρχικό σας έργο.
  2. Όταν σε διάστημα 23 ωρών οργανώνεις πέντε εκδηλώσεις είναι κοινή λογική ότι δεν θα πετύχεις. Κανείς δεν θα δώσει το παρών και στις πέντε, μόνο 2-3 άτομα θα δώσουν το παρών στις τέσσερις, ο σκληρός πυρήνας 6-7 ατόμων στις τρεις. Για να αποφεύγονται τα ρεζιλίκια και να μπορείς να κάνεις τις εκδηλώσεις στις οποίες καλούσες λοιπόν, οργανώνεις τα πράγματα σωστά.
  3. Συνθήματα του τύπου "Λε Λε Λευτεριά Λευτεριά στο παλικάρι" και "Ου καταισχύνω τα όπλα τα ιερά" σίγουρα θα εντυπωσίαζαν, το 1980. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε την συνήθεια τα συνθήματα μας να έχουν ρυθμό και ομοιοκαταληξία. Άμα δεν μπορείς να αυτοσχεδιάσεις ένα σύνθημα σοβαρό για την περίσταση, φώναξε τα κλασσικά αντικομματικά - αντιτουρκικά - αντικατοχικά. Άμα ούτε αυτό δεν μπορείς να το κάνεις καλύτερα κάνε σιωπηλή διαμαρτυρία. Σε καμία περίπτωση μην αφήνεις ανθρώπους που γεννήθηκαν την δεκαετία του 60 να δίνουν συνθήματα, κάνει την προσπάθεια σου να φέρεις το νεολαιϊστικο πατριωτικό χώρο κοντά στο κίνημα τρεις φορές πιο δύσκολη.
  4. Εκατόν πενήντα άτομα σε μία εκδήλωση δεν είναι λίγα για τα δεδομένα της Κύπρου, αντιθέτως! Για να μην αναγκάζεσαι να βάζεις μία μικροσκοπική φωτογραφία ώστε να μην φανούν οι άδειες καρέκλες, εφόσον επέλεξες την τεράστια αίθουσα της ΣΕΚ για την ομιλία, "κλείνεις" τις θέσεις στα πλάγια ώστε ο κόσμος να κάθεται στο κέντρο και να φαίνεται το μέγεθος της προσέλευσης.
  5. Αυτό το άρθρο είναι εξαιρετικό για ιστολόγιο, και για ιστολόγιο γράφτηκε. Για την επίσημη σελίδα ενός πατριωτικού κινήματος που φιλοδοξεί να αρθρώσει σύγχρονο ιδεολογικοπολιτικό λόγο, δεν είναι. Και δεν είναι το μόνο.
Έχω την εντύπωση ότι όταν δημιουργούσαν την Πρώτη Γραμμή οι συναγωνιστές είχαν σχεδιάσει την αρχική πορεία της εκπληκτικά. Στους αρχικούς στόχους ήταν και η απορρόφηση - συγχώνευση πατριωτικών κινήσεων όπως το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης, η Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων Λεμεσού και το Εθνικό Μαθητικό Κίνημα Λευκωσίας. Δυστυχώς δεν σχεδίασαν το ίδιο σωστά την πορεία μετά τις συγχωνεύσεις και κάπου χάθηκε ο έλεγχος.

Συνιστώ ανοικτές συζητήσεις ώστε να έρθουμε πιο κοντά, να διασαφηνιστεί ο ρόλος της Πρώτης Γραμμής, να συζητηθεί η πιθανότητα περαιτέρω οργάνωσης και αναδιοργάνωσης του κινήματος.

Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Οι ευρωεκλογές και η σημασία τους

Του Σίμου Αγγελίδη, υποψήφιου Ευρωβουλευτή ΔΗ.ΚΟ

Οι χώρες κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ταυτόχρονα, διενεργούν εκλογές για την Ευρωβουλή που είναι ένα βασικό όργανο στην Ένωση, όπου ο κυρίαρχος λαός κάθε κράτους-μέλους εκλέγει τους δικούς του εκπροσώπους για να συλλειτουργήσουν και να διαμορφώσουν τη συνεχή εξέλιξη του κοινοτικού κεκτημένου. Για την Κυπριακή Δημοκρατία, η για δεύτερη φορά συμμετοχή στην κυριαρχική αυτή εξουσία των Ευρωπαίων πολιτών έχει πολύ πιο ειδική σημασία. Είναι η ώρα των Ευρωπαίων πολιτών, οπότε και θα πρέπει η εκλογική αυτή δράση για ό,τι αφορά τη δική μας συμμετοχή να αποβλέψει και στην υποβολή προς την κοινή γνώμη των Ευρωπαίων πολιτών ότι, στην Κύπρο εν έτει 2009, εξακολουθεί ένας ξένος στρατός εισβολής, κατοχής, με παράνομους εποίκους, να διαιρεί το νησί και να στερεί βασικότατα ανθρώπινα δικαιώματα σε Ευρωπαίους πολίτες.

Είναι αφορμή για μιαν ακόμη φορά να προβάλουμε την ανάγκη, η ηθική και το δίκαιο, να υπερισχύσουν του δυνατού που δεν σέβεται τις αρχές και αξίες επί των οποίων η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και όλη η πολιτισμένη ανθρωπότητα στηρίζεται για ειρηνική συνύπαρξη. Οφείλουν οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι αλλά και οι κατά τις διάφορες χώρες-μέλη υποψήφιοι να απαντήσουν στο απλό ερώτημα:

Οι ίδιοι δέχονται να έχουν στερηθεί βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Δέχονται να μην έχουν δικαίωμα επί της περιουσίας τους, να μην μπορούν να διακινούνται και να εγκαθίστανται όπου επιθυμούν, απλώς γιατί τη μισή τους χώρα την κατέχει παράνομα μια πανίσχυρη στρατιωτική χώρα; Όλοι εκείνοι οι αγώνες των ευρωπαϊκών λαών, για ελευθερία και σεβασμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, δεν τους αφορούν για ό,τι αφορά τους Ευρωπαίους πολίτες της Κύπρου;

Είναι γι’ αυτόν το λόγο που αγωνίστηκα με τις λίγες προσωπικές δυνάμεις, μαζί όμως με πολλούς άλλους, στο να διασωθεί η Κυπριακή Δημοκρατία από λύση ως του Σχεδίου Ανάν, ώστε να ενταχθεί την 1/5/2004 στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με δέος και ιδιαίτερο σεβασμό στην τιμητική επιλογή μου για να είμαι ένας στην ομάδα του Δημοκρατικού Κόμματος για τις ευρωεκλογές, ισχυρίζομαι ότι το δίκαιο αποτελεί ένα ασφαλές στήριγμα για κάθε μικρό Κράτος, ώστε να διεκδικεί διασφάλιση όλων των δικαιωμάτων που έχουν και όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες των άλλων 26 χωρών-μελών. Συρρίκνωση των δικαιωμάτων αυτών δεν χωρεί, όπως ούτε μοιρολατρία. Ο αγώνας είναι δύσκολος, αλλά συνεχίζεται ως καθήκον στην ιστορία και στις θυσίες διαχρονικά του λαού και κύρια των νέων της Κύπρου.

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Το Δράσις Κ.Ε.Σ κατά την επταετία - Η αληθινή ιστορία

1967

Η Χούντα των Συνταγματαρχών καταλύει την Δημοκρατία και καταλαμβάνει την εξουσία. Όπως και στις Ελλαδικές φοιτητικές ενώσεις, έτσι και στην ΕΦΕΚ Αθήνας το εκλεγμένο συμβούλιο καθαιρείται και διορίζονται συμπαθούντες προς την δικτατορία. Οι Κυπριακές Φοιτητικές Ενώσεις των κομμουνιστικών κρατών και η ΕΦΕΚ Αγγλίας (για λόγους που δεν είναι της παρούσης) καταγγέλλουν το διορισμένο συμβούλιο και δηλώνουν ότι δεν το αναγνωρίζουν.

1968

Ιδρύεται το Δράσις διακηρύσσοντας: "Καθοδηγητικός μας φάρος ο αγών της Ενώσεως". Από την αρχή βρίσκεται απέναντι από την Χούντα, αντιδρώντας στην υποχωρητικότητα της στο Κυπριακό, στην απόσυρση της μεραρχίας από την Κύπρο και στην σύμπλευση του καθεστώτος με τον Μακάριο. Κανένα μέλος της διορισμένης ΕΦΕΚ Αθηνών δεν ανήκει στο Δράσις.

1969

Ηγετικά μέλη του διορισμένου συμβουλίου της ΕΦΕΚ απομακρύνονται από το καθεστώς, έχοντας προδώσει την Χούντα (τέθηκαν υπό τις διαταγές του Στρατηγού Γρίβα και αποπειράθηκαν να δημιουργήσουν αντάρτικες ομάδες με σκοπό την απομάκρυνση της). Ως εκ τούτου το καθεστώς, δίνει στην ΕΦΕΚ Αθηνών κατ' εξαίρεση το δικαίωμα διεξαγωγής εκλογών, τερματίζοντας το σύστημα των διορισμών. Διάφοροι σχηματισμοί συμμετέχουν στις πρώτες δημοκρατικές φοιτητικές εκλογές, μεταξύ των οποίων και ο συνδυασμός "Φοίνικας" που πρόσκειται στην Χούντα. Το Δράσις επικρατεί.

1970

Οι τάσεις σχηματοποιούνται σε δύο παρατάξεις: Το Δράσις και τον Συνασπισμό Εθνικοφρόνων Φοιτητών "Ο Παλμός". Το Δράσις επικρατεί για ακόμα μία χρονιά.

1971

"Ο Παλμός" αποχωρεί μετά από επεισοδιακές εκλογές, το Δράσις επικρατεί και αναλαμβάνει την ηγεσία του αντιδικτατορικού και εθνικού αγώνα. Ζητά από την ΕΦΕΚ Αγγλίας να βάλει θέμα καταδίκης της Χούντας στο συνέδριο της Ομοσπονδίας Εθνικών Φοιτητικών Ενώσεων Κυπρίων. Η ΕΦΕΚ Αγγλίας αρνείται ακολουθώντας την θέση του Μακαρίου ότι "είναι εσωτερικό θέμα της Ελλάδας". Το Δράσις πιέζει για να επιτραπούν οι εκλογές και στην ΕΦΕΚ Θεσσαλονίκης αλλά το καθεστώς είναι ανένδοτο, απειλώντας και ξυλοκοπώντας τους Δρασίτες.

1972

Νέα επικράτηση του Δράσις και νέοι αγώνες ενάντια στην Χούντα. Το Δράσις, ελέγχοντας πλήρως ΕΦΕΚ Αθηνών και ΟΕΦΕΚ, ανακοινώνει μέσω της τελευταίας: "Ημείς οι Κύπριοι φοιτηταί αξιούμεν την άμεσον διεξαγωγήν εκλογών. Αναλαμβάνομεν τον ανένδοτον αγώνα για την αποκατάστασιν των ακαδημαϊκών ελευθεριών. Εις τον δημοκρατικόν και φιλελεύθερον τούτον αγώνα μας έχομεν συμπαραστάτες τόσον τον φοιτητικόν κόσμον της Ελλάδος, όσο και του εξωτερικού". Η Χούντα αντιδρά άμεσα διατάζοντας την απέλαση των Δρασιτών της ΟΕΦΕΚ. "Έξι ηγέτες της ΟΕΦΕΚ απήλασε το καθεστώς Αθηνών επειδή κατήγγειλαν την κατάλυση της Δημοκρατίας" θα γράψει την επόμενη μέρα το εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ. Στην "Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδος" θα σημειώσει μερικά χρόνια αργότερα ο Σόλων Γρηγοριάδης: "το πρώτο ρήγμα στο τείχος που έκτιζε το καθεστώς γύρω από τον φοιτητικό κόσμο για να τον κρατά απομονωμένο από την πολιτική πραγματικότητα, το άνοιξαν οι Κύπριοι φοιτητές της Ε.Φ.Ε.Κ."

1973

Η ΟΕΦΕΚ, το συμβούλιο της οποίας συνεχίζει να είναι το συμβούλιο του Δράσις, στηρίζει μαζί με όλο το νεολαιίστικο κίνημα της Κύπρου τον Στρατηγό Γρίβα. Με ανακοινώσεις του συγχρόνως απαιτεί να επιτραπεί η είσοδος στην Ελλάδα όσων απελάθηκαν από την Χούντα το 1972 και όσων απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα, πρώην και νυν στελεχών του Δράσις στο σύνολο τους, της μόνης οργανωμένης Κυπριακής φοιτητικής κίνησης που αγωνίστηκε κατά της δικτατορίας.

1974

Ένα κύμα αισιοδοξίας διακατέχει το φοιτητικό κίνημα με την απομάκρυνση του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Το νέο καθεστώς επιτρέπει την είσοδο στην Ελλάδα των έξι που είχαν απελαθεί τον Μάη του '73, διατηρώντας ωστόσο την απαγόρευση για μερικούς άλλους Δρασίτες. Οι ελπίδες διαψεύδονται με την αφελέστατη προσπάθεια πραξικοπήματος του Ιωαννίδη και την μετέπειτα Τουρκική εισβολή. Εκατοντάδες Δρασίτες αναζητούν τρόπο να μεταφερθούν στην Κύπρο και να πολεμήσουν. Πολλοί από αυτούς τα καταφέρνουν. Σαράντα άτομα δίνουν την ζωή τους μαχόμενοι για την Πατρίδα.

Και η συνέχεια...

Για δεκαετίες μετά, ενώ οι μνήμες των αγωνιστών του Δράσις είναι νωπές, οι φοιτητές θα επιλέγουν το κίνημα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Μόνο στα μέσα της δεκαετίας του '90 το κομματικό κατεστημένο θα καταφέρει να διεμβολίσει το αυτόνομο κίνημα και να ελέγξει την ΕΦΕΚ Αθηνών, όταν πια θα έχουν περάσει αρκετά χρόνια και η αλήθεια θα έχει ξεχαστεί, ώστε εκείνος ο όμορφος αγώνας να μπορεί να κατασυκοφαντηθεί από αυτούς που ήταν και πάλι προκλητικά απόντες. Το Δράσις παραμένει όμως εδώ, μία ζωντανή ιδέα που έχει γαλουχήσει γενιές Ελλήνων, κρατώντας τα λάβαρα του αγώνα ψηλά για 41 χρόνια.